Trening Mroźnej Łapy

[Mroźna Łapa!]

Zastanowił się krótką chwilę zanim odpowiedział kocurowi. Gdy musiał radzić sobie sam, polegał głównie na instynkcie i na próbach przetrwania. Nie tylko nie miał kogo zapytać o wskazówki, ale nawet za bardzo nie zastanawiał się nad swoimi ruchami. Ciężko było to wszystko po pierwsze sobie przypomnieć krok po kroku, a po drugie ubrać w słowa...
- No więc... jak słyszałem jakiś szmer w trawie, ale taki cichy, to za nim biegłem i patrzyłem się w trawę, szukając co go wywołało i próbowałem to złapać. Biegałem tylko za cichymi szmerami bo takie głośne to... - w tym momencie zaczął mówić ciut ciszej i nieco unikać kontaktu wzrokowego - ... to się bałem, że to coś niebezpiecznego, więc biegłem w drugą stronę... Często goniłem myszy albo wiewiórki, kiedyś nawet węża, ale rzadko mi się udawało złapać. Było ich dużo, więc miałem dużo prób, ale tylko jedna na kilka się udawała - albo może jedna na kilkadziesiąt, dodał sobie już w myślach. W końcu nie prowadził żadnego rachunku a czasami wydawało mu się, że próbuje setny raz w ciągu dnia... Jednak gdy wzrasta głód to polowanie zapewne staje się coraz bardziej frustrujące, co zapewne zaburzało odczucia Mrozika.