Wejście do Groty

[Czart]

- Babuniu, powiedziałem przecież - UMIERAM! - oznajmił, nie rezygnując z teatralnego, wzniosłego tonu - I to teraz, przed tobą!! Na łapach twoich - UMIERAM!!
Wszak tak właśnie było - nie zmyślał! No, może tylko trochę... w granicach (nie)dobrego smaku. Najlepszym żartem, a z pewnością efektownym, byłaby bardziej lub mniej rzeczywista śmierć, acz jak na złość, tkanki wolałby boleć, niżeli umierać. Ażeby więc niemalże równie natrętnemu, co sam Czart, bólowi zapobiec, należało odłożyć... żarty na bok. Wielka szkoda! Choć może udałoby się nieco jeszcze popsosić, choć tym razem, wyłącznie w obiektywnie dobrym tonie. I smaku dobrym, jak stawy, lecz nie Czarcie, a mysie, na przykład.
- Umierają! Ale już tak naprawdę serio - serio, to, yyy, no bolą - sprecyzował, nie precyzując - Tak, że ani chodzić nie mogę, ani dobrze umrzeć, wie babcia, jak to jest - wiek już nie ten! Takie sztywne są i niech najmilsza babcia proszę posłucha, strzelają, o tak - pstryk! Pstryk, pstryk, trach, pstryk - jak chodzę! Nie dają kotu umrzeć nawet, jeszcze wszystkich w okolicy odstraszają, no dramat i tragedia! I ból, och, ból jakże wielki! Aż obłoki czuję przy nosie... rozumie babcia?! Rozumie, do czego nawiązuję? Że niebiosa same zeszły do mnie i wzywają mnie do siebie! Dramat, tragedia!
Demonstracyjnie zaskrzypiał, popstrykał, pochrobotał i postrzelał stawami jeszcze kilka razy. Tak, by miała dobry ogląd na sytuację. I rzecz jasna, by przejęła się wielce losem cierpiętnika, niemalże nieboszczyka - jeśli pomoc i litość nie zjawią się w porę!
- Czy babunia kochana, dobrodziejka, coś na to zaradzi? Życie uratuje, pomoże Czarcikowi biednemu? Czy wskrzesi?! Bardzo proszę, bo stawy będą jeszcze strzelać po śmierci mojej! Nocy każdej! A i tak mnie już bolą, miałbym po śmieci jeszcze to robić, spokoju nie zaznać?! Litości, Pokrzywo, babuniu moja! Litości! Odpoczynku zaznać muszę... Bo i wskrzesić nie będzie się dało! I co wtedy poczniemy?! Wielka strata by była, brak Czarcika w Nowym Świcie, babcia by z tęsknoty umarła... jak ja teraz! Za niebolącymi łapami tęsknie!