Porzucone Gniazdo w Chaszczach

[Wędrujące Światła]

Kiwnął tylko łbem, że faktycznie opcji wiele nie zostało skoro bezlitośnie zdziesiątkował podsunięte teorie. Czy zostały trzy warianty czy może cztery – tego nie był już do końca pewny, więc po prostu przystał na wersję szarej. Trzy ostatnie opcje, z czego może jedna prawdziwa.
– Ranisz. Jestem wybitny we wszelkich spiskach. – w teatralnym oburzeniu aż oderwał się od układania kwiatów by udawać, że chwyta się za serce. Zawał jak nic. Chociaż wyjątkowo krótki i bez tragicznych powikłań, trzeba przyznać, bo już sekundę później wrócił do zdrowia by skupić się na dalszej części. Nurt bez wahania odrzuciła kradzież kwiatów, najwyraźniej ta przestępcza ścieżka brzmiała zbyt naturalnie dla orientala, by nawet rozważać zmianę trasy i wkroczenie na drogę prawości.
– Aha, tak było. – potwierdził z asymetrycznym uśmiechem, dając mikrobowi czas na przetrawienie informacji, bo wyglądała raczej jak ofiara nieudanego żartu niż poważny detektyw zbierający ostatnie poszlaki.