Dość duży choć szczupły, lekko zbudowany kocur o gładkiej sierści. Oczy zadziwiające, niezwykłe, o głęboko orzechowej barwie. Lekko postrzępione prawe ucho i cienka długa blizna ciągnąca się po prawym boku od kręgosłupa, poprzez żebra aż do brzucha. Wyraźne oznaki siwizny widoczne na pyszczku i świadczące o zaawansowanym wieku kota przed śmiercią. Futro miedziano rude poprzecznie prążkowane czarnym pigmentem. Wierzch głowy, grzbiet oraz pyszczek wyraźnie ciemniejsze- czarna pręga wzdłuż kręgosłupa oraz końcówka ogona. Spód ciała nieco jaśniejszy.
To typ który nigdy nie mówi niczego wprost. Jest tajemniczy, małomówny, stoicko spokojny i cierpliwy. Nie ma sposobu rozszyfrowania go, a tym bardziej wyciągnięcia z niego jakiejkolwiek informacji.
Kroniki Klanu Cienia
Zdarzenia bieżące
Temat służący zapisywaniu aktualnych losów Klanu i poszczególnych jego członków, które są w jakimś stopniu znaczące dla fabuły (np: ceremonie, nowe mioty, nowy członkowie, romanse, kłótnie, wszystko co warte zapamiętania).
Nowe informacje powinny być dopisywane w formie przejrzystych punktów.
Zająć się tym może każdy, kto akurat posiada chwilę czasu lub chęci plus oczywiście wiedzę na temat danego zdarzenia.
Co jakiś czas nagromadzone w danym okresie informacje obrabiane będą przez wybraną osobę w ładną i czytelną wersję tekstową, która kierowana będzie do podforum Kronik.
Kacza Sadzawka to średniej wielkości kotka o opływowym, smukłym ciele. Na drobnych stópkach opierają się zgrabne nogi, podtrzymujące obłe, ale atletyczne ciało. Okrywa je gładkie, przylegające futerko, lśniące czystą bielą. Jedynie do przydługiego ogona, głowy i kilku plam na grzbiecie wzrok przykuwa brąz poznaczony prążkami. Spomiędzy wzorków tabby, zdobiących jej czoło, a ciemnoróżowego, niedużego nosa, spogląda para skośnych orzechowych oczu o troszkę smutnym, zmęczonym wyrazie. Kotka porusza się w bardzo swobodny sposób, nie dbając o grację w swych krokach, w chodzie lekko kołysząc się na boki, a w biegu pędząc szarpanymi susami.
Kacza Sadzawka stała się dojrzałą kocicą. Jest raczej cicha i spokojna- choć ma wiele do powiedzenia, często decyduje się to przemilczeć. Kompletnie brak jej zdolności przywódczych: odkąd skazała ukochanego Brata i siebie na tułaczkę, bardzo boi się podejmownaia jakichkolwiek ważniejszych decyzji, przez co bywa bierna. Ma bardzo mało pewności siebie- uważa się za niezdarną i mało zdolną. Cechuje ją ostrożność i rozsądek, ktore można zinterpretować jako tchórzostwo. Jednak jedyne, co tak naprawdę napawa ją strachem, to bycie w centrum uwagi- jej tremie zdarza się osiągać stopień paniki. Mimo to posiada zauważalny tylko dla wnikliwego spojrzenia niezachwiany trzon siły, wynikający z przekonania, że zebrane tragiczne doświadczenia przygotowały ją już na całe zło, jakie może ją spotkać. Pozwala jej to walczyć z przeciwnościami losu z odwagą i determinacją godną podziwu, w milczeniu i skupieniu. Może wydawać się chłodna i obojętna, jednak zazwyczaj jest to po prostu efekt jej niepewności w wyrażaniu uczuć i myśli. Tych, którzy są jej bliscy, obdarza ogromnym, acz nienachalnym ciepłem i troską. Jest dla nich łagodna, opiekuńcza i czuła. Bardzo rzadko zdarza jej się śmiać, ale jest to wówczas najsłodszy śmiech na świecie, śmiech zachwyconego światem kocięcia, którym kiedyś była i które zostało schowane w bezpiecznym cieniu w głębi jej duszy.
Burzowe Gardło, Wirek
• Na początku stycznia 2014 roku "urodziły się" pierwsze kocięta od NPCów: Owczej Skórki i Suchowąsego. Próbny miot z rodziców, których nie prowadzą żadni gracze, udał się bardzo dobrze, mimo że w tym samym okresie zarejestrowało się mnóstwo nowych kont do Klanu Wichru i Gromu. W lutym grę jednomiesięcznymi kociętami rozpoczęli: Maczek, Kaczuszka, Oko, Wiaterek, Plamka i Ciężarek.
• 22 lutego rozpoczęła się Ceremonia V, podczas której przybyła spoza Klanu córka Dymnopręgiego, Wilczek, zyskała miano Wilczej Łapy i rozpoczęła Trening pod okiem Zakurzonego Serca. Na tej samej uroczystości zakończyło się terminowanie Fiołkowej Łapy, który odtąd znany jest jako Fiołkowy Pąk
• W lutym do Klanu Cienia zostało też przyjęte kilka zbłąkanych kociąt: Piasek, Agrest, Lawenda, Migotka, a nieco później, bo w połowie marca, również Ogień.
Kacza Sadzawka to średniej wielkości kotka o opływowym, smukłym ciele. Na drobnych stópkach opierają się zgrabne nogi, podtrzymujące obłe, ale atletyczne ciało. Okrywa je gładkie, przylegające futerko, lśniące czystą bielą. Jedynie do przydługiego ogona, głowy i kilku plam na grzbiecie wzrok przykuwa brąz poznaczony prążkami. Spomiędzy wzorków tabby, zdobiących jej czoło, a ciemnoróżowego, niedużego nosa, spogląda para skośnych orzechowych oczu o troszkę smutnym, zmęczonym wyrazie. Kotka porusza się w bardzo swobodny sposób, nie dbając o grację w swych krokach, w chodzie lekko kołysząc się na boki, a w biegu pędząc szarpanymi susami.
Kacza Sadzawka stała się dojrzałą kocicą. Jest raczej cicha i spokojna- choć ma wiele do powiedzenia, często decyduje się to przemilczeć. Kompletnie brak jej zdolności przywódczych: odkąd skazała ukochanego Brata i siebie na tułaczkę, bardzo boi się podejmownaia jakichkolwiek ważniejszych decyzji, przez co bywa bierna. Ma bardzo mało pewności siebie- uważa się za niezdarną i mało zdolną. Cechuje ją ostrożność i rozsądek, ktore można zinterpretować jako tchórzostwo. Jednak jedyne, co tak naprawdę napawa ją strachem, to bycie w centrum uwagi- jej tremie zdarza się osiągać stopień paniki. Mimo to posiada zauważalny tylko dla wnikliwego spojrzenia niezachwiany trzon siły, wynikający z przekonania, że zebrane tragiczne doświadczenia przygotowały ją już na całe zło, jakie może ją spotkać. Pozwala jej to walczyć z przeciwnościami losu z odwagą i determinacją godną podziwu, w milczeniu i skupieniu. Może wydawać się chłodna i obojętna, jednak zazwyczaj jest to po prostu efekt jej niepewności w wyrażaniu uczuć i myśli. Tych, którzy są jej bliscy, obdarza ogromnym, acz nienachalnym ciepłem i troską. Jest dla nich łagodna, opiekuńcza i czuła. Bardzo rzadko zdarza jej się śmiać, ale jest to wówczas najsłodszy śmiech na świecie, śmiech zachwyconego światem kocięcia, którym kiedyś była i które zostało schowane w bezpiecznym cieniu w głębi jej duszy.
Burzowe Gardło, Wirek
Na początku maja, po dziesięciu księżycach nieobecności, na tereny Klanu Cienia przybyła Czarna Łapa, wzbudzając mieszane uczucia wśród jego członków. Usmolona Gwiazda poleciła Żądlącemu Językowi ukarać Terminatorkę za zniknięcie oderwaniem jej uszu, jednak wnuczka nie wypełniła polecenia Przywódczyni.
Konflikty wewnątrz Klanu Cienia narastają, głównie za sprawą Żądlącego Języka, która doprowadziła do bijatyki z Fiołkowym Pąkiem. Usmolona Gwiazda, spędzając cały swój czas w głębi legowiska, wydaje się nie dostrzegać wewnętrznego rozłamu, Klanu brakuje też wsparcia w postaci Zastępcy, bowiem Drobny Mak jest od czterech księżyców nieobecny. Póki co tylko najmłodsze pokolenie nie jest wmieszane w konflikt, ale napięcie nieustannie rośnie.
Fiołkowy Pąk przyprowadził pod koniec maja do Obozu kociątko o imieniu Mgła. Powierzył jej nauki Wilczej Łapie. Usmolona Gwiazda zareagowała na to jednak z nieoczekiwaną furią. Przywódczyni, paranoicznie przekonana, że samotnicze kocię jest niebezpiecznym szpiegiem, zaatakowała je. Mimo interwencji Kolczastej Łapy, Mgła zmarła z powodu rozległej rany na szyi.
Kacza Sadzawka to średniej wielkości kotka o opływowym, smukłym ciele. Na drobnych stópkach opierają się zgrabne nogi, podtrzymujące obłe, ale atletyczne ciało. Okrywa je gładkie, przylegające futerko, lśniące czystą bielą. Jedynie do przydługiego ogona, głowy i kilku plam na grzbiecie wzrok przykuwa brąz poznaczony prążkami. Spomiędzy wzorków tabby, zdobiących jej czoło, a ciemnoróżowego, niedużego nosa, spogląda para skośnych orzechowych oczu o troszkę smutnym, zmęczonym wyrazie. Kotka porusza się w bardzo swobodny sposób, nie dbając o grację w swych krokach, w chodzie lekko kołysząc się na boki, a w biegu pędząc szarpanymi susami.
Kacza Sadzawka stała się dojrzałą kocicą. Jest raczej cicha i spokojna- choć ma wiele do powiedzenia, często decyduje się to przemilczeć. Kompletnie brak jej zdolności przywódczych: odkąd skazała ukochanego Brata i siebie na tułaczkę, bardzo boi się podejmownaia jakichkolwiek ważniejszych decyzji, przez co bywa bierna. Ma bardzo mało pewności siebie- uważa się za niezdarną i mało zdolną. Cechuje ją ostrożność i rozsądek, ktore można zinterpretować jako tchórzostwo. Jednak jedyne, co tak naprawdę napawa ją strachem, to bycie w centrum uwagi- jej tremie zdarza się osiągać stopień paniki. Mimo to posiada zauważalny tylko dla wnikliwego spojrzenia niezachwiany trzon siły, wynikający z przekonania, że zebrane tragiczne doświadczenia przygotowały ją już na całe zło, jakie może ją spotkać. Pozwala jej to walczyć z przeciwnościami losu z odwagą i determinacją godną podziwu, w milczeniu i skupieniu. Może wydawać się chłodna i obojętna, jednak zazwyczaj jest to po prostu efekt jej niepewności w wyrażaniu uczuć i myśli. Tych, którzy są jej bliscy, obdarza ogromnym, acz nienachalnym ciepłem i troską. Jest dla nich łagodna, opiekuńcza i czuła. Bardzo rzadko zdarza jej się śmiać, ale jest to wówczas najsłodszy śmiech na świecie, śmiech zachwyconego światem kocięcia, którym kiedyś była i które zostało schowane w bezpiecznym cieniu w głębi jej duszy.
Burzowe Gardło, Wirek
Po incydencie z Mgłą Usmolona Gwiazda zrzekła się władzy i wyznaczyła na swą następczynię Żądlący Język. Na drugi dzień po tragedii kocice wybrały się do miejsca spotkań z Gwiezdnym Klanem. Przywódczyni wróciła do imienia Usmolonego Futerka i stała się członkiem Starszyzny, jej wnuczka natomiast otrzymała dar dziewięciu żyć i imię Żądlącej Gwiazdy.
Tragedia w Obozie Klanu Cienia sprowokowała dwoje terminatorów, rodzeństwo Kaczą Łapę i Przejrzystą Łapę, do opuszczenia go. Wymknęli się potajemnie następnego ranka i póki co nikt ich nie widział.
Medyczka oraz jej dwoje Terminatorów wyruszyło z okazji pierwszej kwadry, wraz z kotami piastującymi te rangi w innych Klanach, do miejsca dzielenia snów z Gwiezdnym Klanem. Ulewna Myśl ma przy tej okazji wyznaczyć swego następcę spomiędzy Kolczastej Łapy a Błękitnej Łapy.
Kacza Sadzawka to średniej wielkości kotka o opływowym, smukłym ciele. Na drobnych stópkach opierają się zgrabne nogi, podtrzymujące obłe, ale atletyczne ciało. Okrywa je gładkie, przylegające futerko, lśniące czystą bielą. Jedynie do przydługiego ogona, głowy i kilku plam na grzbiecie wzrok przykuwa brąz poznaczony prążkami. Spomiędzy wzorków tabby, zdobiących jej czoło, a ciemnoróżowego, niedużego nosa, spogląda para skośnych orzechowych oczu o troszkę smutnym, zmęczonym wyrazie. Kotka porusza się w bardzo swobodny sposób, nie dbając o grację w swych krokach, w chodzie lekko kołysząc się na boki, a w biegu pędząc szarpanymi susami.
Kacza Sadzawka stała się dojrzałą kocicą. Jest raczej cicha i spokojna- choć ma wiele do powiedzenia, często decyduje się to przemilczeć. Kompletnie brak jej zdolności przywódczych: odkąd skazała ukochanego Brata i siebie na tułaczkę, bardzo boi się podejmownaia jakichkolwiek ważniejszych decyzji, przez co bywa bierna. Ma bardzo mało pewności siebie- uważa się za niezdarną i mało zdolną. Cechuje ją ostrożność i rozsądek, ktore można zinterpretować jako tchórzostwo. Jednak jedyne, co tak naprawdę napawa ją strachem, to bycie w centrum uwagi- jej tremie zdarza się osiągać stopień paniki. Mimo to posiada zauważalny tylko dla wnikliwego spojrzenia niezachwiany trzon siły, wynikający z przekonania, że zebrane tragiczne doświadczenia przygotowały ją już na całe zło, jakie może ją spotkać. Pozwala jej to walczyć z przeciwnościami losu z odwagą i determinacją godną podziwu, w milczeniu i skupieniu. Może wydawać się chłodna i obojętna, jednak zazwyczaj jest to po prostu efekt jej niepewności w wyrażaniu uczuć i myśli. Tych, którzy są jej bliscy, obdarza ogromnym, acz nienachalnym ciepłem i troską. Jest dla nich łagodna, opiekuńcza i czuła. Bardzo rzadko zdarza jej się śmiać, ale jest to wówczas najsłodszy śmiech na świecie, śmiech zachwyconego światem kocięcia, którym kiedyś była i które zostało schowane w bezpiecznym cieniu w głębi jej duszy.
Burzowe Gardło, Wirek
Na nowego Zastępcę Klanu Cienia Żądląca Gwiazda wybrała Dymnopręgiego.
Do Klanu Cienia przyjęta została młodziutka samotniczka, Iskra. Żądląca Gwiazda, w przeciwieństwie do swej babki parę księżyców temu, przyjęła obcą kotkę i osobiście zajęła się jej treningiem pod imieniem Iskrzącej Łapy.
Z nadmorskiej jaskini, miejsca spotkań z Gwiezdnym Klanem, powrócili Błękitna Sadzawka, wybrana przez Ulewną Myśl na swą następczynię, oraz Kolczasta Łapa, który z imieniem Jasnego Poranka będzie sprawdzał się w roli Pomocnika Medyka. Dusza starej kocicy została na Srebrnej Skórze, jej ciało natomiast przeniesiono do Obozu dla godnego pochówku.
Pora Nagich Drzew przyniosła Klanowi Cienia nowy miot kociąt: Mchowa Skórka i Ropuszy Skok doczekali się sześcioro potomstwa: Orzecha, Skowronka, Łasiczkę, Czystkę i Płowe Kocię
Po wielu księżycach nieobecności, do Klanu powróciła dwójka dezerterów- Kacza Łapa i Przejrzysta Łapa.
Kacza Sadzawka to średniej wielkości kotka o opływowym, smukłym ciele. Na drobnych stópkach opierają się zgrabne nogi, podtrzymujące obłe, ale atletyczne ciało. Okrywa je gładkie, przylegające futerko, lśniące czystą bielą. Jedynie do przydługiego ogona, głowy i kilku plam na grzbiecie wzrok przykuwa brąz poznaczony prążkami. Spomiędzy wzorków tabby, zdobiących jej czoło, a ciemnoróżowego, niedużego nosa, spogląda para skośnych orzechowych oczu o troszkę smutnym, zmęczonym wyrazie. Kotka porusza się w bardzo swobodny sposób, nie dbając o grację w swych krokach, w chodzie lekko kołysząc się na boki, a w biegu pędząc szarpanymi susami.
Kacza Sadzawka stała się dojrzałą kocicą. Jest raczej cicha i spokojna- choć ma wiele do powiedzenia, często decyduje się to przemilczeć. Kompletnie brak jej zdolności przywódczych: odkąd skazała ukochanego Brata i siebie na tułaczkę, bardzo boi się podejmownaia jakichkolwiek ważniejszych decyzji, przez co bywa bierna. Ma bardzo mało pewności siebie- uważa się za niezdarną i mało zdolną. Cechuje ją ostrożność i rozsądek, ktore można zinterpretować jako tchórzostwo. Jednak jedyne, co tak naprawdę napawa ją strachem, to bycie w centrum uwagi- jej tremie zdarza się osiągać stopień paniki. Mimo to posiada zauważalny tylko dla wnikliwego spojrzenia niezachwiany trzon siły, wynikający z przekonania, że zebrane tragiczne doświadczenia przygotowały ją już na całe zło, jakie może ją spotkać. Pozwala jej to walczyć z przeciwnościami losu z odwagą i determinacją godną podziwu, w milczeniu i skupieniu. Może wydawać się chłodna i obojętna, jednak zazwyczaj jest to po prostu efekt jej niepewności w wyrażaniu uczuć i myśli. Tych, którzy są jej bliscy, obdarza ogromnym, acz nienachalnym ciepłem i troską. Jest dla nich łagodna, opiekuńcza i czuła. Bardzo rzadko zdarza jej się śmiać, ale jest to wówczas najsłodszy śmiech na świecie, śmiech zachwyconego światem kocięcia, którym kiedyś była i które zostało schowane w bezpiecznym cieniu w głębi jej duszy.
Burzowe Gardło, Wirek
Dwójka rodzeństwa, które wróciło do Klanu Cienia, została rozdzielona- Przejrzysta Łapa uciekł z Klanu i przyjął miano Mętnookiego, Kacza Łapa podjęła trening pod okiem Fiołkowego Pąka.
Kocięta Ropuszego Skoku i Mchowej Skórki zostały mianowane Terminatorami: Orzechową Łapą, której mistrzynią została Makowy Płatek, Mruczącą Łapą, którego treningiem zajęła się sama Przywódczyni, oraz Czystą Łapą, uczoną przez Agrestowego Korzenia. Żądląca Gwiazda zajęła się także trenowaniem Iskrzącej Łapy.
Żądląca Gwiazda miała omówić planowany sojusz z Promienną Gwiazdą, gdy obóz Cienia został zaatakowany przez szczury. Przywódczyni Klanu Rzeki pomogła odpierać atak. Mimo godnej podziwu determinacji wszystkich Wojowników i Terminatorów, w walce polegli Usmolone Futerko, Burowąsy, Suchowąsy i Zastępca, Dymnopręgi.
Kacza Sadzawka to średniej wielkości kotka o opływowym, smukłym ciele. Na drobnych stópkach opierają się zgrabne nogi, podtrzymujące obłe, ale atletyczne ciało. Okrywa je gładkie, przylegające futerko, lśniące czystą bielą. Jedynie do przydługiego ogona, głowy i kilku plam na grzbiecie wzrok przykuwa brąz poznaczony prążkami. Spomiędzy wzorków tabby, zdobiących jej czoło, a ciemnoróżowego, niedużego nosa, spogląda para skośnych orzechowych oczu o troszkę smutnym, zmęczonym wyrazie. Kotka porusza się w bardzo swobodny sposób, nie dbając o grację w swych krokach, w chodzie lekko kołysząc się na boki, a w biegu pędząc szarpanymi susami.
Kacza Sadzawka stała się dojrzałą kocicą. Jest raczej cicha i spokojna- choć ma wiele do powiedzenia, często decyduje się to przemilczeć. Kompletnie brak jej zdolności przywódczych: odkąd skazała ukochanego Brata i siebie na tułaczkę, bardzo boi się podejmownaia jakichkolwiek ważniejszych decyzji, przez co bywa bierna. Ma bardzo mało pewności siebie- uważa się za niezdarną i mało zdolną. Cechuje ją ostrożność i rozsądek, ktore można zinterpretować jako tchórzostwo. Jednak jedyne, co tak naprawdę napawa ją strachem, to bycie w centrum uwagi- jej tremie zdarza się osiągać stopień paniki. Mimo to posiada zauważalny tylko dla wnikliwego spojrzenia niezachwiany trzon siły, wynikający z przekonania, że zebrane tragiczne doświadczenia przygotowały ją już na całe zło, jakie może ją spotkać. Pozwala jej to walczyć z przeciwnościami losu z odwagą i determinacją godną podziwu, w milczeniu i skupieniu. Może wydawać się chłodna i obojętna, jednak zazwyczaj jest to po prostu efekt jej niepewności w wyrażaniu uczuć i myśli. Tych, którzy są jej bliscy, obdarza ogromnym, acz nienachalnym ciepłem i troską. Jest dla nich łagodna, opiekuńcza i czuła. Bardzo rzadko zdarza jej się śmiać, ale jest to wówczas najsłodszy śmiech na świecie, śmiech zachwyconego światem kocięcia, którym kiedyś była i które zostało schowane w bezpiecznym cieniu w głębi jej duszy.
Do Klanu przyjęty został Samotnik, Romantyczna Łapa, którego imię zmienione zostało na Groźny Niedźwiedź(ale beka XD XD XD), oraz jego dwóch synów- Rogacz i Jelonek.
Kacza Sadzawka to średniej wielkości kotka o opływowym, smukłym ciele. Na drobnych stópkach opierają się zgrabne nogi, podtrzymujące obłe, ale atletyczne ciało. Okrywa je gładkie, przylegające futerko, lśniące czystą bielą. Jedynie do przydługiego ogona, głowy i kilku plam na grzbiecie wzrok przykuwa brąz poznaczony prążkami. Spomiędzy wzorków tabby, zdobiących jej czoło, a ciemnoróżowego, niedużego nosa, spogląda para skośnych orzechowych oczu o troszkę smutnym, zmęczonym wyrazie. Kotka porusza się w bardzo swobodny sposób, nie dbając o grację w swych krokach, w chodzie lekko kołysząc się na boki, a w biegu pędząc szarpanymi susami.
Kacza Sadzawka stała się dojrzałą kocicą. Jest raczej cicha i spokojna- choć ma wiele do powiedzenia, często decyduje się to przemilczeć. Kompletnie brak jej zdolności przywódczych: odkąd skazała ukochanego Brata i siebie na tułaczkę, bardzo boi się podejmownaia jakichkolwiek ważniejszych decyzji, przez co bywa bierna. Ma bardzo mało pewności siebie- uważa się za niezdarną i mało zdolną. Cechuje ją ostrożność i rozsądek, ktore można zinterpretować jako tchórzostwo. Jednak jedyne, co tak naprawdę napawa ją strachem, to bycie w centrum uwagi- jej tremie zdarza się osiągać stopień paniki. Mimo to posiada zauważalny tylko dla wnikliwego spojrzenia niezachwiany trzon siły, wynikający z przekonania, że zebrane tragiczne doświadczenia przygotowały ją już na całe zło, jakie może ją spotkać. Pozwala jej to walczyć z przeciwnościami losu z odwagą i determinacją godną podziwu, w milczeniu i skupieniu. Może wydawać się chłodna i obojętna, jednak zazwyczaj jest to po prostu efekt jej niepewności w wyrażaniu uczuć i myśli. Tych, którzy są jej bliscy, obdarza ogromnym, acz nienachalnym ciepłem i troską. Jest dla nich łagodna, opiekuńcza i czuła. Bardzo rzadko zdarza jej się śmiać, ale jest to wówczas najsłodszy śmiech na świecie, śmiech zachwyconego światem kocięcia, którym kiedyś była i które zostało schowane w bezpiecznym cieniu w głębi jej duszy.
Burzowe Gardło, Wirek
Do Klanu przyjęty został Króliczek. Jego nauczaniem zajął się Pomocnik Medyka, Jasny Poranek, który stopniowo zaczyna coraz bardziej przejmować funkcje swej oficjalnej zwierzchniczki, dawno niewidzianej Błękitnej Sadzawki.
Orla Łapa uległ wypadkowi na Grzmiącej Ścieżce. Mimo poważnego zagrożenia, Medykowi udało się wyleczyć jego złamaną łapę na tyle, by kocur mógł chodzić i biegać.
Oto spory kocur o futrze w barwach rdzy i beżu, poprzecinanym ciemnymi, nieregularnymi pręgami, mieniącym się dumnie w promieniach słońca. Kolor na jego ciele zachowuje się niczym gradient - grzbiet ma niemalże brunatny, a podbrzusze już jasno beżowe. Jego proporcjonalna, dobrze umięśniona sylwetka jest zwarta i mocna. Jest to duża zasługa (lecz nie wyłącznie) gęstej sierści o długości nieco większej, od przeciętnej. Kocur nie przykłada szczególnej wagi do tego, jak się porusza - kroki stawia swobodnie i trochę niedbale, a czasem lekko chwiejnie, wymachując przy tym fantazyjnie ogonem. Szczególną cechą wyglądu Szepta jest tylko jedno (lewe) czujne, świdrujące ślepię, mieniące się niczym bursztyn na dnie wartkiego strumyka. Oczy ozdobione są jasnymi obwódkami, a z uszu gęsto sterczą białe, puszyste włoski. Ciekawym zjawiskiem są też Szeptowe wąsy - długie, powykręcane, miejscami lekko wygięte.
Szept, pomimo braku jednego ślepia, nie uważa siebie za kalekę lub gorszego od innych. Teraz, gdy już został wojownikiem, jest całkowicie przekonany, że można tak żyć bez większych problemów i pogodzić się z losem.
Jego charakter, podobnie jak imię, uległ jednak zmianie. Co prawda nie stracił na pewności siebie i dalej uparcie dąży do realizacji postawionych sobie celów. Wciąż jest sumienny i zaparty w działaniach. To, co uległo zmianie to mentalność. Szept z każdym dniem staje się coraz bardziej melancholijnym, opanowanym kotem. Jego wiecznie wzburzony, zagmatwany umysł zaczął wszystko układać i porządkować, tym samym dając Jednookiemu większy spokój ducha i mniejsze rozkojarzenie. Jego mowa również zaczyna być coraz bardziej płynna i zrozumiała.
Szepczący Pył wciąż stara się dużo uśmiechać i spędzać czas w towarzystwie, jednak przez ograniczony kontakt z rodziną i stratę ojca, zaczął zamykać się w sobie. O okazywanie uczuć i sympatii nadal u niego ciężko i nie wygląda na to, by miało się to poprawić. Jeśli ktoś mu wlazł za skórę lub wyrządził krzywdę jego bliskim, bardzo ciężko będzie zostać wykreślonym z czarnej listy i to właśnie dla takich kotów pozostawia swoją pogardę, niechęć i ostry pazur. Kocur jest też świadom swojej siły i nie waha się stanąć do walki o Klan. Nadal jest też dość ekscentryczny w sposobie bycia i poruszania się, wciąż kocha naturę, kontempluje i zachwyca się nią.
Jeżynowy Cierń (KR), Chłodny Oddech (KW)
Na jednej z ceremonii, Żądląca Gwiazda przyjmuje do Klanu Jaskółkę, która wedle zapewnień przywódczyni jest córką Zakurzonego Serca. Mianuje też Wężową Łapę wojownikiem, nadając mu imię Wężowooki.
Ze względu na nieobecność Agrestowego Korzenia, Żądląca Gwiazda wybiera nowego zastępcę - Iskrzący Śnieg. Ruda kotka informuje przywódczynię o obecności rysia w okolicy terenów Klanu. Żądło wyrusza, by samotnie stawić mu czoła, jednak polega w starciu z nim. Jej ciało zostało przyniesione do obozu przez Kaczą Sadzawkę, Wężowookiego i Iskrzący Śnieg, po czym wyprawiono jej pogrzeb.
Wilcza Łapa rodzi kocięta: Wiewiórkę, Jeżyka, Kunę, Zająca, Łasicę, Nietoperza i Kukułkę. Ojcem kociąt okazał się być Groźny Niedźwiedź, który niedługo potem znika z Klanu Cienia.
Iskrzący Śnieg wyrusza na wyprawę po życia zabierając ze sobą Trzaskającą Łapę, Kaczą Sadzawkę i Wężowookiego. Powraca do cienistych jako Iskrząca Gwiazda.
Organizuje ceremonię, na której mianuje trójkę kociąt terminatorami: Jaskółka zostaje Jaskółczą Łapą, Rogacz - Rogatą Łapą, a Mgiełka - Mglistą Łapą.
Jasny Poranek ogłasza przy okazji, że wybiera się z Króliczą Łapą (i Mroźnym Nosem z Klanu Rzeki) na wyprawę do przodków, by zrobić z Króliczka swojego pomocnika, a z Mroza medyka Klanu Rzeki.
W niewyjaśnionych okolicznościach z Klanu znika Fiołkowy Pąk. Kacza Sadzawka wyrusza na wyprawę, by go odszukać.
Iskrząca Gwiazda zwołuje kolejną ceremonię, na której wybiera swojego zastępce i mianuje dwóch wojowników. Prawą ręką przywódczyni został Wężowooki, a wojownikami zostali mianowani Rogata Łapa, otrzymując imię Rogate Serce, oraz Szepcząca Łapa, który został Szepczącym Pyłem. Dzieci Wilczej Łapy zostają terminatorami.
Jasny Poranek wraca z wyprawy mając już pomocnika - Króliczy Sus. Niestety Królik po pewnym czasie oświadcza medykowi, że życie w Klanie jest dla niego zbyt trudne i stresujące, po czym opuszcza Klan Cienia.
Księżyce: 113 Mistrz: Płomykówkowy Lot 【*】 Płeć: kocur Matka: Jaskółczy Głos 【*】 Ojciec: Iglasty Grzbiet 【*】 Partner: Ostry Kwiat Trwałe urazy: odgryziona zewnętrzna małżowina lewego ucha; głębokie blizny po lisich zębach na prawej przedniej łapie; długie, ciągnące się niżej blizny na gardle; brak 3/4 ogona
Jest tęgi, a jego sylwetka postawna, choć nie ociężała. Ma bardzo przeciętny wzrost, kark masywny, żuchwę wyraźną, a grzbiet twardy i mocny. Silne ciało pokrywa gęsta, często zmierzwiona, długa sierść. Kolorem zbliżona do jasnego brązu, przecinana czarnymi zawijasami, w niektórych miejscach ustąpiła bieli, na grzbiecie nosa w postaci małej, podłużnej plamki, żuchwie, gardle, gdzie po odstępie pojawia się na piersi i brzuchu, a także na obu piętach, w prawej przedniej łapie na nadgarstku, w lewej zaś tylko okala palce. Ma poskręcane wibrysy, ponad którymi widnieje para łagodnych, zielono-żółtych oczu. Uszy ma stosunkowo małe, szeroko osadzone, kończą je czarne pędzle. Ogólnie rzecz biorąc, wygląda groźnie z aparycji, choć daleko mu do poważnego, surowego kota.
Z wiekiem i doświadczeniem stał się bardziej stonowany i spokojny, choć wciąż momentami w jego ślepiach nie trudno dostrzec energii i radości z życia - tak potrafi w odpowiednich momentach zachować powagę, zagryźć zęby, lub ugryźć się w język. Kot o pełnym empatii, ciepłym wnętrzu, który z nikim celowo nie szuka zwady, który stara się jak tylko może aby nie popełnić żadnej gafy, który nie zawaha się skoczyć w ogień za swoimi klanowiczami. Jego wierności wobec Klanu nie da się w żaden sposób podważyć. Myśli racjonalnie, analizuje, czasami gubi się we własnych myślach, ale jedynie dlatego, że nie do końca jeszcze wie, co jest najlepsze dla niego i dla Klanu, choć bardzo stara się ufać swojemu sercu, które częściej bierze górę nad rozumem. Szczery, powoli uczy się stanowczości i powoli dorasta do pełnienia roli przywódcy, co spadło na niego niczym grom z jasnego nieba. Nie boi się wziąć odpowiedzialności za swoje błędy, ale próbuje ich nie popełniać. Nie stroni od towarzystwa, pomimo obowiązków zawsze znajdzie czas na rozmowę, spróbuje udzielić pomocnej rady lub wskazówek. Zawsze stara się wszelkie konflikty rozwiązywać pokojowo, nie czynami, a rozmową. Jest w nim jednak mnóstwo obaw i lęków, którym nie pozwala wyjść na zewnątrz i ujrzeć światła dziennego.
wartki potok & żółta łapa [cień]; grzechotnik [samotnik]; barwnoskrzydła [gk]
Wydarzenia poniżej obejmują okres od początku rządów Polnej Gwiazdy.
♦ 16.01.2021 – ceremonia V, przeprowadzona przez Polną Gwiazdę, który powrócił z wyprawy po dar dziewięciu żyć. Ogłoszony zostaje na niej nowy zastępca - Wirujące Pióro. xxxxxmianowani wojownicy:
Czterolistna Łapa -> Czterolistna Koniczyna xxxxxmianowani terminatorzy:
Sianko -> Sienna Łapa [ mistrz: Mleczna Struga ]
Cytrynka -> Blada Łapa [ mistrz: Szara Kora ]
Malwa -> Malwowa Łapa [ mistrz: Jasna Kropla ]
Rumianek -> Rumiankowa Łapa [ mistrz: Tnąca Zawieja ] xxxxxzmiana mistrzów:
Wronia Łapa [ nowym mistrzem zostaje Pęknięta Kra ]
♦ 06.02.2021 – pogrzeb Trzcinowej Sadzawki, która zmarła na zielony kaszel
♦ 31.02.2021 – pogrzeb Łasiczego Futerka, która odeszła z powodu sędziwego wieku
♦ 05.03.2021 – na granicy pojawia się dawny medyk Klanu Cienia - Ciernisty Kwiat, wraz z Gronostajowym Skokiem, Ważkową Sadzawką, Padalcową Łapą, Płomykiem i samotniczką, Blekot. Wszyscy zostają przyjęci do Klanu
♦ 08.03.2021 – pogrzeb Lisiego Wrzasku, która zmarła z powodu ran odniesionych w walce z drapieżnikiem
♦ 19.03.2021 – do Klanu wraca Pomurnik, siostra Bladej Łapy, córka Złotookiej i Zwichrzonego Ogona
♦ 31.03.2021 – ceremonia VI, na której oficjalnie ogłoszony został powrót Ciernistego Kwiatu z jej drużyną pierścienia i Pomurnik. xxxxxmianowani wojownicy:
Niknąca Łapa -> Niknący Płomień xxxxxmianowani terminatorzy:
Blekot -> Milcząca Łapa [ mistrz: Wirujące Pióro ]
Pomurnik -> Pochmurna Łapa [ mistrz: Ostry Kwiat ] Pochmurna Łapa, Blada Łapa i Sienna Łapa mianowane zostają terminatorkami medyka
Klan poinformowany zostaje o istnieniu samozwańczego piątego Klanu - Pożogi, którym przewodzi Rojst
♦ 28.04.2021 – zebranie I, Polna Gwiazda poinformował Klan Cienia o sojuszu Klanu Wichru z Pożogą, jak i również o pozwoleniu na przejście przez tereny Klanów dla Rojsta, nadanym przez Lawendową Gwiazdę. Polny przekazał informację o sojuszu Cienia i Rzeki, a także o akcji usunięcia Pożogi z terenów, jakie zasiedlają.
♦ 15.05.2021 – Okopcone Źdźbło ginie w wyniku potrącenia przez potwora dwunożnych
♦ 19.05.2021 – do Klanu wraca Wilczy Szlak, syn Piorunopręgiej i Wężowookiego, wraz ze swoimi wnukami - Trutniem i Żmiją.
♦ 03.07.2021 – ceremonia VII, na której oficjalnie ogłoszony został powrót Ciernistego Kwiatu z jej drużyną pierścienia i Pomurnik. xxxxxmianowani wojownicy:
Astrowa Łapa [ npc ] -> Astrowy Płatek
Zmarznięta Łapa [ npc ] -> Zmarznięty Nos xxxxxmianowani terminatorzy:
Olcha -> Olchowa Łapa [ mistrz: Jasna Kropla ]
Kukułka -> Kukułcza Łapa [ mistrz: Polna Gwiazda ]
Lampart -> Lamparcia Łapa [ mistrz: Tnąca Zawieja ]
Toń -> Tonąca Łapa [ mistrz: Pęknięta Kra ] xxxxxzmiana mistrzów:
Blada Łapa [ nowym mistrzem zostaje Jasna Kropla ]
Sienna Łapa [ nowym mistrzem zostaje Tnąca Zawieja ] Malwowa Łapa zostaje zdegradowana do rangi kocięcia, jako kara za groźby rzucane w kierunku kociąt Jasnej Kropli i Mknącej Zawieruchy
♦ 27.07.2021 - pogrzeb Padalcowej Łapy
♦ 25.08.21 - pogrzeb Pękniętej Kry
♦ 1.09.21 - zebranie II, Polna Gwiazda poinformował Klan Cienia o wielkich jaszczurach które ostatnimi czasy widziano w okolicy Czterech Dębów i nakazał unikania tej okolicy wszystkim członkom Klanu Cienia. xxxxxmianowani terminatorzy:
Sowa -> Sowia Łapa [mistrz: Wirujące Pióro] xxxxxzmiana mistrzów:
Dzicza Łapa [ nowym mistrzem zostaje Płonący Las ]
Koszatkowa Łapa [ nowym mistrzem zostaje Polna Gwiazda ]
Tonąca Łapa [ nowym mistrzem zostaje Tnąca Zawieja ]
Blada Łapa [ nowym mistrzem zostaje Ważkowa Sadzawka ]
Omszała Łapa [ nowym mistrzem zostaje Wirujące Pióro ]
Biedronkowa Łapa [ nowym mistrzem zostaje Tnąca Zawieja ]
Wzburzona Łapa staje się terminatorem medyka.
Sowia Łapa ucieka z Klanu Cienia podczas ceremonii mianowania na Wojownika. Samozwańczo staje się Sowim Spojrzeniem.
Śpiewająca Knieja zostaje wybrana na zastępcę Klanu.
Średniej wielkości bura szylkretka; więcej bieli niż kolorowych plam; długie futro; heterochronia - prawe oko brązowe, lewe zielone.
Zgubiona, nieobecna, dziwna.
Pochmurny Sen
Wydarzenia poniżej obejmują końcówkę rządów Polnej Gwiazdy.
♦ 16.01.2023-31.01.2023 - pod nadzorem Krwawnikowego Liścia, Rwąca Łapa kończy swój trening na medyka. Wyprawa do Szepczącej Sadzawki i odebranie należytej rangi ma się odbyć w niedługim czasie.
♦ 03.02.2023 - relacja Ćmiego Pyłku i Śpiewającej Kniei rozwinęła się na dobre, co poskutkowało ich wejściem w związek.
♦ 04.02.2023 - Widmo znika z terenów.
♦ 05.02.2023 - Azaliowa Łapa, wojownik Klanu Wichru, przekroczył granicę z Klanem Cienia, aby uratować Rwącą Łapę przed atakiem gawronów.
♦ 26.02.2023 - Rwąca Łapa kończy trening z Tnącą Zawieją.
♦ 04.03.2023 - Ptasia Łapa znika z terenów.
♦ 27.03.2023 - Psia Łapa ukończył trening.
♦ W kwietniu młode Śpiewającej Kniei zaczęły zwiedzać świat na własną łapę, rozchodząc się gdzie popadnie. Jednym z ważniejszych przypadków było zajście Melodii w okolice granic Gromu, gdzie spotkała się z Iskrzącą Łapą. Śpiewająca Knieja po dotarciu do tego miejsca, zaczęła wygrażać Gromiakowi, odpychając go od swojego kocięcia.
♦ 07.04.2023 - Ogórkowa Łapa wraca do Klanu Cienia.
♦ 12.04.20023 - Burzowa Łapa kończy trening.
♦ 20.04.2023 - Śmierć wraca do Klanu. Na najbliższej ceremonii zostaje nazwana Makowa Łapa.
♦ 25.05.2023 - Makowa Łapa znika z terenów.
♦ 9.07.2023 - Rudzik powraca do klanu.
♦ 15.07.2023 - Śpiewająca Gwiazda powraca do Klanu Cienia z wyprawy do Szepczącej Sadzawki, gdzie towarzyszył jej Polny Chwast (była Gwiazda) oraz Gorejąca Łapa.
Tego samego dnia z wyprawy wraca trójka nowych medyków: Rwąca Zawieja, Huraganowy Szept oraz Bobrzy Bór.
Podczas pierwszej ceremonii Śpiewającej Gwiazdy na terminatorów zostają mianowani:
Ślimaczek -> Ślimacza Łapa
Krecik -> Krecia Łapa
Grad -> Gradowa Łapa
Rudzik -> Rudzikowa Łapa
Kózka -> Kozia Łapa
Na wojownika zostaje mianowany:
Szumiąca Łapa -> Szumiący Wodospad
Nowym zastępcą zostaje Psie Serce.
Do klanu powraca także Ostry Kwiat. Wraz z Polnym Chwastem i Topniejącym Lodem przechodzi ona do starszyzny.
Za pomoc w spisaniu dziejów dziękujemy Gojo.
「 I met aMANdowntowntheother day Withruby eyesthat tookmylifeAWAY 」 The moralALWAYSgoes .: :Donttrustthewolfin woolen clothes: :. But know the consequence ofimaginationsfear 「 Ihearfrom the witches
Fear sounds ofthe dead Thesourceof the itchеs Livesunder my bed 」
![[Obrazek: folder.gif]](http://www.artemida.webd.pl/warriorcats/templates/bLock/images/folder.gif)
![[Obrazek: smutnakaczamama_by_blackunia-d98y8s1.png]](http://orig07.deviantart.net/fbe4/f/2015/252/9/0/smutnakaczamama_by_blackunia-d98y8s1.png)
![[Obrazek: ddik124-f2b36cbb-6a50-428b-a345-d702f074...Haxg1iZUw0]](https://images-wixmp-ed30a86b8c4ca887773594c2.wixmp.com/f/25425fb2-bc94-4349-8d8a-6eabb4d6ccd2/ddik124-f2b36cbb-6a50-428b-a345-d702f074371d.gif?token=eyJ0eXAiOiJKV1QiLCJhbGciOiJIUzI1NiJ9.eyJzdWIiOiJ1cm46YXBwOjdlMGQxODg5ODIyNjQzNzNhNWYwZDQxNWVhMGQyNmUwIiwiaXNzIjoidXJuOmFwcDo3ZTBkMTg4OTgyMjY0MzczYTVmMGQ0MTVlYTBkMjZlMCIsIm9iaiI6W1t7InBhdGgiOiJcL2ZcLzI1NDI1ZmIyLWJjOTQtNDM0OS04ZDhhLTZlYWJiNGQ2Y2NkMlwvZGRpazEyNC1mMmIzNmNiYi02YTUwLTQyOGItYTM0NS1kNzAyZjA3NDM3MWQuZ2lmIn1dXSwiYXVkIjpbInVybjpzZXJ2aWNlOmZpbGUuZG93bmxvYWQiXX0.xADluVfhn59H4qL76kBSzBt9Dvxbc26omHaxg1iZUw0)