Płytka Dziura

[Roziskrzona Noc]

No tak, to powinna przewidzieć. Zbliżanie się do pysków psowatych zbyt (a w zasadzie wcale) rozsądne nie było. Dziabnięcie na łapie piekło, krwawiło nawet, więc jak już Iskra odruchowo uniosła zranioną kończynę, tak z następną chwilą celowała już nią w długą mordkę jenota.

Niestety jedyne co wiatr przywiał to pecha prosto znad Rzecznych terenów, a biedny Pszeniczny Kłos nie natrafił na żadną piszczkę na swojej drodze. Ale istniała szansa, że krucze piłowanie dzioba przepłoszyło piszczki z tego miejsca i za kolejnym pagórkiem już będzie lepiej.

Pszeniczny Kłos: lvl: 4 | S: 16 | Zr: 12 | Sz: 6 | Zm: 5 | HP: 75 | W: 53/55

[Pszeniczny Kłos]

XXX Tym razem nic? To nic. Pszeniczny Kłos zdołał się już przyzwyczaić, że raczej wybitnym tropicielem zwierzyny nigdy nie zostanie. Ale! Jak już coś znalazł, to miał dużą skuteczność, więc coś za coś, prawda? Tak niewzruszony tym, że na razie nie dostrzegł, a ni nie wywęszył nic – kontynuował poszukiwania, tak jak wcześniej, kierując się pod wiatr.

atak Iskry: udany (100%) → 13 HP
atak jenota: słaby (50%) → 1 HP

Prędkość z jaką Roziskorzona Noc wykonała odwet za zraniona łapę nie dał przeciwnikowi nawet za bardzo szansy na reakcje. Kocica zostawiła dość głębokie zadrapanie przez niemal połowę pyska jenota. Drapieżnik w ostatniej desperackiej próbie próbował ją ugryźć w łapę, którą znów podstawiła mu pod mordę, ale udało mu się jedynie boleśnie zahaczyć zębami o opuszek zastępczyni, nic więcej. Krwawienie z otrzymanych ran sprawiło, że chwile później stracił przytomność.

Roziskrzona Noc: lvl: 7 | S: 17 | Zr: 17 | Sz: 12 | Zm: 14 | HP: 81 – 1 – 1 = 79/90 | W: 61 – 3 = 57/70
» rana 0 stopnia: delikatne obicie na barku
» rana 1 stopnia: płytkie ugryzienie w łapę, - 1 HP co turę do końca walki
» rana 0 stopnia: obolały opuszek

Jenot: S: 11 (15) | Zr: 6 (9) | Sz: 6 (8) | Zm: 4 (6) | HP: 19 – 13 – 1 – 1 – 1 = 3/50 | W: 25 – 1 = 24/30
» rana 1 stopnia: lekkie ugryzienie na grzbiecie, - 1 HP co turę do końca walki
» rana 1 stopnia: lekkie ugryzienie na udzie, - 1 HP co turę do końca walki
» rana 1 stopnia: zadrapanie na łuku brwiowym, - 1 HP co turę do końca walki
» rana 1 stopnia: głębokie zadrapanie na pysku, - 1 HP co turę do końca walki
• obniżenie statystyk o 1/4 ze względu na utratę HP
• omdlenie

[Roziskrzona Noc]

Udało się ładnie przeorać pysk drapieżnika i jakkolwiek obolały opuszek wyciskał łzy z oczu, tak był obiektywnie niewielką ceną w tej sytuacji. Tym bardziej, że już moment później jenot padł trupem... a nie, bok wciąż mu się miarowo unosił, chociaż wszelka przytomność się z niego ulotniła. Roziskrzona Noc zaczęła więc kopać dół na zwłoki, a następnie cofnęła się po psowatego, gotowa z niego wydusić resztki życia w razie potrzeby, albo po prostu go przetransportować do dziury przygotowanej specjalnie dla niego.

No więc okazywało się, że za kolejnym pagórkiem wcale nie było lepiej, a nowy krajobraz powitał Pszenicę takimi samymi pustkami jak uświadczył moment wcześniej. Całe szczęście, że liliowy był z tych optymistycznych kotów, które uważały, że to jedynie chwilowy pech, a nie początek pasma niepowodzeń, prawda?
Prawda??

Pszeniczny Kłos: lvl: 4 | S: 16 | Zr: 12 | Sz: 6 | Zm: 5 | HP: 75 | W: 53/55

[Pszeniczny Kłos]

XXX Pasma niepowodzeń? Oh, zdarzały się, ale nie były wystarczające, żeby przygasić optymizm Pszenicznego Kłosa. Zwłaszcza tak krótkie. Mógł się cieszyć przecież z wielu innych rzeczy, że miał towarzystwo cioci, że upolował gołębia i dorwał gratisową rybkę, że nie natknęli się jeszcze na żadnego drapieżnika(!). Miał nadzieję, że Iskrze szło o niebo lepiej, a jego pech? Kiedyś się skończy i tyle. Może za kolejnym pagórkiem wiatr przywieje jakiś ciekawy zapach.

Boki nieprzytomnego zwierzęcia szybko przestały się unosić i opadać, nie pozostawiając żadnych wątpliwości, że jenot odszedł na dobre. Zastępczyni mogła się cieszyć z dobrze wykonanego zadania – drapieżnik nie będzie już stanowił zagrożenia ani dla Wichrzaków, ani dla Rzeczniaków.

Roziskrzona Noc: lvl: 7 | S: 17 | Zr: 17 | Sz: 12 | Zm: 14 | HP: 79/90 | W: 57/70
» rana 0 stopnia: delikatne obicie na barku
» rana 1 stopnia: płytkie ugryzienie w łapę, - 1 HP co turę do końca walki
» rana 0 stopnia: obolały opuszek

Jenot: S: 11 (15) | Zr: 6 (9) | Sz: 6 (8) | Zm: 4 (6) | HP: 13 – 1 – 1 – 1 = 0/50 | W: 24/30
» rana 1 stopnia: lekkie ugryzienie na grzbiecie, - 1 HP co turę do końca walki
» rana 1 stopnia: lekkie ugryzienie na udzie, - 1 HP co turę do końca walki
» rana 1 stopnia: zadrapanie na łuku brwiowym, - 1 HP co turę do końca walki
» rana 1 stopnia: głębokie zadrapanie na pysku, - 1 HP co turę do końca walki
• obniżenie statystyk o 1/4 ze względu na utratę HP
• omdlenie
• śmierć

+ 75 exp dla Roziskrzonej Nocy

[Roziskrzona Noc]

Pozbyła się problemu, fajnie. Usiadła na moment i oczyściła językiem ranę na łapie, z zadowoleniem zauważając, że gdy skończyły się wygibasy to i przestała się sączyć z niej krew. Bardzo korzystnie, bo w takim razie mogła kontynuować polowanie – czy raczej je zacząć, bo niekoniecznie do tej pory natrafiła na cokolwiek nadającego się na stos. Bardzo miło, nie ma co, chyba zapadłaby się ze wstydu gdyby miała odnaleźć teraz Pszenicę i mu powiedzieć, że muszą kończyć już na dziś.
A tak? Ruszyła po chwili dziarskim krokiem pod wiatr, licząc że ten jej zaraz nakabluje na smakowite piszczki niedaleko.

Jak pachniały jaszczurki? To pytanie trzeba by zadać liliowemu wojownikowi, bowiem to właśnie jemu kolejny podmuch wiatru przywiał interesującą informację o obecności takiego gada w pobliżu. Korzystał z ciepełka gwarantowanego przez słońce. Leżał na płaskim kamieniu pośród traw i w bezruchu cieszył się dniem.

Pszeniczny Kłos: lvl: 4 | S: 16 | Zr: 12 | Sz: 6 | Zm: 5 | HP: 75 | W: 53/55


//zakończona akcja

[Nietoperz]

Spokojnymi krokami doszedł aż tutaj. Posłał Gniewoszowi krótkie spojrzenie, jakoby pytał, czy mogą zacząć polowanie - jak i jego naukę - w tym miejscu. Nie wiedział bowiem, szczerze mówiąc, czy są lepsze i gorsze miejsca. Logicznie? Takie powinny być. W zaroślach będzie więcej myszy i królików, niż ptactwa, które raczej wolałoby drzewa i otwarty teren. Ale kto wie jak jest serio?...
- Co umiesz? - zagadał zaraz. Nawet jeśli mieliby iść dalej, wypadało mu nie milczeć cały czas. Zwyczajnie, bo to chyba nieco dziwne...

[gniewosz!!!]

[Gniewoszowa Łapa]

Szli przed siebie jakiś czas, a z Gniewka trochę zeszła ekscytacja. Co prawda tylko trochę, bo nadal się cieszył, ale teraz przynajmniej mógł skupić się na ich zadaniu.
Gdy Mech się odezwał, Gniewek się zatrzymał. W sumie... to miejsce wydawało się być dobre. Chyba? A może nie? Nie no, raczej tak. Tak mu się przynajmniej wydawało.
-umiem ssię bić, tak na wypadek gdybyśśmy sspotkali drapieżnika, ale tak w ssprawie polowania... pozycję łowiecką i takie różne... warunki. Bo ssą! Na przykład podchodząc do królika trzeba cicho oddychać, bo ma wielkie usszy. Więkssze nawet niż ja. A sskoro przy króliku tak trzeba to przy zającu pewnie też. A na przykład podchodząc myssz mussisz sstąpać opierając ciężar ciała na tylnych łapach! Dziwne, nie? No właśśnie! A przy ptakach mussissz uważać by cię nie widziały, bo mają dobry wzrok. Jak łapiessz tooo... to mogę ci pokazać pozycję łowiecką. To nie takie trudne - wyjaśnił swoimi słowami. Krzyk mówiła mu jakąś formułkę na ten temat, ale nie potrafił powtórzyć, jednak pamiętał o co w niej chodziło, a to było ważniejsze!

[Nietoperz]

Przeszedł do konkretów. Umiał się bić - dobrze. Nietoperz też potrafił, ale było ku temu daleko do perfekcji. Nauczył się wszystkiego dzięki sparingom, które jakoby nie było, nie mogły być jedyną podstawą do jakiejkolwiek prawdziwej walki. Później wspominał o zasadach polowania, co było interesujące.
- Rozumiem - przyznał zgodnie z prawdą. - Chociaż trudno mi uwierzyć, że zające słyszą lepiej dzięki dużym uszom... ty też słyszysz lepiej?
Było to szczere pytanie, nie zaczepka - oby wiedział. Nie miał w końcu myśli być wobec niego niemiły.
- Pokaż tę pozycję.... a co jak trafimy na psa?

[Gniewoszowa Łapa]

Cóż... gdyby Gniewek wiedział co chodziło po głowie Mcha, uświadomiłby go od razu, że jego wiedza na temat walki wzięła się głównie ze sparingów i poruszenia tematu na naukach, a nie z treningu, ale... szczegół, prawda? Zresztą, Gniewek uważał, że potrafi i nie musiał tłumaczyć skąd i na ile konkretnie.
-wiessz co? Nie wiem jak ssłysszą koty z mniejsszymi usszami, więc ciężko sstwierdzić, ale... ssłysszę dobrze, więc może? - przyznał. Nie pierwszy raz słyszał to pytanie, co mu odpowiadało, bo lubił opowiadać o swoich wielkich uszach.
-wiessz co? Krzyk nie mówiła, ale myśślę, że całkiem rozsssądnie będzie w tym wypadku zwiewać i liczyć, że nass nie złapie. - odpowiedział po krótkim namyśle. Ewentualnie pewnie mogliby jeszcze wejść na jakieś drzewo, ale Gniewek tego nie potrafił i nie wiedział czy jego kumpel się na tym zna. Odpędził jednak tą myśl i ugiął łapy w taki sposób, by nie ocierać o nic brzuchem, a ogon i głowę zrównał z linią grzbietu. W tej pozycji przeszedł kilka ostrożnych kroków. -głównie chodzi o to byśś nie wydawał dźwięków gdy idziesz. No wiesssz, mussissz cicho stawiać kroki, pilnować by nie ocierać o nich brzuchem i ogonem. No i głową w ssumie też. No i w praktyce mussissz też zasstosować te zassady o których ci przed chwilą powiedziałem. Rozumiessz wsszystko?

[Nietoperz]

Ach, fakt. Nie było porównania.
- Kiedyś możemy sprawdzić jak dobrze słyszysz ty, a jak dobrze ja... co ty na to? - eksperyment, chyba nie jakiś wielce ubliżający któremukolwiek z nich. Mech nie obraziłby się, gdyby nagle się okazało, że słyszy lepiej czy gorzej... bo to nie było w końcu niczym złym, jeśli byłby ciut gorszy od Gniewosza. Gdyby oboje słyszeli tak samo dobrze, wtedy niby byłoby dobrze, ale... świat chyba stałby się nieco nudniejszy, jeśli każdy kot umiałby to samo.
Na kolejną informację skinął łbem. Rozsądnie byłoby uciec od śmierci. Przedwczesna była głupi ani odrobinę im potrzebna. Dobrze, że w tym mogli się oboje zgodzić. Potem się mu przyglądał. Nie wyglądało to ultra trudno, skupienie pomagało mu wypatrzeć kluczowe elementy pozycji.
- Rozumiem... więc, co, mamy teraz próbować polować?

[Gniewoszowa Łapa]

-o!! Dobra!! - zgodził się od razu. Nie przeszkadzało mu przeprowadzenie takiego eksperymentu! Nie był to zresztą pierwszy w jego planach, bo już ze Świtem umówili się na jeden. Jeszcze go nie zrealizowali, ale to nic. Zresztą Gniewek naprawdę chciał się dowiedzieć czy słyszy lepiej od innych. Miał nadzieję, że tak, ale nie obraziłby się na kumpla gdyby okazało się, że jego uszy są po prostu duże i nie mają żadnych dodatkowych funkcji. Nadal byłyby fajne.
-noo... myśślę, że tak?? Jeśśli nie massz żadnych pytań i wsszysstko załapałeśś to jessteśśmy gotowi i możemy zacząć szukać. Dobrze by było ssię rozdzielić, ale też bardzo od ssiebie nie oddalać... jak coś to wołaj. Ja też będę krzyczeć jeśśli zrobi ssię niefajnie. A jak wsszysstko będzie okej to sspotkajmy ssię tu, dobra? Co ty na to? - zaproponował. Wydawało mu się być rozsądnie postąpić w taki sposób. A przynajmniej miał nadzieję, że to rozsądne wyjście.

[Nietoperz]

Przełknął ślinę - kolejne machnięcie łbem. Mieli się rozdzielić, szukać zajęcy...
- Nie polujemy na nic innego niż uszaki, co nie? - dopytał jeszcze. Żeby nie złapał zaraz góry wiewiórek, a potem się okaże, że niepotrzebnie zmarnował siły i nie może pomóc przyjacielowi. Jeśli to byłoby ustalone, to tuż po tym, odsunąłby się na bok, z nadzieją że po chwili węszenia, uda się mu trafić na jakiś trop pożądanej zwierzyny.

[Gniewoszowa Łapa]

-wiessz co? Myśślę, że jeśśli upolujemy cośś innego to przyda się dla klanu. No i lepiej upolować cokolwiek niż nie upolować nic, bo nie znajdziemy zająca. Jak ssię nie uda znaleźć zająca to będziemy mieć przynajmniej z czego wybierać, a ressztę odłożymy na sstoss. - stwierdził. To wydawało się być rozsądniejszym rozwiązaniem niż szukać tylko zająca... no bo nie mieli przecież gwarancji, że jakiegoś znajdą. A lepiej złapać coś innego niż nie mieć nic. Najwyżej Krzyk będzie musiała ucieszyć się z czegoś innego.
Gdy już doszli do porozumienia, Gniewek skierował się w przeciwnym kierunku, by nie wejść dla kumpla w drogę i zaczął węszyć w poszukiwaniu zwierzyny.

[Kwitnące Wzgórze]

Hmmm, niestety. Mchowej Łapie nie udało się znaleźć żadnego uszaka, a raczej coś mniejszego. Mniejszego i zdecydowanie mniej skocznego, bo wręcz prawie martwego. Jakaś wiewiórka leżała w trawie. Widać było że jeszcze oddychała, ale również była nieprzytomna. Możliwe, że zwyczajnie zemdlała od tego gorąca.
Gniewoszowa Łapa z kolei miał mniej lub więcej szczęścia, w zależności w jaki sposób na to się patrzyło. Nie natrafił co prawda na żadną zwierzynę, ale na coś trochę większego, bo natrafił na kruka, który stał sobie na ziemi. Szkoda jednak, że ten praktycznie od razu zauważył wichrowego terminatora i błyskawicznie zerwał się do lotu, kołując na różnych wysokościach nad kotem, aczkolwiek nie atakując, może chciał go jedynie odstraszyć, kto wie?

Mchowa Łapa: lvl: 2 | S: 7 | Zr: 12 | Sz: 2 | Zm: 5 | HP: 55/55 | W: 55/55

Gniewoszowa Łapa: lvl: 2 | S: 5 | Zr: 9 | Sz: 7 | Zm: 5 | HP: 65/65 | W: 45/45

Kruk: S: 12 | Zr: 9 | Sz: 8 | Zm: 9 | HP: 40/40 | W: 35/35 (w locie)

[Nietoperz]

Ojej... I tylko tyle mógł sobie pomyśleć Mech, bo mimo wszystko - nadal żyła. Mlasnął cicho pod nosem, nie przejmując się w tej chwili żadnymi technikami polowania. Podszedł, z nadzieją że ruda kita nagle się nie zerwie i nie ucieknie... bo wtedy będzie mógł jej ukręcić kark. Być może nawet na lepsze dla niej, bo nie będzie musiała się męczyć.