Wydeptane Ścieżki

[Szumiący Wodospad]

Udało mu się.
Szumiący Wodospad przez ułamek sekundy poczuł delikatny moment zachwiania emocji, słysząc płytkie westchnięcie kocicy. Przez ułamek sekundy chciał się zapytać, czy wszystko w porządku. Ale potem zaczęła się ruszać, także wszystko było w porządku.
Kocicy nie udało się.
Próbowała dosięgnąć łapami jego łap, ale na próżno. Szum przez moment trzymał tak kocicę przy ziemii, zastanawiając się nad kolejnym atakiem. I zobaczył go.
Czując, że jego trzymanie kocicy było stabilne, jedną łapę podniósł, po czym uderzył w jej głowę, chcąc głowę również przytrzasnąć do gruntu. Jeśli wichrzaczka szybko się nie uwolni, stanie na tym, że Szum będzie na niej... stał.

Rolling 1d10+3: 4 +3 = 7

[Donośny Krzyk]

A niech to Gwiezdni!
Nie wyszło jej, a co gorsza nawet nie mogła się porządnie zdenerwować, bo kocur nie dawał jej spokoju. Jej pysk zaliczył bliskie spotkanie z glebą. Cóż, był to chyba moment przełamujący jej cierpliwość, bowiem zaraz po tym zaczęła wierzgać całym ciałem pod jego uściskiem, żeby się uwolnić. Bezwstydnie skopiowała jego wcześniejszy plan, ale co innego miała zrobić? Nie mogła magicznie pojawić się obok i tym samym od niego uciec.

Rolling 1d10+3: 1 +3 = 4

[Szumiący Wodospad]

Szum poczuł aż delikatny żal, widząc jak kotka się pod nim wierzga. Przez chwilę trzymał ją jak robak pod sobą, słabo dociskając ją do ziemii, subtelnie przenosząc ciężar ciała na przednie łapy. Będąc jednak usatysfakcjonowany z tego obrotu wydarzeń jedynie delikatnie ją puścił i kopnął (czy kot może kopnąć??) jej ciało w bok, też tak ją uwalniając.
Sam fakt, że kotka nie uciekła sama z jego uścisku powinno jej dać wiele do... może nie myślenia, ale definitywnie posmak przegranej.
— Wstawaj i walcz — powiedział donośnie i chłodno, czekając na jej odpowiedź.

Rolling 1d10+3: 3 +3 = 6

[Donośny Krzyk]

Czuła się upokorzona i to chyba pierwszy raz od bardzo dawna. Nie, nie przez kopnięcie, a przez to, że pozwolił jej wstać. Jego ton głosu był denerwujący. Nie odpowiedziała mu, zamiast tego syknęła pod nosem, rzucając w jego stronę kupką piachu. Nie zwracając uwagi na to, czy piach trafił do celu, czy też nie, zamachnęła się łapą celując wprost w jego pysk.

Piach, czy trafi:

Rolling 1d6: 1

parzyste - tak
nieparzyste - nie

Rolling 1d10+3: 4 +3 = 7

[Szumiący Wodospad]

6. tura

Piach w jego stronę nie trafił, mimo tego, że kotka próbowała. No tak, zapomniał, że to jest taktyka w walkach. Oślepienie kogoś.
Widząc atak kotki cofnął uszy po sobie i znowu odskoczył na bok, przeciwną stronę atakującej łapy kotki. Chciał uniknąć bolesnego starcia jej łapy z jego pyskiem, o ile to było możliwe.

Rolling 1d10+3: 5 +3 = 8

[Donośny Krzyk]

O mały włos! Już go miała!
Prychnęła pod nosem, powstrzymując ogon przed ruchem, który zdradziłby jej frustrację. Zamiast tego położyła uszy po sobie i ponownie pobiegła w jego stronę. Celowała głową w jego pierś. Zamierzała zakoziołkować, do tej pory zawsze jej to wychodziło. Musiała wierzyć w swój popisowy numer.

Rolling 1d10+3: 2 +3 = 5

[Szumiący Wodospad]

7. tura

Trafiła, ale słabo. Łapy Szumiącego Wodospadu nawet nie drgnęły pod jej uderzeniem, a chłodny wzrok wylądował na głowie wichrzaczki. Podniósł łapę, aby później uderzyć ją w bok, chcąc ją odepchnąć od siebie i przy okazji zadać ból.
Szło mu zadziwiająco dobrze, przynajmniej na teraz.

Rolling 1d10+3: 8 +3 = 11

[Donośny Krzyk]

Zdusiła w sobie syknięcie, które zrodziło się w niej po spotkaniu z jego łapą. Zabolało, ale duma zabroniła jej tego okazać. Zaczynał ją coraz bardziej irytować, nie chciała dawać mu satysfakcji.
Nie zastanawiając się za bardzo, rzuciła się w jego stronę, planując zawiesić się przednimi łapami na jego szyi, albo jeszcze lepiej, powalić go ciężarem swojego ciała.

Rolling 1d10+3: 2 +3 = 5

[Szumiący Wodospad]

8. tura

Obserwował dokładnie jej ruch. I stał w miejscu. Niech przyjdzie sama do niego, jasne.
Kotka rzuciła mu się na szyję i ledwo co się zawiesiła pazurami na jego futrze. Kocur wypuścił tylko powietrze ze swojego nosa, aby potem przywalić wojowniczką z Wichru o ziemię, z całej siły jaką miał, nawet jeśli przy okazji uderzy siebie. Jak to zrobi? Najpierw podniesie łeb i szyję do góry, a później raptownie upuści, głowę chowając między łapami kotki.

Rolling 1d10+3: 8 +3 = 11

[Donośny Krzyk]

Mówiąc szczerze to nie spodziewała się tego. Nie spodziewała ani trochę, co wcale nie zmniejszyło bólu jaki odczuła. Zacisnęła powieki, jakby miało jej to w czymkolwiek pomóc. Mimo przejmującego bólu, zacisnęła łapy wokół jego szyi, nie chcąc go puścić, po czym desperacko spróbowała tylnymi łapami kopnąć w jego tors. Nie chciała wyjść gorzej niż bezbronne kocie. Nie przy kocie, który ją frustrował swoim sposobem bycia.

Rolling 1d10+3: 9 +3 = 12

[Szumiący Wodospad]

9. tura

Szum poczuł jak ciało wojowniczki z gruchotem odbija się od ziemii, z jego pomocą. Czarna kotka jednak nie puściła, o dziwo. Zdawała się silniejsza niż wcześniejsze ataki na to wskazywały.
Po momencie poczuł przeszywający ból w torsie, spowodowany kopnięciami ze strony kotki. Zmarszczył nos. Trudna sytuacja. Nie może jej ugryźć, łapami atakować też niezbyt. Była zbyt blisko niego, przyczepiona do jego kryzy.
Dlatego też po prostu zamachnął się, aby jeszcze raz uderzyć nią o ziemię. Niech puszcza już, albo zacznie trzepać. Długo się nie utrzyma.

Rolling 1d10+3: 9 +3 = 12

[Donośny Krzyk]

Poczuła kolejne uderzenie i tym razem wydała z siebie odgłos świadczący o bólu. Dodatkowo jej łapy zaczęły się luzować, niemniej udane kopnięcie sprawiło, że chciała zadać jeszcze jeden, ostatni cios. Ponownie uderzyła w tors kocura, tym razem jednak zamierzając puścić jego szyję i tym samym się od niego odbić.

Rolling 1d10+3: 9 +3 = 12

[Szumiący Wodospad]

Usłyszał odgłos który świadczył o bólu kotki, na który otworzył trochę szerzej oczy. Zaraz jednak poczuł mocne uderzenie w swoją klatkę piersiową, a czarna kocica odleciała od niego po ziemi. Na moment zabrakło mu tchu, kaszlnął kilka razy, uważnie obserwując kotkę. Kiedy już wrócił z oddechem na normalny stan rzeczy, zaczął szarżować w jej stronę, mając nadzieję, na uderzenie prosto w jej bok i przewrócenie czarnej kotki na ziemię.

Rolling 1d10+3: 6 +3 = 9

[Donośny Krzyk]

Gdy tylko znalazła się w pewnej odległości od kocura, wzięła głęboki wdech, po czym podniosła się ciężko na łapy. Nie miała jednak czasu na odpoczynek, ani tym bardziej przemyślenie typu - co dalej. Czarne cielsko już sunęło w jej kierunku, więc zareagowała całkowicie instynktownie. Zmusiła ciało do odskocznia w bok, z dala od zasięgu przeciwnika.

Rolling 1d10+3: 6 +3 = 9

[Szumiący Wodospad]

11. tura

I uniknęła, bardzo dobrze wręcz.
Zatrzymał się, piasek uciekając spod jego łap. Oczy miał zablokowane na ciele kocicy której, znowu, nie dał złapać oddechu.
Szumiący Wodospad teraz skoczył w jej stronę, chcąc ją masywnymi łapami złapać za barki i przycisnąć do ziemii. Teraz mu nie ucieknie, a przynajmniej miał taką nadzieję. Chciał dostać swoje informacje za wygraną.

Rolling 1d10+3: 5 +3 = 8