Wydeptane Ścieżki

[Polny Chwast]

Wyglądało na to, że hałas spowodowany atakiem na ptaka i cały ten trzepot skrzydłami spłoszył okoliczną zwierzynę, która schowała się do swoich norek, dziupli i innych dziur. Cóż, może musiała troszkę dłużej poszukać, aż ponownie wyjdzie na światło dzienne? Polowanie wymagało cierpliwości, och, wiele cierpliwości.

Iskra - lvl: 2 | S: 6 | Zr: 8 | Sz: 7 | Zm: 6 | HP: 65/65 | W: 42/45 |「 prz: 0/1 」


Jaśniejący Płomień zdawał się mieć tego dnia wyjątkowe szczęście. Po upolowaniu małego, złotego gryzonia, do jego uszu dotarł trzepot skrzydeł, a chwilę potem, naprzeciwko niego wylądował... gołąb. Czy to możliwe, że był to ten sam gołąb, którego próbowała dorwać jego siostra? Bardzo możliwe, bo wyglądał na zestresowanego i niepewnego, chodził szybko i nerwowo, rozglądając się czujnie. Upolowanie go nie będzie takie proste.

Płomień - lvl: 3 | S: 8 | Zr: 8 | Sz: 9 | Zm: 8 | HP: 50/50 | W: 67/70 |「 prz: 0/2 」

[Roziskrzona Noc]

Czy domyślała się, że nie trafi na nowy trop zaraz po spłoszeniu gołębia? Jasne. Czy nie była rozczarowana w takim razie ? Jeszcze by czego. Cierpliwość nie była jej mocną stroną, więc liczyła że znajdzie coś sensownego nim słońce dojdzie do szczytu nieba. Skręciła, gdy przestała czuć wiatr na wąsach, bo przecież pokładała wielkie nadzieje, w tym, że jej przywieje jakiś smakowity zapach. Sprawnie omijała kolejne głośne przeszkody, by nie dokładać się do szkód wyrządzonych przez durnego gołębia. Po kiego tak hałasował uciekając?

[Jaśniejący Płomień]

Gołąb. Wyraźnie zdenerwowany, czujniejszy niż orzesznica, ale to nadal szansa, z której kocur nie ma zamiaru rezygnować. Płomyk przytula się do podłoża w wierze, że trawa oraz bezruch zatuszują jego obecność. Z tej pozycji sprawdza wiatr, by ten nie okazał się zdradziecki i nie odebrał mu szansy przedwcześnie. Upewniwszy się, że wszystko jest w jak najlepszym porządku, wraca do pozycji łowieckiej i jeśli dzieląca go od ptaka odległość nie pozwala na bezpośredni atak, powolutku zakrada się do zwierzyny, gotów przystawać, kiedy wzrok gołębia skieruje się w jego okolice. Adrenalina wypełnia go całego, lecz stara się nie spłoszyć ofiary głośnym oddechem... ani wdepnięciem w jakąś gałązkę, zatem czujnie spogląda w ziemię. Ostatecznie przenosi ciężar ciała na tylne łapy i wyskakuje na ptaka - podobnie jak w przypadku orzesznicy, chce dorwać go w swoje łapy i zadusić uściskiem szczęk.

[Polny Chwast]

Krążyła po okolicy, węsząc, nasłuchując i rozglądając się. Była cierpliwa? Cóż, zostało to szybko wynagrodzone. Usłyszała trzepot skrzydeł, a potem małe, skrzydlate ciałko, lecące między drzewami, które w końcu wylądowało na leśnym poszyciu, między pędami traw, kamyczkami i korą. Drozd zatuptał w miejscu, rozejrzał się niespiesznie, a potem zniżył łepek, szukając pożywienia. Szansa dla Roziskrzonej Nocy!

Iskra - lvl: 2 | S: 6 | Zr: 8 | Sz: 7 | Zm: 6 | HP: 65/65 | W: 42-3=39/45 |「 prz: 0/1 」


Jaśniejący Płomień z pewnością miał doświadczenie w polowaniu, jednak każdemu zdarzało się popełniać błędy. Nie dopilnował swojego ogona, który w najmniej odpowiednim momencie zahaczył o suchy pęd pierwszej lepszej trawy. Gołąb błyskawicznie odwrócił głowę w kierunku, skąd dobiegł do szelest, a kiedy dostrzegł skradającego się, długowłosego kota - zatrzepotał skrzydłami i zaczął chaotycznie wznosić się w powietrze, nie leciał jednak wysoko, a i obecność traw nie ułatwiała mu tego, nie zdążył więc wzbić się poza zasięg wojownika, więc ten miał jeszcze szansę go złapać.

Płomień - lvl: 3 | S: 8 | Zr: 8 | Sz: 9 | Zm: 8 | HP: 50/50 | W: 67-3=64/70 |「 prz: 0/2 」

[Roziskrzona Noc]

Słysząc trzepot skrzydeł, przypadła do ziemi, by tak przyczajona obserwować dokąd skrzydlaty się kieruje. Wylądował by poszukać jedzenia, więc Iskra nie traciła czasu - podniosła się z ziemi by na ugiętych łapach powrócić do pozycji łowieckiej z głową i ogonem równo z linią grzbietu. Poświęciła chwilę na ustalenie kierunku wiatru i ruszyła tak, by ten ciągle jej niósł woń skowronka, nie odwrotnie. Zaczęła się skradać w jego stronę, starając się uniknąć stawania na korze czy potrącania wszechobecnych kamyczków. Zbliżając się do ptaka, skrywała się za kępkami traw w miarę możliwości i tak kierowała swoimi krokami tak by nie wchodzić mu w pole widzenia, a najlepiej - podejść go od tyłu. Podobnie jak ostatnio, gdy podeszła w miarę blisko, wybiła się z tylnych łap, by unieruchomić go pazurami i odebrać życie kłami.

[Jaśniejący Płomień]

Tym razem nie ma tak gładko. Oczywiście musiał o czymś zapomnieć, czegoś nie dopilnować i teraz ma za swoje - gołąb przestrzeżony przed obecnością drapieżnika (i to przez samego drapieżnika) próbuje się ewakuować. Jaśniejący Płomień nie jest gotowy odpuścić mu bez walki, dlatego nie dbając dłużej o takie dyrdymały jak kierunek wiatru czy potencjalne gałązki pod łapami wybija się przed siebie w próbie pochwycenia ptaka w wyciągnięte przednie łapy. Chce spełnić swój pierwotny zamiar i pochwycić, a następnie zadusić niesforną piszczkę.

[Polny Chwast]

Drozd szukał pożywienia i nie miał pojęcia, że właśnie skrada się w jego kierunku drapieżnik, który ma na niego chrapkę. Roziskrzona Noc zachowała wszelkie zasady podchodzenia do tego typu zwierzyny, nie zdradziła swojej obecności, jednak... kiedy wybiła się, aby odebrać mu życie - Drozd wzbił się w powietrze, zaćwierkał w popłochu i zaczął odlatywać. Drzewa jednak utrudniały mu ucieczkę i nie był w stanie wzlecieć wystarczająco wysoko, aby być poza zasięgiem wojowniczki, więc ta wciąż miała szansę na pochwycenie go. O ile się pospieszy.

Iskra - lvl: 2 | S: 6 | Zr: 8 | Sz: 7 | Zm: 6 | HP: 65/65 | W: 39-3=36/45 |「 prz: 0/1 」

Jaśniejący Płomień natomiast rzucił się w pogoń za gołębiem, jednak ptak zdawał się mieć dzisiaj ogromne szczęście, w przeciwieństwie do długowłosego kocura, który nie zdołał go złapać w swoje szpony. Jego pazury musnęły powietrze, a szarawemu ptakowi udało się odlecieć nad korony rosnących tu drzew. Przepadł i zniknął mu z oczu.

Płomień - lvl: 3 | S: 8 | Zr: 8 | Sz: 9 | Zm: 8 | HP: 50/50 | W: 64-3=61/70 |「 prz: 0/2 」

[Roziskrzona Noc]

Opadła na ziemię z pustymi łapami. Znowu. Ale tym razem była jeszcze jakaś nadzieja, więc nie tracąc nawet jednego uderzenia serca, nie spuszczając drozda z oczu, rzuciła się znowu w jego stronę. Całą siłę włożyła w ten wyskok, wyciągając pazury w stronę ptaka. Teraz liczyło się tylko pochwycenie skrzydlatego i przetrącenie mu karku.

[Jaśniejący Płomień]

Fuczy z niezadowoleniem po tym, jak ptak wymyka się i usuwa z pola zasięgu wojownika. Jaśniejący przez kilka uderzeń serca patrzy za odlatującym gołębiem, po czym potrząsa głową. Ostatecznie wraca nie do dalszych łowów, a do miejsca, gdzie zakopał gryzonia, zabiera go stamtąd i idzie do punktu wyjścia - tam, gdzie ostatnio widział się z Iskrą. Nadstawia uszu w oczekiwaniu na jakiś znak, że jest jej potrzebny, że coś się dzieje. Liczy jednak na to, że bliźniaczka zaraz wróci z jakąś piszczką i bezpiecznie wrócą do obozu.

z.t.

[Polny Chwast]

Iskra była bardzo blisko złapania ptaka, jednak nie dostatecznie, aby go dorwać. Drozd wciąż w popłochu próbował wzbić się do lotu, jednak nie dawał rady. Wojowniczka musiała zebrać się w sobie, jeśli nie chciała pozwolić, by odleciał.

Iskra - lvl: 2 | S: 6 | Zr: 8 | Sz: 7 | Zm: 6 | HP: 65/65 | W: 36-3=33/45 |「 prz: 0/1 」

[Roziskrzona Noc]

Kolejny skok zakończył się niepowodzeniem, a Iskra bardzo nie chciała wracać do obozu z pustymi łapami, więc widząc że drozd ma problemy z ucieczką z zarośli, przełożyła gniewne fukanie na później. Nie miała zbyt dużego pola do manewru, więc jak uparty kociak zrobiła kolejny potężny skok w stronę ptaszka, starając się zahaczyć o niego pazurami, by go ściągnąć na ziemię. Znaczy się - najlepiej to gdyby udało się go chwycić w łapki i zabić po prostu, bez punktów pośrednich w planie.

[Polny Chwast]

Drozd, niestety, okazał się za szybki dla wojowniczkki, zatrzepotał skrzydłami, wydał z siebie głośny dźwięk, a potem wzniósł się w powietrze, daleko poza zasięg. Ogromny pech. Niestety.

Iskra - lvl: 2 | S: 6 | Zr: 8 | Sz: 7 | Zm: 6 | HP: 65/65 | W: 33-30/45 |「 prz: 0/1 」

[Roziskrzona Noc]

No świetnie. Przez moment jeszcze próbowała złapać jakiś trop, ale bezskutecznie, więc wróciła do brata. Może jednak to było głupie miejsce na polowanie, szkoda tylko że wszystkie lepsze zostały zajęte przez durne ptaszyska.

z.t

[Perła]

Czy Perła robiła dzisiaj cokolwiek ciekawego? Tak właściwie... To nie. Trochę wstyd przyznać, ale jedyne co zrobiła przez cały dzień, oprócz oczywiście posilenia się dosyć skromnym posiłkiem to... Włóczenie się. Chociaż bardziej były to nieustanne poszukiwania, wkładanie ręki do strasznie mętnej wody, licząc na to, że wyłowi się zaginiony skarb. Łapy zaczynały ją piec od ciągłego chodzenia, więc postanowiła trochę odpocząć i... Gdzie ona tak właściwie doszła? Delikatnie otworzyła pysk, rozglądając się po okolicy. Trawa wyglądała tak... Śmiesznie. Była wydeptana i... Zjedzona? Pff, ciekawe kto ją zjadł! Na pewno jakiś baaaardzo głodny kot. Zaśmiała się sama do siebie. Nawet na myśl jej nie przyszło, że trawę mogło zjeść jakieś większe zwierze, o wiele większe niż kot. W dodatku faktycznie posiadające w swojej diecie trawę. Uniosła łebek do góry, przez chwilę węsząc w powietrzu. Wyczuła... Dziwny zapach? Z pewnością był to zapach kotów i czegoś jeszcze. Nie mogła zupełnie domyślić się czego. Z resztą, jedyny klan z którym była bliżej zaznajomiona to Klan Slońca a on... Przecież nawet nie istniał. Niby wiedziała, że oprócz niego są jeszcze inne klany, Klan Wichru, Klan Cienia, Klan Rzeki, Klan Gromu... Ale na tym jej wiedza się zamykała, nie wiedziała niczego o kodeksie, a jej znajomość rang opierała się na odróżnianiu przywódcy od wojownika. A! I jeszcze pamiętała, że oni mieli takie śmieszne imiona! Takie... Podobne do jej taty! Ale... Nagłe i zupełnie nieumyślne natrafienie na tereny jakiegoś klanu brzmi... Abstrakcyjne. Brzmi jak jakiś mało zabawny przekręt... I chyba w właśnie takim mało śmiesznym przekręcie losu najwidoczniej uczestniczyła, stawiając łapę na granicy z Wichrem, rozbawiona i zadowolona z nowego odkrycia obserwując swoje otoczenie.

//Roziskrzona noc!

[Roziskrzona Noc]

Wróciła na wydeptane ścieżki szybciej niż by się można spodziewać, zważywszy na to jak mocno ją zawiodły ostatnio. Miała do nich sentyment, to właśnie tutaj uczyła się polować, więc nie rozumiała dlaczego ostatnio nie wpadła jej pod łapy ani jedna piszczka. Czyżby gadożery były aż tak żarłoczne? Jeśli Lawenda się nie zajmie tym tematem w miarę szybko to ten ich klan wyginie nim pora młodych liści się w pełni rozwinie. I jeszcze większość terenów odpadała na samotne wędrówki, pozostawiając Iskrze przechadzki wzdłuż granicy ze śmierdzącą Grzmiącą Ścieżką. No podłość. Maszerowała przez udeptane trawy, chłonąc ciepło słońca w swoje rdzawe futerko, aż dwukolorowe oczy dostrzegły białą kotkę.
- Nie radzę. - rzuciła w jej stronę, bo ta znalazła się zdecydowanie zbyt blisko niewidzialnej granicy wichrowych terenów. Nieznajoma nie sprawiała wrażenia szczególnie niebezpiecznej, więc Iskra wciąż była rozluźniona, chociaż resztki rozsądku nakazały jej utrzymać dystans i poczekać na reakcję... samotniczki? Chyba. Nie pachniała jak kot z Czterech Klanów w każdym razie.