Księżyce: 124
Mistrz: Każdy po kolei
Płeć: kotka
Matka: Zawilcowa Skórka
Ojciec: Chmielograb
Trwałe urazy: mała blizna na lewej przedniej łapie po ukąszeniu szczura, podłużna blizna ciągnąca się przez cały brzuch
Księżyce: 124
Mistrz: Każdy po kolei
Płeć: kotka
Matka: Zawilcowa Skórka
Ojciec: Chmielograb
Trwałe urazy: mała blizna na lewej przedniej łapie po ukąszeniu szczura, podłużna blizna ciągnąca się przez cały brzuch
Średniej postury, długowłosa biała kotka z jasnoniebieskimi oczami. Szczupła
Uparta, pyskata, butna. Nie sili się na miłe słówka, odbierana jako przeważnie nieprzyjemna i niemiła.
Błękitna Toń [KG] Skrzące Słowo [KRz] Trela [KC]
Pierwsze koty za płoty, jak to mówią. Olchowa Łapa właśnie wyruszyła na swoje pierwszy w życiu samodzielne polowanie i trzeba przyznać, że los jej sprzyjał. Ledwie rozpoczęła, dopiero co zrobiła kilka kroków, a lisią długość od siebie, w pobliskich trawach, zobaczyła że coś się rusza. Nie potrzebowała wiele czasu, by rozpoznać tam zaskrońca. Nie był to co prawda zając, czy inny ptaszek, ale zawsze to coś, czyż nie?
Niebiesko-kremowa szylkretka z bielą, klasycznie pręgowana, krótkowłosa, prawe oko złote, lewe niebieskie; wzrost poniżej przeciętnej, dość drobna budowa
Spokojna, zamyślona perfekcjonistka, która nigdzie się nie spieszy, nie łapie ironii i nie kieruje się zbyt emocjami, jest szczera ale nie niemiła.
Olchowa Łapa szła powoli przed siebie, nosem badając powietrze, a także rozglądając się i nasłuchując, więc poruszenie w krzakach wyłapała niemal od razu, a uderzenie serca później się zatrzymała. Przypatrywała się krzakom i spostrzegła tam coś, czego raczej się nie spodziewała. Nie widywała zbyt często zaskrońców na stosie, ale kojarzyła, że coś takiego istnieje.
Upewniła się, że stoi pod wiatr oraz że nadal ma przyjętą pozycję łowiecką - ugięte łapy, ale na tyle wysoko, że brzuch nie szurał po ziemi, ogon i głowa w jednej linii z grzbietem - i poświęciła chwilę na dobranie metody polowania. Zaskroniec nie był zającem, ptakiem ani gryzoniem, więc najlogiczniejsze wydało jej się zastosowanie zasady co do gadów. Przeniosła więc ciężar swojego ciała na tylne łapy, balansując przez chwilę, by się dobrze utrzymać. Dopiero, kiedy była pewna, że do tej pory wszystko odpowiednio zrobiła, ruszyła powoli w przód, zerkając pod łapy, by na nic nie nadepnąć.
Chciała podejść jak najbliżej zwierzęcia, nie zdradzając się przy tym, a jeśli udałoby jej się podejść na długość skoku, to zamierzała doskoczyć do zaskrońca i załatwić ugryzieniem w miejscu, w którym kończyła się jego głowa.
Księżyce: 124
Mistrz: Każdy po kolei
Płeć: kotka
Matka: Zawilcowa Skórka
Ojciec: Chmielograb
Trwałe urazy: mała blizna na lewej przedniej łapie po ukąszeniu szczura, podłużna blizna ciągnąca się przez cały brzuch
Księżyce: 124
Mistrz: Każdy po kolei
Płeć: kotka
Matka: Zawilcowa Skórka
Ojciec: Chmielograb
Trwałe urazy: mała blizna na lewej przedniej łapie po ukąszeniu szczura, podłużna blizna ciągnąca się przez cały brzuch
Średniej postury, długowłosa biała kotka z jasnoniebieskimi oczami. Szczupła
Uparta, pyskata, butna. Nie sili się na miłe słówka, odbierana jako przeważnie nieprzyjemna i niemiła.
Błękitna Toń [KG] Skrzące Słowo [KRz] Trela [KC]
Nie ma tu za dużo do komentowania. Choć było to pierwsze polowanie Olchowej Łapy, podeszła ona do sprawy jak zawodowiec. Zakradła się do zaskrońca bezbłędnie, a będąc odpowiednio blisko - skoczyła, kończąc tym samym jego żywot. Nieźle.
Niebiesko-kremowa szylkretka z bielą, klasycznie pręgowana, krótkowłosa, prawe oko złote, lewe niebieskie; wzrost poniżej przeciętnej, dość drobna budowa
Spokojna, zamyślona perfekcjonistka, która nigdzie się nie spieszy, nie łapie ironii i nie kieruje się zbyt emocjami, jest szczera ale nie niemiła.
Starała się, oczywiście. Jak tylko potrafiła, ile mogła dać od siebie, tyle włożyła w to, by podejść bezszelestnie do stworzenia, jednocześnie utrzymując ciężar ciała na tylnych łapach. Udało jej się jednak, bo zaskroniec oddał życie w jej łapach. Gdy trzymała go jeszcze w pysku, w milczeniu podziękowała zmarłym przodkom za to, że mogła go schwytać, by nakarmić klan, a potem zaczęła się zastanawiać, co z nim zrobić. Wojownicy i terminatorzy, których widziała, znosili do klanu po więcej niż jednej sztuce zwierzyny, by nie marnować czasu, musieli więc gdzieś zwierzynę odkładać. Albo chować, aby inne drapieżniki jej nie dorwały. Tak, to było to.
Wykopała więc dołek nieopodal kępy traw i włożyła do niego zaskrońca, po czym zasypała ziemią. Starała się przy tym zbytnio nie zbrudzić. Uklepała trochę ziemię łapą, jednak chciała zostawić ją w delikatnym nieładzie, by później odnaleźć to miejsce, a następnie ruszyła dalej pod wiatr, ponownie przyjmując pozycję łowiecką. Miała jeszcze dwie różne zdobycze do schwytania.
Księżyce: 124
Mistrz: Każdy po kolei
Płeć: kotka
Matka: Zawilcowa Skórka
Ojciec: Chmielograb
Trwałe urazy: mała blizna na lewej przedniej łapie po ukąszeniu szczura, podłużna blizna ciągnąca się przez cały brzuch
Księżyce: 124
Mistrz: Każdy po kolei
Płeć: kotka
Matka: Zawilcowa Skórka
Ojciec: Chmielograb
Trwałe urazy: mała blizna na lewej przedniej łapie po ukąszeniu szczura, podłużna blizna ciągnąca się przez cały brzuch
Średniej postury, długowłosa biała kotka z jasnoniebieskimi oczami. Szczupła
Uparta, pyskata, butna. Nie sili się na miłe słówka, odbierana jako przeważnie nieprzyjemna i niemiła.
Błękitna Toń [KG] Skrzące Słowo [KRz] Trela [KC]
Szczęście dopisywało Olchowej Łapie, a przynajmniej tak to wyglądało. Kocica ledwo zakopała schwytaną przez siebie zwierzynę, a już natknęła się na kolejną. To znaczy... w teorii, bo zobaczyła jedynie kopiec kreta. Czy jej mieszkaniec faktycznie się tam znajdował, czy to pozostałości po wycieczce na powierzchnię pewnego dnia? Kto wie.
Niebiesko-kremowa szylkretka z bielą, klasycznie pręgowana, krótkowłosa, prawe oko złote, lewe niebieskie; wzrost poniżej przeciętnej, dość drobna budowa
Spokojna, zamyślona perfekcjonistka, która nigdzie się nie spieszy, nie łapie ironii i nie kieruje się zbyt emocjami, jest szczera ale nie niemiła.
Kto wie? Olchowa Łapa w każdym bądź razie nie wiedziała. Co więcej, zwróciła uwagę na ów kopiec po raz pierwszy. Słyszała kiedyś o kretach mieszkających pod ziemią, czy to mogło być wyjście z jego nory? Nie miała pojęcia.
Przystanęła jednak i wyciągnęła szyję w stronę kopca, niepewna, co zrobić. Czy zaryzykować i podejść, a może ruszyć dalej? Po krótkim namyśle stwierdziła jednak, że może spróbować zapolować na tą zwierzynę. Ponownie ustawiła łeb i ogon w jednej linii z grzbietem, a łapy ugięła tak, by brzuchem nie dotykać ziemi. Przeniosła też ciężar ciała na tylne łapy, po czym ruszyła w stronę kopca, poruszając się pod wiatr. Chciała podejść bliżej i po zapachu stwierdzić, czy ktoś ów kopiec zamieszkuje, a jeśli tak, to zamierzała przycupnąć i poczekać chwilę, aż kret wyściubi nos z kopca. Jeśli by tego doczekała, chciała skoczyć na niego i ugryzieniem w szyję zakończyć jego życie.
Księżyce: 124
Mistrz: Każdy po kolei
Płeć: kotka
Matka: Zawilcowa Skórka
Ojciec: Chmielograb
Trwałe urazy: mała blizna na lewej przedniej łapie po ukąszeniu szczura, podłużna blizna ciągnąca się przez cały brzuch
Księżyce: 124
Mistrz: Każdy po kolei
Płeć: kotka
Matka: Zawilcowa Skórka
Ojciec: Chmielograb
Trwałe urazy: mała blizna na lewej przedniej łapie po ukąszeniu szczura, podłużna blizna ciągnąca się przez cały brzuch
Średniej postury, długowłosa biała kotka z jasnoniebieskimi oczami. Szczupła
Uparta, pyskata, butna. Nie sili się na miłe słówka, odbierana jako przeważnie nieprzyjemna i niemiła.
Błękitna Toń [KG] Skrzące Słowo [KRz] Trela [KC]
Niestety, nie ma tak dobrze, jak mogłoby się wydawać. Zwierzyna nie pchała się terminatorce do łap, a wręcz przeciwnie - bawiła się z nią. A może byli to przodkowie? W każdym razie finał był taki, że Olchowa Łapa czekała i czekała, a krecika jak nie było na początku, tak nie było już do końca. Po prostu zostawił po sobie kopiec z kiedyś tam.
Niebiesko-kremowa szylkretka z bielą, klasycznie pręgowana, krótkowłosa, prawe oko złote, lewe niebieskie; wzrost poniżej przeciętnej, dość drobna budowa
Spokojna, zamyślona perfekcjonistka, która nigdzie się nie spieszy, nie łapie ironii i nie kieruje się zbyt emocjami, jest szczera ale nie niemiła.
Olcha przycupnęła przy kopcu i czekała, jednak kret nie nadchodził. Wciągnęła powietrze do nosa i nie wydawało jej się, żeby mieszkaniec kopca był w pobliżu, albo żeby planował w niedługim czasie wyjrzeć na zewnątrz. Poczekała jednak jeszcze chwilę, pewnie dłużej niż powinna, i z westchnięciem ruszyła dalej, kierując się pod wiatr i ostrożnie stawiając łapy. Będzie musiała znaleźć coś innego.
Księżyce: 124
Mistrz: Każdy po kolei
Płeć: kotka
Matka: Zawilcowa Skórka
Ojciec: Chmielograb
Trwałe urazy: mała blizna na lewej przedniej łapie po ukąszeniu szczura, podłużna blizna ciągnąca się przez cały brzuch
Księżyce: 124
Mistrz: Każdy po kolei
Płeć: kotka
Matka: Zawilcowa Skórka
Ojciec: Chmielograb
Trwałe urazy: mała blizna na lewej przedniej łapie po ukąszeniu szczura, podłużna blizna ciągnąca się przez cały brzuch
Średniej postury, długowłosa biała kotka z jasnoniebieskimi oczami. Szczupła
Uparta, pyskata, butna. Nie sili się na miłe słówka, odbierana jako przeważnie nieprzyjemna i niemiła.
Błękitna Toń [KG] Skrzące Słowo [KRz] Trela [KC]
Na otarcie łez po zmarnowaniu dużej ilości czasu przodkowie zdecydowali się nad Olchową Łapą zlitować i... zesłali jej królika. Koteczka mogła go usłyszeć kicającego jakiś kawałek od niej, a po czasie także i go dostrzegła. Szarak skubał sobie beztrosko trawkę, strzygąc co jakiś czas uszami i tylko czekał, aż ktoś go upoluje.
Niebiesko-kremowa szylkretka z bielą, klasycznie pręgowana, krótkowłosa, prawe oko złote, lewe niebieskie; wzrost poniżej przeciętnej, dość drobna budowa
Spokojna, zamyślona perfekcjonistka, która nigdzie się nie spieszy, nie łapie ironii i nie kieruje się zbyt emocjami, jest szczera ale nie niemiła.
Kiedy Olchowa Łapa usłyszała i dostrzegła królika, pierwsze, czym zrobiła, było ściszenie oddechu. Właściwie na moment oddech całkowicie wstrzymała, niepewna, czy do tej pory królik już jej nie usłyszał, jednak skoro nie zaczął uciekać, pozwoliła sobie na krótkie, niemal niesłyszalne wdechy. Upewniła się, że jej głowa i ogon znajdują się w jednej linii z grzbietem, że jej łapy są ugięte nisko, ale brzuch nie będzie szurał po podłożu. Wtedy ruszyła, patrząc to na królika, to pod łapy, by na nic nie nadepnąć. Zaczęła podchodzić zajęczaka pod wiatr, i nie spieszyła się przy tym. Jeśli udało jej się podejść blisko, to skoczyła, by dopaść jednym susem stworzenie. Zamierzała pozbawić go szybko życia ugryzieniem w kark.
Księżyce: 124
Mistrz: Każdy po kolei
Płeć: kotka
Matka: Zawilcowa Skórka
Ojciec: Chmielograb
Trwałe urazy: mała blizna na lewej przedniej łapie po ukąszeniu szczura, podłużna blizna ciągnąca się przez cały brzuch
Księżyce: 124
Mistrz: Każdy po kolei
Płeć: kotka
Matka: Zawilcowa Skórka
Ojciec: Chmielograb
Trwałe urazy: mała blizna na lewej przedniej łapie po ukąszeniu szczura, podłużna blizna ciągnąca się przez cały brzuch
Średniej postury, długowłosa biała kotka z jasnoniebieskimi oczami. Szczupła
Uparta, pyskata, butna. Nie sili się na miłe słówka, odbierana jako przeważnie nieprzyjemna i niemiła.
Błękitna Toń [KG] Skrzące Słowo [KRz] Trela [KC]
Kto daje i odbiera ten się w piekle poniewiera, jak to mówią, choć raczej na pewno nie dotyczyło to przodków na Srebrnej Skórce. Czuli się więc bezkarni i korzystali z tego na potęgę, także i tym razem. Olchowa Łapa zrobiła wszystko jak należy - co do tego nie było wątpliwości, a mimo to uszaty uciekł, nim w ogóle zdążyła się do niego odpowiednio zbliżyć. Szkoda.
Niebiesko-kremowa szylkretka z bielą, klasycznie pręgowana, krótkowłosa, prawe oko złote, lewe niebieskie; wzrost poniżej przeciętnej, dość drobna budowa
Spokojna, zamyślona perfekcjonistka, która nigdzie się nie spieszy, nie łapie ironii i nie kieruje się zbyt emocjami, jest szczera ale nie niemiła.
Niestety. Olcha wiedziała, że nie za każdym razem będzie w stanie złapać zwierzynę na którą poluje. To jednak też były myślące zwierzęta. Przystanęła w miejscu i obserwowała uciekającego królika, którego nawet nie miałaby szans dogonić. Trudno się mówi.
Odczekała parę uderzeń serca, po czym ruszyła dalej pod wiatr w pozycji łowieckiej. Tym razem jednak nie podchodziła niczego, tylko ponownie próbowała coś znaleźć. Być może ucieczka zajęczaka nie spłoszyła całej zwierzyny w okolicy i coś jej się trafi?
Księżyce: 124
Mistrz: Każdy po kolei
Płeć: kotka
Matka: Zawilcowa Skórka
Ojciec: Chmielograb
Trwałe urazy: mała blizna na lewej przedniej łapie po ukąszeniu szczura, podłużna blizna ciągnąca się przez cały brzuch
Księżyce: 124
Mistrz: Każdy po kolei
Płeć: kotka
Matka: Zawilcowa Skórka
Ojciec: Chmielograb
Trwałe urazy: mała blizna na lewej przedniej łapie po ukąszeniu szczura, podłużna blizna ciągnąca się przez cały brzuch
Średniej postury, długowłosa biała kotka z jasnoniebieskimi oczami. Szczupła
Uparta, pyskata, butna. Nie sili się na miłe słówka, odbierana jako przeważnie nieprzyjemna i niemiła.
Błękitna Toń [KG] Skrzące Słowo [KRz] Trela [KC]
Przodkowie bawili się z Olchową Łapą w kotka i myszkę. Dawali jej zwierzynę i odbierali, a nic nie wskazywało na to, by zamierzali przestać. Uszaty uciekł, a nieopodal traw, w które czmychnął, terminatorka dostrzec mogła popielicę. Marne to pocieszenie, ale zawsze jakieś.
Niebiesko-kremowa szylkretka z bielą, klasycznie pręgowana, krótkowłosa, prawe oko złote, lewe niebieskie; wzrost poniżej przeciętnej, dość drobna budowa
Spokojna, zamyślona perfekcjonistka, która nigdzie się nie spieszy, nie łapie ironii i nie kieruje się zbyt emocjami, jest szczera ale nie niemiła.
Być może i marne pocieszenie, ale lepsze cokolwiek niż nic, prawda? W momencie, w którym kolorowa kotka dostrzegła zwierzątko, niespłoszone ucieczką poprzednika, przystanęła w miejscu i przycupnęła w trawach. Gryzoń nie mógł jej zobaczyć, zanim nie podejmie próby schwytania go, prawda? A najlepiej by było, gdyby nie zobaczył jej do ostatniego momentu.
Nie spieszyła się jednak. Podniosła się nieznacznie, tak, by stać na ugiętych łapach, ale brzuchem nie szorować po ziemi, a głowę i ogon wyrównała z linią grzbietu. Nieco obeszła popieliczkę tak, by znaleźć się pod wiatr, a wcześniej przerzuciła ciężar ciała na tylne łapy. Wtedy też ruszyła, ostrożnie stawiając łapy na ziemi i pilnując, by kroczyć bezszelestnie i na nic nie nadepnąć. Zerkała na popieliczkę, i kiedy znalazła się blisko, chciała jednym susem dopaść ją i zakończyć jej życie ugryzieniem w szyję.
Księżyce: 124
Mistrz: Każdy po kolei
Płeć: kotka
Matka: Zawilcowa Skórka
Ojciec: Chmielograb
Trwałe urazy: mała blizna na lewej przedniej łapie po ukąszeniu szczura, podłużna blizna ciągnąca się przez cały brzuch
Księżyce: 124
Mistrz: Każdy po kolei
Płeć: kotka
Matka: Zawilcowa Skórka
Ojciec: Chmielograb
Trwałe urazy: mała blizna na lewej przedniej łapie po ukąszeniu szczura, podłużna blizna ciągnąca się przez cały brzuch
Średniej postury, długowłosa biała kotka z jasnoniebieskimi oczami. Szczupła
Uparta, pyskata, butna. Nie sili się na miłe słówka, odbierana jako przeważnie nieprzyjemna i niemiła.
Błękitna Toń [KG] Skrzące Słowo [KRz] Trela [KC]
Popielica, choć od takiego zająca, czy królika była zdecydowanie mniejsza, mogła poszczycić się tym, że była drugą schwytaną przez Olchową Łapę. Terminatorka, choć wcześniej nie mogła się poszczycić licznymi sukcesami, zakradła się do gryzonia bezbłędnie i pozbawiła go życia w parę chwilę, kończąc tym samym swoją złą passę. Cudownie.
![[Obrazek: Podpis.png]](https://i.ibb.co/CK8gZ7C/Podpis.png)
