Jest mała i drobna. Znajduje się w dolnej granicy wzrostu kotek w tym klanie. Posiada krótkie, jasnorude futerko, pokryte ciemniejszymi, klasycznymi pręgami. Pod tym futerkiem skrywa smukłe, chude ciałko, pod którym prześwitują żebra, oraz ledwo widoczne mięśnie. Jej pyszczek jest okrągły i krótki, a na jego końcu widoczny jest różowy nosek. Nad nim widoczne są żółte, duże oczy. Na krańcu głowy posiada długie uszka. Ma strasznie długie i gęste białe wąsy. Przy pyszczku i oczkach jej sierść jest jaśniejsza. Podobnie, chociaż nie tak widoczne przejaśnienia są również na jej klatce piersiowej, brzuchu, oraz wewnętrznej części ud. Jej futerko jest wiecznie zadbane, ponieważ bardzo o nie dba; uważa że jakoś trzeba się prezentować!
Jest typowym introwertykiem. Uwielbia siedzieć sama i po prostu myśleć, obserwować otoczenie. Jednak, jak każdy, czasem potrzebuje obecności innego kota. Jest ona kotką mało rozmowną, wręcz ociekającą nieśmiałością, dopóki kogoś bliżej nie pozna. Zazwyczaj jest optymistką - stara się widzieć wszystko w różowych barwach. Jest bardzo empatyczna. Na pewno chętnie wysłucha i służy jako ostoja do wypłakania się. Jest bardzo niecierpliwa, co ma swoje ujście między innymi w jej czynach - zbytnio się spieszy i robi niektóre rzeczy niedokładnie. Nie ma również idealnej pamięci i często zdarza jej się niektórych rzeczy po prostu zapominać. Jest również niezdarna. Szybko się denerwuje porażkami, ponieważ towarzyszyły jej od kiedy pamięta. Bardzo bierze do siebie wszelkie złe słowa na jej temat. Zazwyczaj jest pełna energii, ale lubi czasami powylegiwać się i nic nie robić przez pół dnia. Szybko się przywiązuje. Nie jest w stanie nic na to poradzić, ale praktycznie każdy, kogo pozna, od razu jest jej przyjacielem. Jest również nieco strachliwa. Jakby przyszło co do czego niewątpliwie prędzej wybrałaby ucieczkę, niż walkę, ponieważ bałaby się co z takiej walki może wyniknąć. Widać u niej typowy brak odwagi również w kontaktach z innymi; czasami zbytnio stresuje się rozmowami, co często widać po tym, że odwraca wzrok, owija ogon dookoła przednich łap, czy cofa uszy.
Jest mała i drobna. Znajduje się w dolnej granicy wzrostu kotek w tym klanie. Posiada krótkie, jasnorude futerko, pokryte ciemniejszymi, klasycznymi pręgami. Pod tym futerkiem skrywa smukłe, chude ciałko, pod którym prześwitują żebra, oraz ledwo widoczne mięśnie. Jej pyszczek jest okrągły i krótki, a na jego końcu widoczny jest różowy nosek. Nad nim widoczne są żółte, duże oczy. Na krańcu głowy posiada długie uszka. Ma strasznie długie i gęste białe wąsy. Przy pyszczku i oczkach jej sierść jest jaśniejsza. Podobnie, chociaż nie tak widoczne przejaśnienia są również na jej klatce piersiowej, brzuchu, oraz wewnętrznej części ud. Jej futerko jest wiecznie zadbane, ponieważ bardzo o nie dba; uważa że jakoś trzeba się prezentować!
Jest typowym introwertykiem. Uwielbia siedzieć sama i po prostu myśleć, obserwować otoczenie. Jednak, jak każdy, czasem potrzebuje obecności innego kota. Jest ona kotką mało rozmowną, wręcz ociekającą nieśmiałością, dopóki kogoś bliżej nie pozna. Zazwyczaj jest optymistką - stara się widzieć wszystko w różowych barwach. Jest bardzo empatyczna. Na pewno chętnie wysłucha i służy jako ostoja do wypłakania się. Jest bardzo niecierpliwa, co ma swoje ujście między innymi w jej czynach - zbytnio się spieszy i robi niektóre rzeczy niedokładnie. Nie ma również idealnej pamięci i często zdarza jej się niektórych rzeczy po prostu zapominać. Jest również niezdarna. Szybko się denerwuje porażkami, ponieważ towarzyszyły jej od kiedy pamięta. Bardzo bierze do siebie wszelkie złe słowa na jej temat. Zazwyczaj jest pełna energii, ale lubi czasami powylegiwać się i nic nie robić przez pół dnia. Szybko się przywiązuje. Nie jest w stanie nic na to poradzić, ale praktycznie każdy, kogo pozna, od razu jest jej przyjacielem. Jest również nieco strachliwa. Jakby przyszło co do czego niewątpliwie prędzej wybrałaby ucieczkę, niż walkę, ponieważ bałaby się co z takiej walki może wyniknąć. Widać u niej typowy brak odwagi również w kontaktach z innymi; czasami zbytnio stresuje się rozmowami, co często widać po tym, że odwraca wzrok, owija ogon dookoła przednich łap, czy cofa uszy.
Raczej nieduża, znajdująca się nieco poniżej granicy przeciętności, całkiem ładna i urocza kotka o krótkim, aksamitnie miękkim futerku w gładkim, śnieżnobiałym kolorze. Zwinna i szybka, a dzięki temu szczuplutka oraz drobna. Łososioworóżowy, uroczy nosek ma na sobie ciemniejszą, beżowopomarańczową plamkę, a błękitne oczka w kolorze jasnego nieba wyglądają bardzo niewinnie i patrzą na świat ze spokojem.
Niezwykle ciekawa otaczającego ją świata, pojętna i bystra, a także odznaczająca się całkiem niezłą spostrzegawczością kotka, która, choć lubi się bawić, nie należy do zbyt ruchliwych i hałaśliwych. Jest wyjątkowo spokojna, wyciszona i ułożona, a wolny czas chętnie spędza w towarzystwie kotów, nawet jeśli czuje się w nim odrobinę niezręcznie. Nie jest imprezową duszą, a przy tym brakuje jej charyzmy, przez co nigdy nie gra pierwszych skrzypiec w konwersacji i woli skupić się na słuchaniu. Odrobinę nieśmiała, łatwo się peszy i w sytuacjach podbramkowych, nowych i kłopotliwych, brakuje jej języka w pyszczku, co czasami jest dodatkowo potęgowane lejącymi się z niebieskich oczu łzami, a kiedy płacze, mówi jeszcze mniej i zamyka się w sobie. Szybko przywiązuje się do kotów i nie zwraca uwagi na czyjeś wady, zawsze doszukując się zalet, a jako kocię posiada typową dla swojego wieku szczerość, wielkie serduszko i bardzo dużo naiwnej empatii.
Historia :: Posiada siódemkę rodzeństwa z miotu.
Jest mała i drobna. Znajduje się w dolnej granicy wzrostu kotek w tym klanie. Posiada krótkie, jasnorude futerko, pokryte ciemniejszymi, klasycznymi pręgami. Pod tym futerkiem skrywa smukłe, chude ciałko, pod którym prześwitują żebra, oraz ledwo widoczne mięśnie. Jej pyszczek jest okrągły i krótki, a na jego końcu widoczny jest różowy nosek. Nad nim widoczne są żółte, duże oczy. Na krańcu głowy posiada długie uszka. Ma strasznie długie i gęste białe wąsy. Przy pyszczku i oczkach jej sierść jest jaśniejsza. Podobnie, chociaż nie tak widoczne przejaśnienia są również na jej klatce piersiowej, brzuchu, oraz wewnętrznej części ud. Jej futerko jest wiecznie zadbane, ponieważ bardzo o nie dba; uważa że jakoś trzeba się prezentować!
Jest typowym introwertykiem. Uwielbia siedzieć sama i po prostu myśleć, obserwować otoczenie. Jednak, jak każdy, czasem potrzebuje obecności innego kota. Jest ona kotką mało rozmowną, wręcz ociekającą nieśmiałością, dopóki kogoś bliżej nie pozna. Zazwyczaj jest optymistką - stara się widzieć wszystko w różowych barwach. Jest bardzo empatyczna. Na pewno chętnie wysłucha i służy jako ostoja do wypłakania się. Jest bardzo niecierpliwa, co ma swoje ujście między innymi w jej czynach - zbytnio się spieszy i robi niektóre rzeczy niedokładnie. Nie ma również idealnej pamięci i często zdarza jej się niektórych rzeczy po prostu zapominać. Jest również niezdarna. Szybko się denerwuje porażkami, ponieważ towarzyszyły jej od kiedy pamięta. Bardzo bierze do siebie wszelkie złe słowa na jej temat. Zazwyczaj jest pełna energii, ale lubi czasami powylegiwać się i nic nie robić przez pół dnia. Szybko się przywiązuje. Nie jest w stanie nic na to poradzić, ale praktycznie każdy, kogo pozna, od razu jest jej przyjacielem. Jest również nieco strachliwa. Jakby przyszło co do czego niewątpliwie prędzej wybrałaby ucieczkę, niż walkę, ponieważ bałaby się co z takiej walki może wyniknąć. Widać u niej typowy brak odwagi również w kontaktach z innymi; czasami zbytnio stresuje się rozmowami, co często widać po tym, że odwraca wzrok, owija ogon dookoła przednich łap, czy cofa uszy.
Raczej nieduża, znajdująca się nieco poniżej granicy przeciętności, całkiem ładna i urocza kotka o krótkim, aksamitnie miękkim futerku w gładkim, śnieżnobiałym kolorze. Zwinna i szybka, a dzięki temu szczuplutka oraz drobna. Łososioworóżowy, uroczy nosek ma na sobie ciemniejszą, beżowopomarańczową plamkę, a błękitne oczka w kolorze jasnego nieba wyglądają bardzo niewinnie i patrzą na świat ze spokojem.
Niezwykle ciekawa otaczającego ją świata, pojętna i bystra, a także odznaczająca się całkiem niezłą spostrzegawczością kotka, która, choć lubi się bawić, nie należy do zbyt ruchliwych i hałaśliwych. Jest wyjątkowo spokojna, wyciszona i ułożona, a wolny czas chętnie spędza w towarzystwie kotów, nawet jeśli czuje się w nim odrobinę niezręcznie. Nie jest imprezową duszą, a przy tym brakuje jej charyzmy, przez co nigdy nie gra pierwszych skrzypiec w konwersacji i woli skupić się na słuchaniu. Odrobinę nieśmiała, łatwo się peszy i w sytuacjach podbramkowych, nowych i kłopotliwych, brakuje jej języka w pyszczku, co czasami jest dodatkowo potęgowane lejącymi się z niebieskich oczu łzami, a kiedy płacze, mówi jeszcze mniej i zamyka się w sobie. Szybko przywiązuje się do kotów i nie zwraca uwagi na czyjeś wady, zawsze doszukując się zalet, a jako kocię posiada typową dla swojego wieku szczerość, wielkie serduszko i bardzo dużo naiwnej empatii.
Historia :: Posiada siódemkę rodzeństwa z miotu.
Księżyce: 84 Płeć: Kocur Matka: Kruchy Listek Ojciec: Sucha Kora
Jeleń to wysoki kociak o puchatym, długim futrze. Futerko zwykle nastroszone i posklejane w kolorze bieli z czarnym nalotem na grzbiecie i głowie (czarny srebrny cieniowany). Pod nim skrywa się szczupła, a nawet trochę wychudzona sylwetka kocura. Oczy na chwile obecną są szaroniebieskie, ale z czasem przybiorą nieco wyblakły miodowy kolor. Wyżej znajdują się wysokie, szpiczaste uszy. Na pyszczku posiada ciemniejsze znaczenia w postaci pręg.
Może się wydawać, że nie interesuje go otoczenie, a raczej jest skupiony na swoim własnym świecie. Co jest nieco mylne. Jelenia często można dostrzec gdzieś w tle, na drugim planie, z dala od rozbrykanych kociąt. Jednak taka odległość nadal pozwala mu na obserwacje innych. Cały czas jest czujny i obecny, ale trochę wycofany. W dużej grupie zamyka się w sobie, a przy nieznajomych robi się nerwowy i oschły. Reaguje tak, ponieważ jest dość tchórzliwy i w sytuacjach stresowych skrajnie reaguje. Jedynie przy niektórych pozwala sobie na więcej swobody.
Jest mała i drobna. Znajduje się w dolnej granicy wzrostu kotek w tym klanie. Posiada krótkie, jasnorude futerko, pokryte ciemniejszymi, klasycznymi pręgami. Pod tym futerkiem skrywa smukłe, chude ciałko, pod którym prześwitują żebra, oraz ledwo widoczne mięśnie. Jej pyszczek jest okrągły i krótki, a na jego końcu widoczny jest różowy nosek. Nad nim widoczne są żółte, duże oczy. Na krańcu głowy posiada długie uszka. Ma strasznie długie i gęste białe wąsy. Przy pyszczku i oczkach jej sierść jest jaśniejsza. Podobnie, chociaż nie tak widoczne przejaśnienia są również na jej klatce piersiowej, brzuchu, oraz wewnętrznej części ud. Jej futerko jest wiecznie zadbane, ponieważ bardzo o nie dba; uważa że jakoś trzeba się prezentować!
Jest typowym introwertykiem. Uwielbia siedzieć sama i po prostu myśleć, obserwować otoczenie. Jednak, jak każdy, czasem potrzebuje obecności innego kota. Jest ona kotką mało rozmowną, wręcz ociekającą nieśmiałością, dopóki kogoś bliżej nie pozna. Zazwyczaj jest optymistką - stara się widzieć wszystko w różowych barwach. Jest bardzo empatyczna. Na pewno chętnie wysłucha i służy jako ostoja do wypłakania się. Jest bardzo niecierpliwa, co ma swoje ujście między innymi w jej czynach - zbytnio się spieszy i robi niektóre rzeczy niedokładnie. Nie ma również idealnej pamięci i często zdarza jej się niektórych rzeczy po prostu zapominać. Jest również niezdarna. Szybko się denerwuje porażkami, ponieważ towarzyszyły jej od kiedy pamięta. Bardzo bierze do siebie wszelkie złe słowa na jej temat. Zazwyczaj jest pełna energii, ale lubi czasami powylegiwać się i nic nie robić przez pół dnia. Szybko się przywiązuje. Nie jest w stanie nic na to poradzić, ale praktycznie każdy, kogo pozna, od razu jest jej przyjacielem. Jest również nieco strachliwa. Jakby przyszło co do czego niewątpliwie prędzej wybrałaby ucieczkę, niż walkę, ponieważ bałaby się co z takiej walki może wyniknąć. Widać u niej typowy brak odwagi również w kontaktach z innymi; czasami zbytnio stresuje się rozmowami, co często widać po tym, że odwraca wzrok, owija ogon dookoła przednich łap, czy cofa uszy.
Płeć: kocur Matka: Kruchy Listek Ojciec: Sucha Kora Partner: unnoticed
Szczurek na razie jest puchatą kulką, ale już teraz da się stwierdzić, że nie będzie kocurem rekordowych gabarytów. Z budowy zapowiada się na niezbyt masywnego kota o długich, idealnych do szybkiego biegu, smukłych łapach. Mówiąc prawdę nie do końca przypomina swoich rodziców, bardziej wygląda jak zlepek losowych cech obojga niż ich wierna kopia. Ma dość krótką, szarą sierść pokrytą ciemnoszarymi tygrysimi pręgami. Szarość gdzieniegdzie przerywa biel, między innymi zdobi jego pyszczek i ciągnie się pod prawe oko.
Szczur od narodzin jest tak właściwie kłębkiem nerwów. Jest bardzo emocjonalnym kociakiem, do tego stopnia, że ze strachu przed intensywnymi uczuciami woli się raczej trzymać na uboczu i skupiać uwagę na przeróżnych kamyczkach, roślinkach i stworzonkach. Już teraz zaczyna tworzyć swojego rodzaju maskę - wszelkie niepowodzenia lub niekomfortowe sytuacje obraca w żart, a w jego głosie słychać nutkę sarkazmu. Nie przeszkadza mu jego przeciętny wygląd na tle kolorowych kotów, wolałby być zapamiętany za charakter niż za egzotyczne futerko. Zupełnie jak jego imiennik, woli raczej działać z ukrycia.
![[Obrazek: VuBTvl6.png]](https://i.imgur.com/VuBTvl6.png)
![[Obrazek: RCty4E2.png]](https://i.imgur.com/RCty4E2.png)
