Dół Nawiedzonych

[Sowie Spojrzenie]

Sowie Spojrzenie pokręcił tylko głową z niedowierzaniem na słowa młodej. Młode to jednak faktycznie głupie. Nie było co się z nią kłócić, bo i tak się jej nie przemówi do rozsądku a buras zmarnuje jedynie siłę na bezsensowne denerwowanie się, kiedy w tym czasie mógłby spożytkować ją na cokolwiek innego, cokolwiek co mogło by go przybliżyć do zrealizowania wieloksiężycowego celu, który sobie postawił.
-Cienie to duchy, są to duchy kotów, które zmarły, zostając przykute do tej rzeczywistości, nie będąc mile widzianymi nigdzie -charknął a potem wsadził głowę przez dziurę, która stanowiła wejście do jego legowiska... tylko z jemu wiadomego powodu- Chcą ostatecznej zemsty, jak ja -powiedział, bo jak cienie potrafiły być upierdliwe to przyświecał im ten sam cel, likwidacja Gwiezdnych oraz Bezgwiezdnych- Hm? -bury szkielet wyciągnął łeb i spojrzał na Mysz z uniesioną brwią. Ah tak, pewnie wszyscy w Klanie Cienia dalej pamiętali jego akcję z ceremonii... dobrze- Plaga -rzucił jako pierwsze- Dżuma -zarzucił zasłyszane od innego samotnika słowo- Plaga Mysiej Dżumy -połączył wszystko na raz i wzruszył barkami.

[Mysz]

- Dupa tam. Dlaczego niby duch kota miałby zostać cieniem? Czemu AKURAT cieniem? Czemu nie, nie wiem, toczącym się głazem albo spadającym drzewem? Albo jakimś nieszczęściem? Wyobraź sobie, że jesteś duchem przykutym do tej rzeczywistości i zostajesz burzą z piorunami. To by dopiero było! - i tak właściwie ten sposób reinkarnacji bardzo przemawiał do Myszy. Gdyby miała jednak trafić w zaświaty, to niech jej wyglądają w ten sposób. Mogłaby zostać porywistym wiatrem czy nawet huraganem, by wyrywać drzewa. Albo wzburzoną falą na jeziorze, topiącą przybrzeżnych. - Zemsty na czym i za co? Ja mam wrażenie, że my to w ogóle coś mało rozmawiamy o tym, ciągle mi takimi słówkami odpowiadasz i nie tłumaczysz. Że też jesteśmy rodziną - przekręciła oczami. Sowa bywał męczący i dziwny, ale z jakiegoś powodu bardzo sobie ceniła ich relację. Już pal licho więzy rodzinne, czy nawet uratowanie jej przed siedzeniem w klanie. Zwyczajnie lubiła z nim przebywać.
- Plaga Mysiej Dżumy? - zmrużyła chwilowo oczy, mieląc pomysł przez miliony trybików w mózgu. A jury doszło do wniosku, że - Brzmi super! Co to jest dżuma?

[Sowie Spojrzenie]

-To nie jest wybór, tak już jest i kropka -westchnął, mając już dość tłumaczenia Myszy takich oczywistości jakimi były cienie i kary za bycie tym kim się było za życia- To ma być kara, nie nagroda -wywrócił pustymi, zielonymi oczami- Zemsty na tych, którzy wyrządzili im krzywdę, którzy ich upokorzyli, tak jak mnie upokarzał przez księżyce Polna Gwiazda razem z Wirującym Piórem -Sowie Spojrzenie prychnął z pogardą i splunął gdzieś na ziemię- Nie odejdą w spokoju dopóki tego nie zrobią, to ich trzyma w formie takiej jakiej są -czy to było wystarczające wytłumaczenie? Dla każdego inteligentnego kota, który ma styczność z cieniami od małego powinno.
-Choroba, śmiertelna -odparł na pytanie o tym czym jest dżuma. W swoich samotniczych księżycach dowiedział się tego i owego, dowiedział się od cieni, dowiedział się od przypadkowych kotów i dowiedział się z nagrobków, które go otaczały, na których potrafiły być wyryte jakieś rysunki, których z pewnością nie było na ich oryginalnej postaci, bo wyglądały na zdecydowanie mniej schludne- Zakaźna.

[Mysz]

- Ty serio uważasz, że wiesz wszystko - uniosła brew, trochę zażenowana postawą wuja. Sama lubiła się mądrzyć i wkurzać innych, ale Sowa z tym przesadzał, bo brzmiał szczerze. I to było najgorsze. Mysz wiedziała, że nie jest wszechwiedząca, ale wiedziała też, że uważanie że tak jest bywa niezwykle irytujące dla rozmówców. Czemu by miała więc tego nie wykorzystywać? - Ale dobra, tak, to kara, nie nagroda, więc są frajerskimi cieniami czy czymś tam. Zamiast burzą z piorunami. Albo kotożerną rybą... - rozmarzyła się. Jakby przyszło jej umrzeć (ha, niedoczekanie), to zdecydowanie chciałaby się odrodzić jako coś potężnego i żarłocznego. Kompletne przeciwieństwo tego, czym przyszło jej być obecnie. Drobne ciałko nie pomagało, choć zdecydowanie ułatwiało urabianie obcych jej kotów. Tym, którzy ją znali natomiast ułatwiało zgniecenie lub złapanie jej, niestety.
- Znasz jeszcze jakieś śmieszne słowa?

[Sowie Spojrzenie]

No i kotka w końcu w jakiś sposób przyjęła cokolwiek do wiadomości i się zamknęła na ten temat. To dobrze, nawet jeśli jej się to za bardzo nie podobało, to dobrze, że przestała się wymądrzać i kłócić z nim na ten temat, bo on to akurat wiedział dużo więcej niż ona na temat zaświatów i tego był absolutnie pewien. Jeśli chodzi o życie pozagrobowe to Sowa wiedział więcej od naprawdę dużej, dużej ilości kotów, jeśli nie od wszystkich, bo nie był ignorantem tak jak większość.
-Znam wiele słów, o których klanowe koty nie mają pojęcia, nauczyłem się ich w czasie moich samotniczych księżyców -odparł- od kotów które spotykałem w czasie przechadzek albo tych, które przypałętały się tutaj.

[Mysz]

- No? - uniosła brew, czekając na jakiekolwiek przykłady. Jak miałaby być jakkolwiek szanowanym samotnikiem (chociaż nie oszukując się, nie zależało jej na niczyim szacunku, bo gardziła wszystkimi jednakowo), bez znajomości samotniczego slangu? Uważała, że klanowe koty były ograniczone. Głupie, tępe, krótkowzroczne, zaślepione idiotyczną wiarą i jeszcze głupszymi tradycjami. Sowa był inny. Też nie uważała go za najmądrzejszego osobnika stąpającego po ziemi, ale jednak widział więcej. Może nawet trochę za dużo. - Chcę się uczyć, Sowa. Wiesz. Słów, walki, fajnych kryjówek, gdzie chodzić z podniesioną głową, a gdzie przemykać między otchłanią ciemności, co by żywa dusza mnie nie dostrzegła. Nie zaczynaj o cieniach. - musiała sobie wyuczyć, żeby powstrzymywać wuja przed zaczynaniem tego tematu, bo nim się obejrzy, to sama będzie rzygać ciemną materią. - Tylko pytanie, czy jesteś skłonny mi to wszystko pokazać? Klanowe bezmózgi nie byłyby w stanie dać mi doświadczyć nawet połowy tego, czego doświadczyłam odkąd się stamtąd wydostałam.

[Sowie Spojrzenie]

-Na przykład piekło, tak koty spoza Klanów potrafią mówić na ich odpowiednik Miejsca Gdzie Brak Gwiazd -zaczął- albo na Potwory Dwunogów mówią samochody, to co klanowi idioci nazywają srebrnymi cierniami to jest drut kolczasty, takie przykłady chociażby -powiedział słowa zasłyszane od innych samotników, których w Klanie Cienia nigdy nie słyszał, a tym bardziej Mysz nie mogła, patrząc na jej wiek.
Sowie Spojrzenie zastrzygł uszami kiedy młoda kotka wyraziła chęć nauki. Oczywiście, przecież w tym idiotycznym Klanie nie uczą tak naprawdę niczego jeśli nie chodzisz tak jak każą i jak im się zachce, tylko praktycznie odpychają takie koty od jakiejkolwiek potencjalnej wiedzy, bo się boją, że ktoś z lepszą wizją pokaże jakimi matołami są ci u władzy i jak skorumpowani są.
-Mogę cię uczyć. Wyjdziesz na tym dużo lepiej niż kiedykolwiek wyszłabyś w Klanie Cienia czy jakimkolwiek innym Klanie -powiedział.

[Mysz]

- Piekło - powtórzyła, utrwalając sobie w głowie słówko. - Mhm, podoba mi się, tak. Brzmi głupio strasznie, ale fajne takie - określenie nie było trudne a zdecydowanie krótsze niż Miejsce Gdzie Brak Gwiazd. Z pewnością będzie używać. - Samo-co? Ja tam nie zauważyłam, żeby Potwory miały nogi żeby chodzić - skrzywiła się. Tak po prawdzie to nawet tak do końca samochodu nie widziała, może raz jakieś szczątki i to bardzo pobieżnie, ale coś jej nie wyszło oprócz tego. - Drut kolczasty, hm? No nie wiem. Piekło było fajne, spoko słówko, ale te resztę to chyba sam sobie wymyśliłeś bo brzmią idiotycznie - skomentowała, raczej nie mając na celu zaznajomienia się z nowymi określeniami. Może nie dlatego, że były jakieś mocno skomplikowane czy inne, ale bardziej dla samego niezgodzenia się z wujem. Ot, dla zabawy.
- Super! Kiedy zaczynamy?

[Sowie Spojrzenie]

-Nic z tego nie wymyśliłem, wszystko słyszałem od innych, ale jak nie wierzysz to już twoja sprawa, ja cię przekonywać nie zamierzam -powiedział, wzruszając barkami. Nie zamierzał się z nią bawić w kotka i myszkę jeśli ta nie chciała mu uwierzyć, niech sobie nie wierzy, co mu do tego- Możemy zacząć nawet i teraz -burknął, i tak w tym momencie nie miał za bardzo nic lepszego do roboty.

[Mysz]

- Już się tak nie obrażaj, no. Wierzę ci. Bardzo ładne słowa, tak - zaśmiała się krótko, nieco pogardliwie, chociaż była wyjątkowo szczera, bo rzeczywiście słowa były fajne. Dziwne, głupie, bez sensu ale fajne. Piekła na pewno będzie musiała trochę poużywać, stało się jej ulubionym określeniem z tych wszystkich, które jej przedstawił.
- Dobra! Od czego zaczynamy?

[Sowie Spojrzenie]

Sowie Spojrzenie nie skomentował tych słów Plagi Mysiej Dżumy o obrażaniu się. Kotka powinna być bardziej wdzięczna, że ją przyjął na swoim terenie i dał jej nowe imię, a teraz jeszcze zaoferował jej naukę tego, czego w Klanie Cienia nikt jej nie nauczył. Tym razem postanowił to puścić mimo uszu, ale następnym razem już nie będzie taki wyrozumiały.
-Zaczniemy od polowania, żebyś mogła przeżyć sama jeśli coś mi się stanie -powiedział, a potem machnął biczowatym ogonem, żeby Mysz poszła za nim, a następnie ruszył w głąb Kamiennych Pazurów, żeby znaleźć jakieś dobre miejsce do nauki.

//zt

[Mysz]

Kiwnęła łbem, ruszając za Sową. Polowanie będzie dobre, choć nie zamierzała się go uczyć jakoś bardzo dobrze. Póki to on zdobywał jedzenie, to po co jej to wiedzieć? Nauczyć się nauczy, ale ważne żeby można było wykorzystywać opiekuna, póki będzie jeszcze w stanie chodzić i pozostanie jakkolwiek przy zmysłach.

/zt

[Sowie Spojrzenie]

Sowie Spojrzenie był w złym stanie od dawna, i to było bardzo widoczne, zwłaszcza te wystające żebra na jego bokach. Zwykle zajmował się innymi sprawami niż jedzeniem chociażby, więc sił miał raczej niewiele. W pewnym momencie wpadł też w taki stan, że w ogóle przestał zamartwiać się już w jakikolwiek sposób swoim zdrowiem i fizycznym ciałem. Uważał, że to i tak tylko powłoka i że niezbyt ważna, więc nie dziw było, że w końcu skończyło się tak jak się skończyło, że raz Sowa położył się spać i... już się zwyczajnie więcej nie obudził. Tyle, nic jakoś wielce fantazyjnego czy wyrafinowanego, jego ciało zwyczajnie nie miało siły już, przez jego zaniedbywanie, żeby dalej pracować, i taki był koniec burego samotnika, a nie taki jak sobie wyobrażał gdzieś tam w tej swojej chaotycznej głowie.

//zt

[Mysz]

Śmierć Sowy nie była niespodziewana. Widziała od dawna jak się prowadził, jak żył (albo raczej egzystował), sama grała w grę z samą sobą, zgadując czy wuj nie umrze w tej konkretnej chwili, ale jakoś się trzymał. Ledwo bo ledwo, ale trzymał. Znalezienie jego martwego cielska wywołało w niej dziwny rodzaj szoku i zawodu. Była teraz całkowicie sama na świecie. To on ją uratował od marnego Klanowego losu, to on pokazał jak głupie są koty i jak sobie radzić. Jego brak w jej życiu był pusty i przykry, nawet jeśli Mysz nie chciała tego przyznać głośno.
Przyklepała chude cielsko zimną ziemią, spojrzała ostatni raz na burka, a następnie poszła przed siebie, w stronę osiedla.

/zt

[Balladyna]

Dzień był wyjątkowo pochmurny, a gdy Balladyna znalazła się przy Kamiennych Pazurach zapadał już wieczór. Zza chmur przebijały się pomarańczowe promienie zachodzącego słońca. Co tu robiła ta senna mara? Białofutra wybrała się na poszukiwanie ziół, i teraz z nieobecnym wzrokiem i napuszoną sierścią przemykała między starymi mogiłami. W końcu przysiadła na jednej z nich, i rozejrzała dookoła. Miejsce było ponure, co w żadnym wypadku nie przeszkadzało kocicy. Jej aura idealnie pasowała do tego miejsca, a jakby tak popatrzeć z daleka, to albinoska przypominała ducha w padających na kamienne kształty światłocieniach wczesnego wieczora. Jej myśli odpłynęły na chwilę, a do jej umysłu wdarły się widma przeszłości. Jej ogon nastroszył się, gdy na swoich łapach przez uderzenie serca dostrzegła ciemnoczerwoną juche. Warknęła do siebie. To złudzenie. Nic tam nie było. Po chwili jej łapy znów wróciły do normalnego stanu. Przepadnijcie.


Żółtko///