Kamienne Pazury

[Lodowy Pył]

- Nie mogę wręcz obyć się bez twojej obecności - odpowiedział jej Lód, kiedy tylko się ku niemu zwróciła. Jakie były jego pobudki, trudno do końca powiedzieć, bo oczywiście, mógł twierdzić, że chodziło o sprawdzenie jej, pilnowanie i przekonanie się, co dokładnie zamierza robić, co się w niej kryje, ale musiał przyznać, że to było również coś, co osobiście ciągnęło go do kocicy, do testowania jej granic wytrzymałości, do przekonania się, jaka ona właściwie jest i jak daleko może się w pewnych kwestiach posunąć. Przy okazji mógł również sprawdzać własne możliwości, dowiedzieć się, jak bardzo jest w stanie nagiąć swój całkowicie niemoralny kręgosłup dokładnie do tego, na co sam ma ochotę, bawiąc się tym, że łamie własny wizerunek, a może tworzy go całkiem na nowo. Nie zaprotestował, kiedy zmusiła go do tego, żeby lekko się pochylił, spojrzał na nią jedynie kątem oka, gdy znajdowali się tak blisko siebie, a jego ogon poruszył się leniwie, jakby w ten sposób zamierzał jej zademonstrować, że zupełnie nie obchodzą go jej pomysły, pobudki, czy cokolwiek takiego. Jeśli chciała się bawić, a wszystko na to wskazywało, to mogła to robić, nie miał co do tego żadnych przeciwwskazań, bo niby jakie?
- Kara może nas dopiero czekać, kiedy ktoś zorientuje się, gdzie dokładnie ubrudziliśmy sobie łapki - wymruczał, patrząc na nią z pewną dozą rozbawienia, a może również kpiny, odmalowanej na pysku, a później rozchylił nieznacznie pysk, by złapać głęboko oddech, starając się znaleźć zapach czegoś, co mogłoby być zjadliwe i mogłoby się nadawać do tego, by zawlec to na stos zwierzyny do obozu.

[Lisi Wrzask]

- Jakbym była tobą, też bym się obyć od siebie nie mogła! - zarechotałam rozbawiona i zamrugałam ślepiami. Ni to ponętnie, ni to żartobliwie. Odsunęłam się od niego z cichym mlaśnięciem i trzepnęłam uchem dalej szczerząc pożółkłe kły. No co, byłam naprawdę ciekawym towarzystwem! Sama nawet samej sobie zazdrościłam, że byłam taka a nie inna, a co dopiero inne koty! Lód miał zatem gust, że akurat do mojego zada się doczepił jak rzep psiego ogona, czy jak to tam szło. Sama też lubiłam jego towarzystwo. Był podobnie specyficzny co ja i dało się z nim porozmawiać, pożartować, mordę obić...No towarzystwo jak marzenie! Tylko brać i nie żałować. Gdy bez większych oporów dał mi się zaczepiać, z szerokim uśmiechem przyjęłam jego odpowiedź, na co parsknęłam i wywróciłam pomarańczowymi ślepiami.
- A co ich to gdzie się szlajamy, co? Może chcieliśmy pobyć sam na sam i co? Zabronią nam? - uniosłam brew w górę rechocząc sobie w najlepsze pod nosem. Wiele razy wychodziłam sobie na spacery i polowania poza ustalone granice klanu. Były nudne, a na terenach nic się nie działo, a że Ziemie Niczyje czemuś zawdzięczają swoją nazwę, więc tu przychodziłam. - Dorzucimy truchła na stos to zapchają mordy, nie będzie na co narzekać, a co! - wtedy też sama odwróciłam się na pięcie, strzeliłam z ogona rzucają skrzekliwe "połamania łap!" i ruszyłam w swoją stronę na ugiętych łapach ustawiona pod wiatr mając nadzieje, że następnego Lodowego Pyłu uczepionego mojego zadu jak pchła nie znajdę w następnych krzakach. Nie żebym narzekała; był spoko, po prostu co jak co - ale go nie zjem! Chociaż...Dobra, jednak nie, skupiamy się na polowaniu a możliwe próbowanie Lodu zostawię sobie na późniejsze przemyślenia.

[Zbożowy Kłos]

lvl: 3 | S: 11 | Zr: 10 | Sz: 6 | Zm: 6 | HP: 65 | W: 55 || przerzuty: 0/2

Lodowy Pył chciał złapać zapach czegoś, co da się zaciągnąć na stos zwierzyny, ale to co złapał było zapachem innego kota. Rzecz jasna mógł się chcieć zabawić w kanibalizm, ale czy ktoś inny w klanie to pochwali było wątpliwe.
Kawałek dalej na jednym z Kamiennych pazurów siedział młody bury kocur, w zupełnym bezruchu tak że można było go pomylić ze skamieniałą ozdobą, które na niektórych Kamiennych Pazurach się pojawiały. Ale wyraźnie było widać, że oddychał i obserwował okolicę. Jak długo tu siedział i patrzył? Ciężko powiedzieć, ale wyraźnie miał innych w poważaniu i tak tylko sobie siedział. Nawet nie patrzył w kierunku Lodowego Pyłu, chociaż ten znajdował się w jego polu widzenia.


młody: S: 10 | Zr: 8 | Sz: 7 | HP: 50 | W: 50


lvl: 3 | S: 13 | Zr: 8 | Sz: 7 | Zm: 5 | HP: 70 | W: 50 || przerzuty: 0/2

Lisi Wrzask odeszła w swoją stronę szukając i to co znalazła było... Inne. Po kilku, kilkunastu krokach dotarł do niej zapach dwunogów, który był zdecydowanie świeższy niż cokolwiek w okolicy, ale nie na tyle świeży, by było mowa o dwunogach kręcących się po okolicy. Zamiast tego na ziemi, pomiędzy liśćmi leżało... Coś. Wydawało się być takie puszyste i we wzorek jakiś, który przypominał drzewa. Dużą ilość drzewek ułożonych w kilka linii. To co znalazła Lisi Wrzask było badziewną, starą i zaskakująco nie dziurawą świąteczną skarpetą.

[Rojst.]

Biel. Wiatr rozwiewał wilgotne futro, gdy wyprostowany stał nad ziejącą cieniem szczeliną. Biel zamieci, biel śniegu, biel chmur... I czarna pustka u jego stóp. Oderwał od niej spojrzenie, powiódł nim na północ, ku szarej ścianie drzew. Nakazał reszcie nie oddalać się. Mieli przeczesać teren, znaleźć schronienie, znaleźć pożywienie, jednak nie zapuszczać się wgłąb nieznanych terenów. Byli w pobliżu.
Jeśli zima nie zagłuszyła jego zmysłów, jeśli miał rację, udało im się. Dotarli do klanowych rewirów. Priorytetem stało się znalezienie ziem, które przyjmą pod swą jurysdykcję. Znalezienie schronienia.
Wciągnął w płuca zimną woń starego kurhanu, na powrót zwracając k'niemu surowe lico. Otchłań nie była dziełem zwierzęcia. Obszerna komora z równymi ścianami i wysokim sklepieniem. Zamieć nie pozwalała dojrzeć, czym usłane było dno. Schylił łeb i zanurzył się w czerń, strącając do wnętrza bryłę śniegu.

[Łososiowa Łuska]

Rojst pochylił się i zajrzał do środka - w ciemności jedyne, co dostrzegł, to delikatny ruch. Coś było w środku. Nieopatrznie strącona bryła śniegu upadła na coś, wydając przy tym ciche, miękkie stuknięcie - trafiła na jakieś stworzenie. Nim rudy kocur zdołał zorientować się, co się dzieje i co dokładniej kryło się w mroku, zaalarmowani mieszkańcy wyskoczyli z ciemności, wichrząc wąsy kocura. Trzy spore nietoperze ze śniegiem na brązowych grzbietach załopotały chaotycznie skrzydłami tuż przed pyskiem kocura, przepłoszone rzuconym śniegiem, niezadowolone z wybudzenia i głodne, jako że przerwanie hibernacji zawsze wiązało się z olbrzymim nakładem energetycznym, którego nie potrafiły w tych warunkach pokryć.

Rojst: S: 7 | Zr: 12 | Sz: 4 | Zm: 3 | HP: 55/55 | W: 55/55
nietoperz 1: S: 5 | Zr: 8 | Sz: 8 | HP: 30/30 | W: 25/25
nietoperz 2: S: 5 | Zr: 8 | Sz: 8 | HP: 30/30 | W: 25/25
nietoperz 3: S: 5 | Zr: 8 | Sz: 8 | HP: 30/30 | W: 25/25

[Rojst.]

Natychmiast zatrzymał się, dostrzegając ruch w ciemności. Pierwszą myślą, która przebiegła mu przez łeb, była wizja lisa skaczącego mu do gardła, drugą - wybudzony z letargu borsuk. Na trzecią nie było już czasu. Błoniaste skrzydła załopotały mu przed pyskiem, wywołując spore zamieszanie w spokojnej do tej pory komorze. Zbity z tropu, zjeżył sierść.
Szykował się na walkę. Wiedział, że w mroku katakumb czyhać może niebezpieczeństwo... Jednak nietoperze nie figurowały na liście przeciwników, którzy mogliby powstrzymać go przed eksploracją grobowca. Zwłaszcza nie w zimie...
Opanował zaskoczenie. Zamachnął się uzbrojoną w pazury łapą, próbując złapać jednego ze skrzydlatych rozbójników i przygwoździć go do ziemi.

[Gryząca Łapa]

Atak Rojsta (na nietoperza 1): [d10 : 6] + 3 = 9 → udany
Obrażenia: ([4d6 : 5,6,3,3] + 7) - ([3d6 : 2,1,1] + 8) = 12
Akcja Rojsta (powalenie nietoperza 1): [d10 : 7] + 3 = 10 → udana

Atak nietoperza 1 (na Rojsta): [d10 : 7] + 1 = 8 → udany
Obrażenia: ([4d6 : 1,5,4,4] + 5) - ([3d6 : 1,4,4] + 12) < 0 10 → nieudany

Łapa Rojsta dosięgnęła jednego z nietoperzy. Kocur mógł poczuć, jak jego pazury wbijają się w grzbiet latającej myszy, wyrywając w jej skórze krwawiące rany. Zwierzę zatrzepotało w panice skrzydłami, starając się uwolnić, ale rudy kot prędko smagnął nim o ziemię. Przyciśnięty do dna grobowca nietoperz spróbował zaatakować przytrzymującą go łapę, ale nie był w stanie wygiąć szyi dostatecznie mocno.

Rojst: S: 7 | Zr: 12 | Sz: 4 | Zm: 3 | HP: 55/55 | W: 55-3=52/55
nietoperz 1: S: 5 | Zr: 8 (4) | Sz: 8 | HP: 30-12=18/30 | W: 25-2=23/25
× rana 1. stopnia - rozcięcie skóry na grzbiecie.
_____________
Powalenie → obniżenie Zręczności o 1/2; uniemożliwienie ucieczki.

nietoperz 2: S: 5 | Zr: 8 | Sz: 8 | HP: 30/30 | W: 25/25
nietoperz 3: S: 5 | Zr: 8 | Sz: 8 | HP: 30/30 | W: 25/25

[Rojst.]

Czując, jak stworzenie wije się i wykręca, próbując wbić ząbki w jego palce, zmrużył ślepia. Podłoga usłana była kurzem, pyłem i drobinkami ziemi, które zdołały wtoczyć się do wnętrza krypty. Szybkim, krótkim ruchem wolnej łapy przejechał po posadzce, sypiąc te drobiny na oczy i pysk ciemnej szkaradki. W tym celu musiał też przenieść cały swój ciężar na kończynę, którą przygniatał stworzenie do ziemi, powodując jeszcze większą presję na drobne żebra i organy.

[Gryząca Łapa]

Akcja Rojsta (oślepienie nietoperza 1): [d10 : 3] + 3 = 6 → udana
Atak Rojsta (na nietoperza 1): [d10 : 7] + 3 = 10 → krytyczny (150%)
Obrażenia: ([[4d6 : 5,5,3,6] + 7) - ([3d6 : 6,5,6] + 4) = 5; 5*1.5 ≈ 8

Akcja nietoperza 1 (wyrwanie się): [d10 : 1] + -1 = 0 → nieudana
Atak nietoperza 1 (na Rojsta): [d10 : 5] + -1 → nieudany

Rudy kocur bez wysiłku zasypał ślepia nietoperza grobowym pyłem i przycisnął go do gleby. Okazało się, że nie miał tyle siły, by faktycznie połamać mu żebra takim gestem, ale obił mu skórę dosyć mocno. Nietoperz popiskiwał w przerażeniu, bezskutecznie starając się wyrwać i kłapiąc zębami na wszystko dookoła.

Rojst: S: 7 | Zr: 12 | Sz: 4 | Zm: 3 | HP: 55/55 | W: 52-2=50/55
nietoperz 1: S: 5 (3) | Zr: 8 (3) | Sz: 8 (6) | HP: 18-8-2=8/30 | W: 23/25
× rana 1. stopnia - rozcięcie skóry na grzbiecie [-2 HP do końca walki].
× rana 1. stopnia - mocne obicie klatki piersiowej.
_____________
Spadek HP o 1/2 → obniżenie statystyk o 1/4.
Powalenie → obniżenie Zręczności o 1/2; uniemożliwienie ucieczki.
Oślepienie → obniżenie celności o 2 do następnej swojej tury.

nietoperz 2: S: 5 | Zr: 8 | Sz: 8 | HP: 30/30 | W: 25/25
nietoperz 3: S: 5 | Zr: 8 | Sz: 8 | HP: 30/30 | W: 25/25

[Rojst.]

Może to przez chłód i ogólne zdrętwienie ciała, może przez dwa pozostałe nietoperze, które wciąż kotłowały się nad jego łbem i raz za razem uderzały w rudy grzbiet - nie wiadomo. Czarne stworzenie żyło jeszcze i nadal, bezskutecznie, próbowało stawiać opór. Pysk Rojsta opadł, by wrazić kły w krępe ciałko. Zmienił przy tym chwyt z tułowia na skrzydło, coby łatwiej mu było znaleźć miejsce dla zębów.

[Gryząca Łapa]

Atak Rojsta (na nietoperza 1): [d10 : 8] + 3 = 11 → krytyczny (150%)
Obrażenia: ([4d6 : 4,5,1,3] + 7) - ([3d6 : 2,6,5] + 4) = 3; 3*1.5 ≈ 5

Akcja nietoperza 1 (wyrwanie się): [d10 : 6] + -1 = 5 → udana (50%); wyrywa się na koniec rundy.
Atak nietoperza 1 (na Rojsta): [d10 : 4] + -1 → nieudany

Gdy Rojst spróbował zmienić chwyt, skrzydła nietoperza zatrzepotały nagle i trzepotać nie przestawały. Szamotanie się ofiary uniemożliwiło poprawne wycelowanie ataku, więc szczęki kocura ledwo zaczepiły o kark zwierzęcia. Niedługo później nietoperz wyrwał się z uchwytu rudego kota i spróbował ugryźć go w palec na pożegnanie. Nie był w stanie, brakowało mu już tchu.

Rojst: S: 7 | Zr: 12 | Sz: 4 | Zm: 3 | HP: 55/55 | W: 50-2=48/55
nietoperz 1: S: 5 (2) | Zr: 8 (2) | Sz: 8 (4) | HP: 8-2-5=1/30 | W: 23-4=19/25
× rana 1. stopnia - rozcięcie skóry na grzbiecie [-2 HP do końca walki].
× rana 1. stopnia - mocne obicie klatki piersiowej.
× rana 0. stopnia - płytkie ugryzienie na karku.
_____________
Spadek HP o 3/4 → obniżenie statystyk o 1/2.
Powalenie → obniżenie Zręczności o 1/2; uniemożliwienie ucieczki.

nietoperz 2: S: 5 | Zr: 8 | Sz: 8 | HP: 30/30 | W: 25/25
nietoperz 3: S: 5 | Zr: 8 | Sz: 8 | HP: 30/30 | W: 25/25

[Rojst.]

Widząc, że z ciemnej paskudy wycieka życie, drapieżnie uniósł wzrok ku górze. Czarne cienie miotały się, rozświetlane nikłym, szarym światłem sączącym się z niewielkiego okienka pod sufitem. U jego łap natomiast... znajdował się podłużny, sporych rozmiarów głaz z wyrytymi nań dziwnymi znakami. Wyglądał solidnie. Rojst wskoczył na sarkofag, by znaleźć się bliżej nietoperzej zgrai i powtórzył taktykę, której owoc leżał właśnie przy wejściu i charczał ostatnie oddechy; zamachnął się łapą, próbując trafić w jeden z szybkich kształtów i ukrócić jego tańce, następnie przygnieść zwierzę do ziemi lub jednej ze ścian krypty - co znajdzie się bliżej.

[Gryząca Łapa]

Atak Rojsta (na nietoperza 2): [d10 : 4] + 3 = 7 → udany
Obrażenia: ([[4d6 : 1,4,3,2] + 7) - ([3d6 : 4,2,3] + 8) = 0 → nieudany
Akcja Rojsta (powalenie nietoperza 2): [d10 : 4] + 3 → udana

Akcja nietoperza 2 (wyrwanie się): [d10 : 4] + 2 = 6 → udana

Rojst strącił nietoperza i przycisnął go do ściany. Jego pazury ześliznęły się po futrze zwierzaka, którego ciało pozostało nienaruszone i zaskakująco gorące od gniewu gotującego się w nim. Nietoperz machał skrzydłami i wierzgał na tyle intensywnie, że udało mu się przerwać chwyt kocura. Poderwał się do lotu.

Rojst: S: 7 | Zr: 12 | Sz: 4 | Zm: 3 | HP: 55/55 | W: 48-4=44/55
nietoperz 1: S: 5 (2) | Zr: 8 (2) | Sz: 8 (4) | HP: 1-2=deduwa/30 | W: 19/25
× rana 1. stopnia - rozcięcie skóry na grzbiecie [-2 HP do końca walki].
× rana 1. stopnia - mocne obicie klatki piersiowej.
× rana 0. stopnia - płytkie ugryzienie na karku.
_____________
Spadek HP o 3/4 → obniżenie statystyk o 1/2.
Powalenie → obniżenie Zręczności o 1/2; uniemożliwienie ucieczki.
_____________
+ 15 EXP dla Rojsta.
nietoperz 2: S: 5 | Zr: 8 | Sz: 8 | HP: 30/30 | W: 25-3=22/25
nietoperz 3: S: 5 | Zr: 8 | Sz: 8 | HP: 30/30 | W: 25/25

[Rojst.]

Skoro tylko małe ciałko wyrwało się z jego uchwytu, przesunął się na powrót bliżej wyjścia, odgradzając tym samym potencjalną drogę ucieczki. Poświęcił kilka uderzeń serca na badanie zachowania stworzeń i sposobu, w jaki się poruszają. Oszacował moment, w którym upatrzony nietoperz zwolni, by na chwilę uczepić się wypukłości na jednej ze ścian... I skoczył, mając nadzieję, że słusznie ocenił moment. Wyciągając przed siebie obie łapy spróbował ponownie wbić pazury w skórę ofiary i przytrzymać szkaradę.

[Gryząca Łapa]

Atak Rojsta (na nietoperza 2): [d10 : 4] + 3 = 7 → udany
Obrażenia: ([[[4d6 : 2,3,1,5] + 7) - ([3d6 : 2,1,4] + 8) = 3
Akcja Rojsta (powalenie nietoperza 2): [d10 : 4] + 3 → udana

Atak nietoperza 2 (na Rojsta): [d10 : 7] + 2 = 9 → udany
Obrażenia: ([4d6 : 6,4,1,6] + 5) - ([3d6 : 1,2,5] + 12) = 2
Akcja nietoperza 2 (wyrwanie się): [d10 : 3] + 2 = 6 → udana (50%); wyrywa się na koniec tej rundy.

Rojst dobrze wyczuł moment i smagnął nietoperzem o ścianę. Nietoperz wygiął się, by wgryźć się w jego palca i udało mu się to. Korzystając z rozproszenia uwagi rudego kocura, jego przeciwnik stopniowo wyślizgiwał się spod jego łapy.

Rojst: S: 7 | Zr: 12 | Sz: 4 | Zm: 3 | HP: 55-2=53/55 | W: 44-3=41/55
× rana 0. stopnia - płytkie ugryzienie na palcu prawej łapy.
nietoperz 2: S: 5 | Zr: 8 (4) | Sz: 8 | HP: 30-3=27/30 | W: 22-4=19/25
× rana 0. stopnia - lekkie obicie klatki piersiowej.
_____________
Powalenie → obniżenie Zręczności o 1/2 do następnej swojej tury; uniemożliwienie ucieczki.

nietoperz 3: S: 5 | Zr: 8 | Sz: 8 | HP: 30/30 | W: 25/25