Księżyce: 124 Mistrz: Każdy po kolei Płeć: kotka Matka: Zawilcowa Skórka Ojciec: Chmielograb Trwałe urazy: mała blizna na lewej przedniej łapie po ukąszeniu szczura, podłużna blizna ciągnąca się przez cały brzuch
Księżyce: 124 Mistrz: Każdy po kolei Płeć: kotka Matka: Zawilcowa Skórka Ojciec: Chmielograb Trwałe urazy: mała blizna na lewej przedniej łapie po ukąszeniu szczura, podłużna blizna ciągnąca się przez cały brzuch
Średniej postury, długowłosa biała kotka z jasnoniebieskimi oczami. Szczupła
Uparta, pyskata, butna. Nie sili się na miłe słówka, odbierana jako przeważnie nieprzyjemna i niemiła.
Błękitna Toń [KG] Skrzące Słowo [KRz] Trela [KC]
- To bardzo możliwe - odparłam. Może to faktycznie kwestia pory roku. W końcu roślinki teraz miały bardzo niekorzystne warunki do tego, aby rosnąć, więc nic dziwnego, że nic nie mogłam znaleźć. Ale na szczęście sytuacja uległa zmianie. Dostrzegłam coś. Bezlistna roślinka. Wężowy korzeń to pierwsze, co przyszło mi do głowy. Nie znałam żadnej innej rośliny, które nie miałaby liści. Nie zgadzał mi się co prawda kolor, ale może to kwestia tego, że jest Pora Opadających Liści? Możliwe.
- Zobacz, to jest wężowy korzeń. Nakłada się go na miejsce ukąszenia węży, albo użądlenia owadów. Można też nakładać na płytkie rany. No i przeważnie ma żółte kwiaty - mruknęłam, tłumacząc Toniowi co to za medykament i do czego służy. Jeśli to wiedział, to w porządku, ale chciałam się z nim po prostu podzielić wiedzą. Może mu się to kiedyś przyda?
Następnie wykopałam roślinkę i zaczęłam uważnie zbierać jej korzenie. Starałam się niczego nie uszkodzić, bo z tego co się orientowałam, to był to dość rzadki medykament. Szkoda byłoby zmarnować taką okazję.
Zła passa niestety minęła tylko dla Lśniącej Sadzawki. Tonące Słońce nadal nie był w stanie niczego znaleźć. Szkoda.
Toń wyrósł, jednak nie jest wcale potężnym kotem. Wielkości bez dwóch zdań dodaje mu gęste, prążkowane futro przetykane białymi znaczeniami, które okala całe jego ciało. Całe? Niemalże. Tam, gdzie kiedyś pysznił się jego ogon, pozostał obecnie jedynie niezbyt apetyczny kikut, który porasta tę część skóry niewiele jeszcze włosów - jakby w ogóle nie chciały się tutaj przyjąć. Ten brak włosów z całą pewnością rekompensują mu całkiem ładne bokobrody i długie, śmieszne włosy, jakie wyrastają przy jego uszach, nadając mu nadal nieco komiczny, nieco starczy wygląd. Przez to, że ów uszy są wywinięte pod dziwnym kątem, jego mordka, choć już wyraźnie dorosła, nadal sprawia wrażenie nieco zdziwionej, jakby kocurek nieustannie miał uniesione brwi i spoglądał na świat z pewną dozą niedowierzania. Oczy zdążyły się już wybarwić i mają teraz kolor zielony, wpadający w złoto, a może orzech, wszystko zależy od tego, jak akurat padnie na niego światło.
Wielka tragedia, jaka dotknęła go wkrótce po mianowaniu na terminatora, wcale go nie zmieniła, ba!, być może dodała mu jeszcze więcej optymizmu. Po czasie załamania, gdy witał się już wręcz z Gwiezdnym Klanem, stał się o wiele silniejszy, pogodniejszy i wszystko co złe niszczy swym wyśmienitym humorem. Stał się również wspaniałym bajarzem, lubi zmyślać i bujać w obłokach, tam ma swój perfekcyjny, niesamowity świat pełne magii i czarów, których chociaż nie zna, umie sobie je wymyślić. Nie stąpa twardo po ziemi, zdaje się raczej ponad nią unosić. Lekko i zwiewnie. Czasem jedynie zdarzają mu się chwile melancholii, gdy wspomni się w jego obecności nie to, co by wypadało, sięgnie się tam, gdzie boli.
- Tak właśnie myślałem... To chyba ostatnia szansa na to, żebyśmy coś znaleźli, nie wiem, czy w Porze Nagich Drzew da się na cokolwiek trafić? - powiedział jeszcze zanim kocica przystanęła przy jakiejś roślinie, a on zbliżył się do niej prędko, by przekonać się, co udało jej się trafić. Nastawił uszy bardzo ciekaw tego, co może za chwilę usłyszeć, a później pokiwał nieznacznie łbem starając się złapać jakąś charakterystyczną woń rośliny i oglądając ją bardzo, ale to bardzo uważnie.
- Używa się do tego samego korzenia, tak? Wcześniej nie znałem tej rośliny, chociaż wydaje mi się, że już ją widziałem - rzucił całkiem swobodnie nie czując się źle z powodu tego, że nie miał pojęcia jak dokładnie używa się tej rośliny, by zrobić to dobrze. Cieszył się, że może dowiedzieć się czegoś nowego i dzięki temu będzie mógł pomóc sobie, ale również innym kotom, które nie będą miały do kogo pójść. Zaraz jednak zaczął się znowu rozglądać, bo w końcu skoro znaleźli jeden medykament, zakładał, że w pobliżu na pewno trafią na kolejne! Niuchał więc zawzięcie w poszukiwaniu znanego sobie zapachu i rozglądał się, czy przypadkiem nie dostrzeże czegoś interesującego.
Lśniąca dobrze rozpoznała zioło, które miała przed nosem i na dokładkę udało jej się wykopać roślinę, z czego uzyskała aż pięć zdatnych do użytku korzeni, które mogła potem zanieść do składzika na zioła. To już coś, w końcu zła passa została przełamana, czyż nie?
+ 5 korzeni wężowego korzenia
+ 45 med exp
SEETHEWORLDINGREENANDBLUE seeChinarightinfront of you seethecanyonsbrokenbycloud see thetunafleetsclearingtheseaout see the Bedouinfiresat night seetheoilfieldsatfirstlight
Księżyce: 124 Mistrz: Każdy po kolei Płeć: kotka Matka: Zawilcowa Skórka Ojciec: Chmielograb Trwałe urazy: mała blizna na lewej przedniej łapie po ukąszeniu szczura, podłużna blizna ciągnąca się przez cały brzuch
Księżyce: 124 Mistrz: Każdy po kolei Płeć: kotka Matka: Zawilcowa Skórka Ojciec: Chmielograb Trwałe urazy: mała blizna na lewej przedniej łapie po ukąszeniu szczura, podłużna blizna ciągnąca się przez cały brzuch
Średniej postury, długowłosa biała kotka z jasnoniebieskimi oczami. Szczupła
Uparta, pyskata, butna. Nie sili się na miłe słówka, odbierana jako przeważnie nieprzyjemna i niemiła.
Błękitna Toń [KG] Skrzące Słowo [KRz] Trela [KC]
- Pewnie da się coś znaleźć, ale jakieś śladowe ilości. I bardzo ciężko nawet o to - odpowiedziałam. To na pewno nie było tak, że w Porze Nagich Drzew ciężko było o jakiekolwiek zioła. Pewnie po prostu było ciężej coś znaleźć, przez niesprzyjające ku temu warunki, ale jeśli ktoś się starał, to po jakimś czasie w końcu na coś natrafi.
- Tak, używasz do tego samego korzenia - odparłam, zbierając korzenie. Udało mi się zebrać ich aż pięć, więc nie miałam na co narzekać, zdecydowanie. - Myślę, że mogę ci dać jeden, jeśli chcesz. Nie zrobię się przez to specjalnie uboga, a może ci się kiedyś przyda - zaproponowałam, uśmiechając się lekko do burego kocura. W końcu zbieramy razem, prawda? Mogę się z nim podzielić chociaż częścią tego, co zbiorę.
Kiedy już schowałam korzenie do zawiniątka z liści, ruszyłam na dalsze poszukiwania. Rozglądałam się i niuchałam uważnie. Nie mogłam pozwolić na to, żeby cokolwiek mi uciekło!
Los uśmiechnął się również i do byłego wojownika klanu Rzeki. Znajdował się on po tej leśnej stronie granicy, zatem pełno tam było jakichś krzewów i krzaczków, jednak jeden z nich wyglądał inaczej. Był mocno zielony i miał czerwone, dość charakterystyczne jagody, które znał niemalże każdy, nawet jeśli nie miał nic wspólnego z ziołami.
Toń wyrósł, jednak nie jest wcale potężnym kotem. Wielkości bez dwóch zdań dodaje mu gęste, prążkowane futro przetykane białymi znaczeniami, które okala całe jego ciało. Całe? Niemalże. Tam, gdzie kiedyś pysznił się jego ogon, pozostał obecnie jedynie niezbyt apetyczny kikut, który porasta tę część skóry niewiele jeszcze włosów - jakby w ogóle nie chciały się tutaj przyjąć. Ten brak włosów z całą pewnością rekompensują mu całkiem ładne bokobrody i długie, śmieszne włosy, jakie wyrastają przy jego uszach, nadając mu nadal nieco komiczny, nieco starczy wygląd. Przez to, że ów uszy są wywinięte pod dziwnym kątem, jego mordka, choć już wyraźnie dorosła, nadal sprawia wrażenie nieco zdziwionej, jakby kocurek nieustannie miał uniesione brwi i spoglądał na świat z pewną dozą niedowierzania. Oczy zdążyły się już wybarwić i mają teraz kolor zielony, wpadający w złoto, a może orzech, wszystko zależy od tego, jak akurat padnie na niego światło.
Wielka tragedia, jaka dotknęła go wkrótce po mianowaniu na terminatora, wcale go nie zmieniła, ba!, być może dodała mu jeszcze więcej optymizmu. Po czasie załamania, gdy witał się już wręcz z Gwiezdnym Klanem, stał się o wiele silniejszy, pogodniejszy i wszystko co złe niszczy swym wyśmienitym humorem. Stał się również wspaniałym bajarzem, lubi zmyślać i bujać w obłokach, tam ma swój perfekcyjny, niesamowity świat pełne magii i czarów, których chociaż nie zna, umie sobie je wymyślić. Nie stąpa twardo po ziemi, zdaje się raczej ponad nią unosić. Lekko i zwiewnie. Czasem jedynie zdarzają mu się chwile melancholii, gdy wspomni się w jego obecności nie to, co by wypadało, sięgnie się tam, gdzie boli.
- Nie wyobrażam sobie za bardzo szukania tego wszystkiego pod śniegiem. Zresztą, czy przemarznięte rośliny jeszcze się do czegoś nadają? - zapytał chyba nieco retorycznie, ale uznał z miejsca, że to dość istotna kwestia, o którą zdecydowanie powinien zapytać kogoś posiadającego znacznie większą od niego wiedzę. Tym bardziej jeśli zamierzał przechowywać swoje zioła w jednej z króliczych nor, którą specjalnie na takie okazje wygospodarował. Nie wiedział, czy postępuje słusznie, doszedł więc do wniosku, że wypyta również Lśniącą o to, czy są jakieś specjalne zasady co do tego, jak medykamenty układać lub coś takiego.
- Och, będę ci bardzo wdzięczny, ja też oddam ci część z tego, co znajdę, bo na pewno na coś trafię - powiedział uśmiechając się do niej promiennie i rzucając, że w takim razie podzielą się ostatecznie znaleziskami, gdy będą już dostatecznie zmęczeni i gotowi do tego, by wracać do własnych zajęć, potem zaś odwrócił głowę i prawie wparadował w...
- To cis, prawda? Niestety nie wiem, jak go zebrać, żeby się przypadkiem nie zatruć, tutaj nie ma nawet mowy o wykopywaniu go z ziemi - odezwał się przypatrując się roślinie i zastanawiając się, co mógłby zrobić, by ją zdobyć. Może Lśniąca wiedziała?
Coś znalazła, ale trudno powiedzieć, żeby było to zioło, czy jakikolwiek medykament. Otóż Lśniąca spostrzegła ospałą żabę, która kryła się w stercie liści nieopodal i zdawała się zachowywać dokładnie tak, jakby nie dostrzegała wędrujących tuż obok niej kotów. Była blisko i może dałoby się ją złapać, ale czy kocica chciała na to marnować czas i siły?
SEETHEWORLDINGREENANDBLUE seeChinarightinfront of you seethecanyonsbrokenbycloud see thetunafleetsclearingtheseaout see the Bedouinfiresat night seetheoilfieldsatfirstlight
Księżyce: 124 Mistrz: Każdy po kolei Płeć: kotka Matka: Zawilcowa Skórka Ojciec: Chmielograb Trwałe urazy: mała blizna na lewej przedniej łapie po ukąszeniu szczura, podłużna blizna ciągnąca się przez cały brzuch
Księżyce: 124 Mistrz: Każdy po kolei Płeć: kotka Matka: Zawilcowa Skórka Ojciec: Chmielograb Trwałe urazy: mała blizna na lewej przedniej łapie po ukąszeniu szczura, podłużna blizna ciągnąca się przez cały brzuch
Średniej postury, długowłosa biała kotka z jasnoniebieskimi oczami. Szczupła
Uparta, pyskata, butna. Nie sili się na miłe słówka, odbierana jako przeważnie nieprzyjemna i niemiła.
Błękitna Toń [KG] Skrzące Słowo [KRz] Trela [KC]
- Zapytam się o to Łososiowej Łuski przy najbliższej okazji - odpowiedziałam, uśmiechając się lekko. Nie znalazłam odpowiedzi na pytanie Tonia, ale hej, mogę się przecież zapytać na treningu, tak? Po coś w końcu na niego chodziłam.
- W takim razie weź go sobie - mruknęłam, podając kocurowi korzeń. - Wybacz, że tylko jeden, ale to dość rzadki medykament i nie wien kiedy ponownie go znajdę - przeprosiłam. Niestety, najważniejsze było dobro mojego klanu. Ale buras obiecał, że tez się ze mną podzieli, tym co zbierze, więc będziemy kwita.
- Tak - mruknęłam rozbawiona, patrząc jak Toń praktycznie wpada w krzak. - Też nie wiem jak go zebrać. Może spróbuj łapą? - zaproponowałam, po czym udałam się na dalsze poszukiwanie. Po drodze minęłam gdzieś żabę, ale nie zamierzałam jej łapać. Po prostu szukałam dalej.
Toń wyrósł, jednak nie jest wcale potężnym kotem. Wielkości bez dwóch zdań dodaje mu gęste, prążkowane futro przetykane białymi znaczeniami, które okala całe jego ciało. Całe? Niemalże. Tam, gdzie kiedyś pysznił się jego ogon, pozostał obecnie jedynie niezbyt apetyczny kikut, który porasta tę część skóry niewiele jeszcze włosów - jakby w ogóle nie chciały się tutaj przyjąć. Ten brak włosów z całą pewnością rekompensują mu całkiem ładne bokobrody i długie, śmieszne włosy, jakie wyrastają przy jego uszach, nadając mu nadal nieco komiczny, nieco starczy wygląd. Przez to, że ów uszy są wywinięte pod dziwnym kątem, jego mordka, choć już wyraźnie dorosła, nadal sprawia wrażenie nieco zdziwionej, jakby kocurek nieustannie miał uniesione brwi i spoglądał na świat z pewną dozą niedowierzania. Oczy zdążyły się już wybarwić i mają teraz kolor zielony, wpadający w złoto, a może orzech, wszystko zależy od tego, jak akurat padnie na niego światło.
Wielka tragedia, jaka dotknęła go wkrótce po mianowaniu na terminatora, wcale go nie zmieniła, ba!, być może dodała mu jeszcze więcej optymizmu. Po czasie załamania, gdy witał się już wręcz z Gwiezdnym Klanem, stał się o wiele silniejszy, pogodniejszy i wszystko co złe niszczy swym wyśmienitym humorem. Stał się również wspaniałym bajarzem, lubi zmyślać i bujać w obłokach, tam ma swój perfekcyjny, niesamowity świat pełne magii i czarów, których chociaż nie zna, umie sobie je wymyślić. Nie stąpa twardo po ziemi, zdaje się raczej ponad nią unosić. Lekko i zwiewnie. Czasem jedynie zdarzają mu się chwile melancholii, gdy wspomni się w jego obecności nie to, co by wypadało, sięgnie się tam, gdzie boli.
- O, Łosoś na pewno ci powie, jak to wygląda. Nie wiedziałem, że trenujecie razem - powiedział jeszcze uśmiechając się do niej lekko i podziękował jej za zioło, którym się z nim podzieliła, potem zaś w pełni skupił się na cisie, przy którym stał. Bał się, że może powtórzyć sie sytuacja z makiem, a skoro jego towarzyszka również nie wiedziała, jak powinni zabrać się do zbierania tych trujących jagód, kocur ostatecznie postanowił zrezygnować. W jego głowie żyły już ostrzeżenia medyka Klanu Rzeki i nie chciał przypadkiem paść z powodu tego, że zrobił coś nie tak. Wiedział doskonale, jak trujący jest cis, dobrze go rozpoznał, a teraz również dobrze zapamiętał, odszedł jednak w poszukiwaniu czegoś, co będzie dla nich mniej niebezpieczne. Liczył na to, że tym razem znajdzie coś, co rozpozna i coś, co okaże się być przydatne, a nie tak śmiercionośne. Oczywiście, cis również miał swoje zastosowanie, ale jakie trudne do przyjęcia.
Skoro nie żaba, to może bardziej zaciekawi ją srebrzysta nić, jaka pojawiła się niespodziewanie niemalże przed jej nosem, razem z lokatorem, który najwyraźniej szukał sobie jakiegoś dobrego miejsca do ukrycia się? Utkana pułapka chwiała się nieznacznie na lekkich podmuchach wiatru i nie wyglądała tak okazale, jak mogłaby, jednak wydawała się być wciąż jeszcze solidną konstrukcją, bardzo użyteczną.
SEETHEWORLDINGREENANDBLUE seeChinarightinfront of you seethecanyonsbrokenbycloud see thetunafleetsclearingtheseaout see the Bedouinfiresat night seetheoilfieldsatfirstlight
Księżyce: 124 Mistrz: Każdy po kolei Płeć: kotka Matka: Zawilcowa Skórka Ojciec: Chmielograb Trwałe urazy: mała blizna na lewej przedniej łapie po ukąszeniu szczura, podłużna blizna ciągnąca się przez cały brzuch
Księżyce: 124 Mistrz: Każdy po kolei Płeć: kotka Matka: Zawilcowa Skórka Ojciec: Chmielograb Trwałe urazy: mała blizna na lewej przedniej łapie po ukąszeniu szczura, podłużna blizna ciągnąca się przez cały brzuch
Średniej postury, długowłosa biała kotka z jasnoniebieskimi oczami. Szczupła
Uparta, pyskata, butna. Nie sili się na miłe słówka, odbierana jako przeważnie nieprzyjemna i niemiła.
Błękitna Toń [KG] Skrzące Słowo [KRz] Trela [KC]
- Od jakiegoś czasu mnie trenuje. Błyskająca Gwiazda zabronił Malinowym Chaszczom się ze mną widywać - odpowiedziałam. Toń nie miał skąd się dowiedzieć, że Łososiowa Łuska mnie trenuje, tak więc nie zdziwiła mnie jego reakcja. Najważniejsze ze teraz już wie.
Ominelam żabkę szerokim łukiem i ujrzałam... pajęczynę! Rozejrzałam się za jakimiś patyczkami i ostrożnie zaczęłam na nie nawlekać srebrzystą nić, niteczka po niteczce. Starałam się robić to na tyle delikatnie, aby nic nie uszkodzić. Wybacz mi, pajączku, ale potrzebuję tego. Zrobisz sobie nową.
Jak nie cis, to co innego! Tonące Słońce zdążył przejść parę kroków, zanim natknął się na wysoki krzew. Miał łukowato odginające się odgałęzienia i jajowate liście, jasne od spodu. Co z tym faktem zrobi bury kocur?
Toń wyrósł, jednak nie jest wcale potężnym kotem. Wielkości bez dwóch zdań dodaje mu gęste, prążkowane futro przetykane białymi znaczeniami, które okala całe jego ciało. Całe? Niemalże. Tam, gdzie kiedyś pysznił się jego ogon, pozostał obecnie jedynie niezbyt apetyczny kikut, który porasta tę część skóry niewiele jeszcze włosów - jakby w ogóle nie chciały się tutaj przyjąć. Ten brak włosów z całą pewnością rekompensują mu całkiem ładne bokobrody i długie, śmieszne włosy, jakie wyrastają przy jego uszach, nadając mu nadal nieco komiczny, nieco starczy wygląd. Przez to, że ów uszy są wywinięte pod dziwnym kątem, jego mordka, choć już wyraźnie dorosła, nadal sprawia wrażenie nieco zdziwionej, jakby kocurek nieustannie miał uniesione brwi i spoglądał na świat z pewną dozą niedowierzania. Oczy zdążyły się już wybarwić i mają teraz kolor zielony, wpadający w złoto, a może orzech, wszystko zależy od tego, jak akurat padnie na niego światło.
Wielka tragedia, jaka dotknęła go wkrótce po mianowaniu na terminatora, wcale go nie zmieniła, ba!, być może dodała mu jeszcze więcej optymizmu. Po czasie załamania, gdy witał się już wręcz z Gwiezdnym Klanem, stał się o wiele silniejszy, pogodniejszy i wszystko co złe niszczy swym wyśmienitym humorem. Stał się również wspaniałym bajarzem, lubi zmyślać i bujać w obłokach, tam ma swój perfekcyjny, niesamowity świat pełne magii i czarów, których chociaż nie zna, umie sobie je wymyślić. Nie stąpa twardo po ziemi, zdaje się raczej ponad nią unosić. Lekko i zwiewnie. Czasem jedynie zdarzają mu się chwile melancholii, gdy wspomni się w jego obecności nie to, co by wypadało, sięgnie się tam, gdzie boli.
- Zabronił? Wydawało mi się zawsze, że medycy mogą sami decydować o pewnych rzeczach. I macie inny Kodeks, prawda? - powiedział na to nieco zdziwiony, bo naprawdę nie rozumiał dlaczego przywódca Klanu Gromu postąpił w taki, a nie inny sposób. Wydawało mu się to co najmniej dziwne i raczej niezbyt ładne, w końcu mimo wszystko koty od zawsze próbowały sobie pomagać, polegały na sobie, a kwestie związane z medykami były na tyle istotne, że nie dało się ich tak po prostu pominąć. Trudno było mu uwierzyć w to, że jakakolwiek Gwiazda była skłonna skazać na cierpienie inny Klan nie posiadając co do tego jakiś mocnych powodów.
Co zaś zrobił z rośliną? Minął ją, bo nie wzbudziła jego zainteresowania. Owszem, posiadała jakieś owocem, ale Toń jakoś nigdy nie przykładał zbyt wielkiej wagi do krzewów, nie spodziewał się, że mogą dawać im coś dobrego, a nauczony przykładem cisu starał się omijać wszystkie jagody, by przypadkiem się nie zatruć. Może Lśniąca rozpozna tę roślinę i poradzi mu, co z tym zrobić? On na razie rozglądał się dalej.
Tak, to prawda, że pająk zapewne zaraz zrobi sobie kolejną sieć, o ile nie uzna, że jest już jednak za zimno i generalnie on ma już to wszystko w nosie, skoro i tak niszczy mu się domy, i idzie spać aż do czasu nadejścia Pory Nowych Liści. Tak czy inaczej kocicy znowu się udało i tym razem zdobyła cztery motki pajęczyny, które mogły jej się przydać w każdej chwili.
+ 4 motki pajęczyny
+ 20 med exp
SEETHEWORLDINGREENANDBLUE seeChinarightinfront of you seethecanyonsbrokenbycloud see thetunafleetsclearingtheseaout see the Bedouinfiresat night seetheoilfieldsatfirstlight
Księżyce: 124 Mistrz: Każdy po kolei Płeć: kotka Matka: Zawilcowa Skórka Ojciec: Chmielograb Trwałe urazy: mała blizna na lewej przedniej łapie po ukąszeniu szczura, podłużna blizna ciągnąca się przez cały brzuch
Księżyce: 124 Mistrz: Każdy po kolei Płeć: kotka Matka: Zawilcowa Skórka Ojciec: Chmielograb Trwałe urazy: mała blizna na lewej przedniej łapie po ukąszeniu szczura, podłużna blizna ciągnąca się przez cały brzuch
Średniej postury, długowłosa biała kotka z jasnoniebieskimi oczami. Szczupła
Uparta, pyskata, butna. Nie sili się na miłe słówka, odbierana jako przeważnie nieprzyjemna i niemiła.
Błękitna Toń [KG] Skrzące Słowo [KRz] Trela [KC]
- Malinowe Chaszcze to były Pomocnik Medyka. Nie obowiązuje jej kodeks Medyka i ten cały Błyskająca Gwiazda to wykorzystał - odpowiedziałam. Teraz klan Gromu miał podobno nowego przywódcę, ale nie zmieni to faktu, że ich poprzedni lider był samolubny.
Udało mi się zebrać aż cztery motki pajęczyny, zatem nie miałam najmniejszego problemu z tym, żeby oddać połowę Toniowi. Miałam tego trochę w lecznicy, a jemu na pewno się kiedyś przyda.
- Proszę. Na pewno wiesz jak z tego skorzystać - mruknęłam, lekko unosząc kąciki warg. - Ale możesz mi pomóc szukać jałowca. Ma takie ciemnoszare jagody - poprosiłam, przypominając sobie, że nie mam w składziku nic, co leczy łagodne kaszle. Miałam tylko kocie ziele, które było za mocne, o czym dowiedziałam się przy okazji leczenia Lnianego Futerka.
Przy okazji sama się rozglądałam z tymże medykamentem, śmiało wchodząc do lasu, tym samym przekraczając granicę i wkraczając na ziemie niczyje. Mignął mi w międzyczasie jakiś wysoki krzew, ale nie zwróciłam na niego szczególnej uwagi. Ani Lśniąca, ani Toń nie zwrócili specjalnie uwagi na roślinkę, jakby ignorując jej istnienie. Bury kocur szedł zatem dalej, znajdując krzew z czerwonymi jagodami, które widział już wcześniej. Co dalej?
Toń wyrósł, jednak nie jest wcale potężnym kotem. Wielkości bez dwóch zdań dodaje mu gęste, prążkowane futro przetykane białymi znaczeniami, które okala całe jego ciało. Całe? Niemalże. Tam, gdzie kiedyś pysznił się jego ogon, pozostał obecnie jedynie niezbyt apetyczny kikut, który porasta tę część skóry niewiele jeszcze włosów - jakby w ogóle nie chciały się tutaj przyjąć. Ten brak włosów z całą pewnością rekompensują mu całkiem ładne bokobrody i długie, śmieszne włosy, jakie wyrastają przy jego uszach, nadając mu nadal nieco komiczny, nieco starczy wygląd. Przez to, że ów uszy są wywinięte pod dziwnym kątem, jego mordka, choć już wyraźnie dorosła, nadal sprawia wrażenie nieco zdziwionej, jakby kocurek nieustannie miał uniesione brwi i spoglądał na świat z pewną dozą niedowierzania. Oczy zdążyły się już wybarwić i mają teraz kolor zielony, wpadający w złoto, a może orzech, wszystko zależy od tego, jak akurat padnie na niego światło.
Wielka tragedia, jaka dotknęła go wkrótce po mianowaniu na terminatora, wcale go nie zmieniła, ba!, być może dodała mu jeszcze więcej optymizmu. Po czasie załamania, gdy witał się już wręcz z Gwiezdnym Klanem, stał się o wiele silniejszy, pogodniejszy i wszystko co złe niszczy swym wyśmienitym humorem. Stał się również wspaniałym bajarzem, lubi zmyślać i bujać w obłokach, tam ma swój perfekcyjny, niesamowity świat pełne magii i czarów, których chociaż nie zna, umie sobie je wymyślić. Nie stąpa twardo po ziemi, zdaje się raczej ponad nią unosić. Lekko i zwiewnie. Czasem jedynie zdarzają mu się chwile melancholii, gdy wspomni się w jego obecności nie to, co by wypadało, sięgnie się tam, gdzie boli.
- Taki Kodeks obowiązuje tylko i wyłącznie medyka? Zawsze sądziłem, że trzeba go przestrzegać już od chwili, gdy zostaje się terminatorem medyka i uczy się wszystkiego, co ważne dla takiego kota. Nie wiem, czy w takim razie Błyskający jest... No, nie postąpił zbyt ładnie - stwierdził Toń wycofując się w ostatniej chwili z mniej dyplomatycznych stwierdzeń, bo mimo wszystko nie chciał specjalnie obrażać kota, którego nie znał. Być może ten miał swoje powody, ale nawet jeśli, to jego zachowanie wydawało się kocurowi mocno niezrozumiałe. Na jego miejscu przynajmniej przedłożyłby sprawę Lśniącej, by ta zrozumiała, co dokładnie spowodowało taki ani nie inny obrót spraw.
- Dziękuję! Jesteś dla mnie niesamowicie szczodra. Jałowiec, tak? To taki spory krzak z igłami, prawda? Do czego się go używa? - odparł właściwie od razu, a potem zaczął wypatrywać tej właśnie rośliny, chociaż oczywiście nie pogardziłby również niczym innym, co mogłoby mu pomóc w jakiejś kryzysowej sytuacji.
Teraz nic. Przynajmniej Lśniącej nie udało się trafić na żadną nową roślinę, którą mogłaby w jakikolwiek sposób wykorzystać. Może musieli przejść nieco dalej albo zbliżyć się chociażby do Rowu, a może odwrócić się i ruszyć w drugą stronę?
SEETHEWORLDINGREENANDBLUE seeChinarightinfront of you seethecanyonsbrokenbycloud see thetunafleetsclearingtheseaout see the Bedouinfiresat night seetheoilfieldsatfirstlight
Księżyce: 124 Mistrz: Każdy po kolei Płeć: kotka Matka: Zawilcowa Skórka Ojciec: Chmielograb Trwałe urazy: mała blizna na lewej przedniej łapie po ukąszeniu szczura, podłużna blizna ciągnąca się przez cały brzuch
Księżyce: 124 Mistrz: Każdy po kolei Płeć: kotka Matka: Zawilcowa Skórka Ojciec: Chmielograb Trwałe urazy: mała blizna na lewej przedniej łapie po ukąszeniu szczura, podłużna blizna ciągnąca się przez cały brzuch
Średniej postury, długowłosa biała kotka z jasnoniebieskimi oczami. Szczupła
Uparta, pyskata, butna. Nie sili się na miłe słówka, odbierana jako przeważnie nieprzyjemna i niemiła.
Błękitna Toń [KG] Skrzące Słowo [KRz] Trela [KC]
- Kodeksu Medyka muszą przestrzegać również terminatorzy, ale Malinowe Chaszcze została zdegradowana do rangi wojownika i obejmuje ją jedynie kodeks wojownika, który nakazuje słuchać przywódcy, więc po prostu nie mogła mu się sprzeciwić - odpowiedziałam. Jako zdegradowana pomocnica Medyka nie mogła przestrzegać kodeksu Medyka, jeśli łamała przy tym kodeks wojownika. Po prostu.
- Tak, dokładnie. Leczy kaszel, biały i zielony oraz ból brzucha - odparłam, rozglądając się za danym medykamentem. Dalej szukałam jałowca, a teraz kiedy Toń mi pomagał, szanse na powodzenie wzrosły! Co prawda nie mogłam nigdzie go teraz znaleźć, ale może już niebawem się to zmieni?
Podobnie jak terminatorka Medyka, były rzeczny wojownik również nie mógł nic znaleźć. Tylko jakieś drzewa i krzaczki, ale nic co można zebrać.
Toń wyrósł, jednak nie jest wcale potężnym kotem. Wielkości bez dwóch zdań dodaje mu gęste, prążkowane futro przetykane białymi znaczeniami, które okala całe jego ciało. Całe? Niemalże. Tam, gdzie kiedyś pysznił się jego ogon, pozostał obecnie jedynie niezbyt apetyczny kikut, który porasta tę część skóry niewiele jeszcze włosów - jakby w ogóle nie chciały się tutaj przyjąć. Ten brak włosów z całą pewnością rekompensują mu całkiem ładne bokobrody i długie, śmieszne włosy, jakie wyrastają przy jego uszach, nadając mu nadal nieco komiczny, nieco starczy wygląd. Przez to, że ów uszy są wywinięte pod dziwnym kątem, jego mordka, choć już wyraźnie dorosła, nadal sprawia wrażenie nieco zdziwionej, jakby kocurek nieustannie miał uniesione brwi i spoglądał na świat z pewną dozą niedowierzania. Oczy zdążyły się już wybarwić i mają teraz kolor zielony, wpadający w złoto, a może orzech, wszystko zależy od tego, jak akurat padnie na niego światło.
Wielka tragedia, jaka dotknęła go wkrótce po mianowaniu na terminatora, wcale go nie zmieniła, ba!, być może dodała mu jeszcze więcej optymizmu. Po czasie załamania, gdy witał się już wręcz z Gwiezdnym Klanem, stał się o wiele silniejszy, pogodniejszy i wszystko co złe niszczy swym wyśmienitym humorem. Stał się również wspaniałym bajarzem, lubi zmyślać i bujać w obłokach, tam ma swój perfekcyjny, niesamowity świat pełne magii i czarów, których chociaż nie zna, umie sobie je wymyślić. Nie stąpa twardo po ziemi, zdaje się raczej ponad nią unosić. Lekko i zwiewnie. Czasem jedynie zdarzają mu się chwile melancholii, gdy wspomni się w jego obecności nie to, co by wypadało, sięgnie się tam, gdzie boli.
- Och - rzucił wyraźnie zdziwiony i spojrzał nieco uważniej na Lśniącą, bo ta informacja wydawała mu się być nieco nieprawdopodobna. Co takiego musiała zrobić ta kocica, żeby stracić szanse na bycie medykiem? Skoro już zakończyła swój trening, a co za tym idzie, była pewnie gotowa do tego, by wkrótce objąć rangę, jaka jej się należała. Zapytał więc swej towarzyszki, czy może wie coś więcej w tym zakresie, bo naprawdę był ciekaw, co takiego dokładnie wydarzyło się w Gromie, że jego członkowie kończyli w taki, a nie inny sposób. Teraz sam nie wiedział, kto w tej historii wydawał mu się być, cóż, gorszy.
- Rozumiem, że trzeba zjeść jagody, żeby uzyskać lecznice efekty? - zapytał rozglądając się również za tą rośliną i mając nadzieję, że tym razem dostrzeże gdzieś krzew, którego wygląd zdecydowanie kojarzył, ale nigdy nie przypuszczał, że jałowiec może być tak pomocny.
Może i terminatorka medyka szukała jałowca, ale trafiła na coś zupełnie innego. To znaczy spostrzegła jeden liść, duży i sercowaty, wystawiony do niej od spodu, który to miał szarawy kolor. Więcej rośliny nie było widać, bo jak przekonała się po chwili Lśniąca, ta znajdowała się po prostu w dziurze, której dna nie było widać spod liści, wśród których było widać jakieś resztki fioletowo różowej barwy.
SEETHEWORLDINGREENANDBLUE seeChinarightinfront of you seethecanyonsbrokenbycloud see thetunafleetsclearingtheseaout see the Bedouinfiresat night seetheoilfieldsatfirstlight
Księżyce: 124 Mistrz: Każdy po kolei Płeć: kotka Matka: Zawilcowa Skórka Ojciec: Chmielograb Trwałe urazy: mała blizna na lewej przedniej łapie po ukąszeniu szczura, podłużna blizna ciągnąca się przez cały brzuch
Księżyce: 124 Mistrz: Każdy po kolei Płeć: kotka Matka: Zawilcowa Skórka Ojciec: Chmielograb Trwałe urazy: mała blizna na lewej przedniej łapie po ukąszeniu szczura, podłużna blizna ciągnąca się przez cały brzuch
Średniej postury, długowłosa biała kotka z jasnoniebieskimi oczami. Szczupła
Uparta, pyskata, butna. Nie sili się na miłe słówka, odbierana jako przeważnie nieprzyjemna i niemiła.
Błękitna Toń [KG] Skrzące Słowo [KRz] Trela [KC]
- Gwieździsta Ścieżka ją zdegradowała, bo obiecała Bystrej, wygnanej z klanu Wichru za morderstwo kocicy, pomoc, z tego co wiem - odpowiedziałam na pytanie Tonia, jakby nigdy nic. Nie uważałam tego za dobrą decyzję, ale cóż, to nie była moja sprawa.
- Tak, oczywiście - odparłam. Oczywiście, że należało zjeść jagody. To one miały lecznice właściwości, nic innego. Bardzo ich potrzebowałam, dlatego też starałam się je znaleźć, ale zamiast tego zobaczyłam... łopian. Nie było to coś, czego szukałam, ale nie mogłam przejść obok tego, obojętnie, prawda?
- To jest łopian, wiesz do czego jest używany? - zapytałam, zbierając się do zbierania listków rośliny. Starałam się urywać je delikatnie i tak, aby nic nie uszkodzić, a kiedy już skończyłam i stan roślinki na to pozwalał, to spróbowałam ją wykopać i zebrać również korzenie. Tak jak przy listkach, próbowałam niczego nie uszkodzić, bo mogą to być ostatnie takie łatwe zbiory dopóki nie nastanie Pora Zielonych Liści, więc im więcej zbiorę, tym lepiej, prawda?
Biała kocica zajmowała się swoim medykamentem, podczas gdy bury kocur musiał obejść się smakiem, nadal niczego nie znajdując. Gwiezdny Klan chyba nie jest po jego stronie.
Toń wyrósł, jednak nie jest wcale potężnym kotem. Wielkości bez dwóch zdań dodaje mu gęste, prążkowane futro przetykane białymi znaczeniami, które okala całe jego ciało. Całe? Niemalże. Tam, gdzie kiedyś pysznił się jego ogon, pozostał obecnie jedynie niezbyt apetyczny kikut, który porasta tę część skóry niewiele jeszcze włosów - jakby w ogóle nie chciały się tutaj przyjąć. Ten brak włosów z całą pewnością rekompensują mu całkiem ładne bokobrody i długie, śmieszne włosy, jakie wyrastają przy jego uszach, nadając mu nadal nieco komiczny, nieco starczy wygląd. Przez to, że ów uszy są wywinięte pod dziwnym kątem, jego mordka, choć już wyraźnie dorosła, nadal sprawia wrażenie nieco zdziwionej, jakby kocurek nieustannie miał uniesione brwi i spoglądał na świat z pewną dozą niedowierzania. Oczy zdążyły się już wybarwić i mają teraz kolor zielony, wpadający w złoto, a może orzech, wszystko zależy od tego, jak akurat padnie na niego światło.
Wielka tragedia, jaka dotknęła go wkrótce po mianowaniu na terminatora, wcale go nie zmieniła, ba!, być może dodała mu jeszcze więcej optymizmu. Po czasie załamania, gdy witał się już wręcz z Gwiezdnym Klanem, stał się o wiele silniejszy, pogodniejszy i wszystko co złe niszczy swym wyśmienitym humorem. Stał się również wspaniałym bajarzem, lubi zmyślać i bujać w obłokach, tam ma swój perfekcyjny, niesamowity świat pełne magii i czarów, których chociaż nie zna, umie sobie je wymyślić. Nie stąpa twardo po ziemi, zdaje się raczej ponad nią unosić. Lekko i zwiewnie. Czasem jedynie zdarzają mu się chwile melancholii, gdy wspomni się w jego obecności nie to, co by wypadało, sięgnie się tam, gdzie boli.
- Poczekaj, wygnano kogoś z Wichru za morderstwo? - zapytał z cieniem niedowierzania, bo to było dla niego już właściwie nie do pojęcia. Spojrzał nieco uważniej na Lśniącą, bo miał wrażenie, że kryje się za tym jakaś większa historia, większa sprawa, która być może nie miała znaczenia dla samej kocicy, ale mogła odcisnąć się jednak na jej Klanie, a jak również widać, na innych kotach, które być może nawet nie były świadome tego, z kim mają do czynienia. Inna sprawa, że teraz Toń już naprawdę nie miał pojęcia, kto w tej całej opowieści postępował słusznie, a kto robił wszystko źle i nie tak, jak należało, kto łamał Kodeks, a kto postępował zgodnie z jakimikolwiek przykazami.
- Łopian? Słyszałem o nim... Nie wiem jednak do czego właściwie służy - odparł oglądając uważnie roślinę, którą właśnie usiłowała wydobyć z dziury Lśniąca. Sam niestety nie trafił na nic, co byłoby dla niego znane, istotne lub cokolwiek takiego. W każdym razie, gdy już uznał, że jest w stanie zrozumieć, jak zabrać się do liści i korzenia łopianu zaczął się rozglądać za czymś nowym, może gdzieś trafi na tego jałowca?
Musiała nieco ześlizgnąć się do dziury, w której łopian postanowił wyrosnąć. Na całe szczęście nie kryło się w niej nic niebezpiecznego, a roślina była jeszcze zdatna do użytku, chociaż z całą pewnością nie aż tak bardzo, jakby Lśniąca chciała. Niemniej jednak udało jej się zebrać dwa liście i cztery korzenie łopianu.
+ 2 liście łopianu
+ 4 korzenie łopianu
+ 38 med exp
SEETHEWORLDINGREENANDBLUE seeChinarightinfront of you seethecanyonsbrokenbycloud see thetunafleetsclearingtheseaout see the Bedouinfiresat night seetheoilfieldsatfirstlight
Księżyce: 124 Mistrz: Każdy po kolei Płeć: kotka Matka: Zawilcowa Skórka Ojciec: Chmielograb Trwałe urazy: mała blizna na lewej przedniej łapie po ukąszeniu szczura, podłużna blizna ciągnąca się przez cały brzuch
Księżyce: 124 Mistrz: Każdy po kolei Płeć: kotka Matka: Zawilcowa Skórka Ojciec: Chmielograb Trwałe urazy: mała blizna na lewej przedniej łapie po ukąszeniu szczura, podłużna blizna ciągnąca się przez cały brzuch
Średniej postury, długowłosa biała kotka z jasnoniebieskimi oczami. Szczupła
Uparta, pyskata, butna. Nie sili się na miłe słówka, odbierana jako przeważnie nieprzyjemna i niemiła.
Błękitna Toń [KG] Skrzące Słowo [KRz] Trela [KC]
- Na długo przed moimi narodzinami. Jedynie o tym słyszałam - odpowiedziałam, wzruszając ramionami. Nie dotknęło mnie w żaden sposób to, czego ta kocica się dopuściła, słyszałam jedynie, że zabiła mojego wuja, ale nawet go nie znałam, więc... ciężko było mi się smucić z tego powodu. Czułam do morderczynie jedynie pogardę i nienawiść, ale to jedyne, co czułam w związku z tą sprawą.
- Zarówno liść jak i korzeń należy przerobić na maść i nałożyć na zainfekowaną ranę - odparłam, zbierając to, co udało mi się pozyskać z roślinki. Tym razem nie zamierzałam od razu dzielić się tym ze znajomym, dopiero potem dam mu część tego co zebrałam. Nie chciało mi się teraz w to bawić.
Gdy już wszystko pozbierałam, ruszyłam dalej na poszukiwanie jałowca. Potrzebowałam go, bardzo.
Atak Szczura 1 - 150% (krytyczny!) -> [(11+4)-(6+5)]*1,5 = 6
Atak Szczura 2 - 50% (słaby) -> [(12+4)-(12+5)]*0,5 = 0
Atak Szczura 3 - 100% (udany) -> (17+4)-(8+5) = 8
Atak Szczura 4 - 0% (nieudany)
Atak Szczura 5 - 0% (nieudany)
Atak Szczura 6 - 100% (udany) -> (11+4)-(8+5) = 2
Tymczasem kocur, szukając jakiegoś ziółka trafił... no właśnie, nie do końca można powiedzieć, że trafił na cokolwiek, bo to COŚ trafiło na niego. I nie było to małe coś a całe stado szczurów, liczące aż sześć gryzoni. Wszystkie rzuciły się na burasa, jak jeden mąż. Jeden szczur rzucił się na grzbiet kocura i ugryzł go w kark, jednak nie na tyle mocno, by przegryźć skórę i doprowadzić do krwawienia. Drugi zaś rzucił się na prawą przednią łapę byłego wojownika klanu rzeki i dość boleśnie go ugryzł. Trzeci natomiast jedynie przejechał kłem po ogonie swojej ofiary, nie robiąc mu przy tym większej krzywdy. Pozostałe trzy gryzonie podjęły jakąś próbę ataku, aczkolwiek ciężko stwierdzić, co chciały osiągnąć, ponieważ przeskoczyły kocura, nawet go nie dotykając.
Toń lvl 4: | S: 7 | Zr: (5)8 | Sz: (10)13 | Zm: 11 | HP: 80-6-8-2=64/80| W: 50
przeurzty 0/3
» statystyki obniżone z powodu walki 1:6
» rana 1 stopnia: ugryzienie na prawej łapie, krwawi (-1HP do końca walki)
» rana 0 stopnia: lekkie ugryzienie na karku
» rana 0 stopnia: wyrwany kłębek sierści z ogona
![[Obrazek: Podpis.png]](https://i.ibb.co/CK8gZ7C/Podpis.png)
![[Obrazek: hWuzYF6.png]](https://i.imgur.com/hWuzYF6.png)
![[Obrazek: TLFqTpa.png]](https://i.imgur.com/TLFqTpa.png)