Opuszczone gospodarstwo

[Kukułka..]

Atak oryginalny i - hehe - bardzo udany, jak widać. Trochę się nie spodziewała, że jej to wyjdzie, dlatego gdy wszystko powiodło się tak, jak zaplanowała, w sumie nie wiedziała trochę co zrobić. Miała trochę nadzieję, że impet uderzenia wywróci czarną kotkę, ale jakoś tak się nie stało, a zanim zdołała jakkolwiek zareagować, to i okazało się, że zdecydowała się ona na szybki odwet i wycelowawszy w Kukułczą pierś łbem trafiła i odpędziła od siebie kotkę, która odskoczyła, z niezadowoleniem robiąc kręćka ogonem.
- Moje ataki są tylko i wyłącznie ciekawe i oryginalne - odpowiedziała. I nie dała wiele czasu Onyks na jakąkolwiek odpowiedź, bo i rzuciła się znów w jej stronę, celując łapami pomiędzy uszami samotniczki.

Rolling 1d10+2: 2 +2 = 4

[Onyks]

xxxx– No mam nadzieję – wymruczała z lekkim rozbawieniem. Uśmiech nie schodził z pyska Onyks, jakoś tak nie potrafiła się otrząsnąć gdy przekomarzała się tak z Kukułką, a to wydawało się do niej mocno niepodobne, gdy się tak znało ją wystarczająco długo. Orion pewnie by ją teraz wyśmiał.
xxxxZamyślając się ponownie prawie by dostała łapą po uszach, gdyby nie fakt, że długowłosa zwyczajnie nie trafiła, co było na łapę wrednej piękności. Nie zamierzała przecież nie wykorzystać tego na swoją korzyść tak też już chwilę później wycelowała łapą w czarny nosek Kukułki, by się trochę podroczyć.

Rolling 1d10+4: 10 +4 = 14

[Kukułka..]

Nie dość, że nie trafiła, ponownie, co za nowość, to jeszcze dostała strzała w nos, od swojej przeciwniczki. Nie no, tak się nie godzi, moja droga! Czuła już lekką irytację, że jej ataki średnio wychodzą, za to Onyks perfekcyjnie trafiła w jej nos, więc nieco go zmarszczyła, a następnie po prostu skoczyła w stronę kotki, by możliwie swoim ciężarem ją przewrócić, o!

Rolling 1d10+2: 3 +2 = 5

[Onyks]

xxxxTrochę się zachwiała to prawda, ale najwyraźniej jednak to ona umiała utrzymać lepszą równowagę, ponieważ już chwilę później stała na równych łapach kawałek od długowłosej z małym uśmieszkiem. Nie zamierzała dać się tak łatwo wywrócić, dlatego też z szybkością ruszyła się, by przywalić łapą w czubek głowy złotookiej, ale nadal nie robiła nic, by jej piórek nie naruszyć - nie po to je tak pęknie układała.

Rolling 1d10+4: 4 +4 = 8

[Kukułka..]

Atak Kukułki średnio się powiódł, za to ten Onyks perfekcyjnie, można rzec, bowiem Kukuła po prostu dostała jak obuchem prosto w głowę, i choć jej piórka lekko się zachybotały, to nic im się nie stało. A szkoda, bo może Kukułka miałaby pretekst, by wpaść w złość i w końcu jej ataki zaczęłyby trafiać celu? Cóż, nie dane im było na pewno się tego dowiedzieć teraz. W każdym razie, Kukułka zdecydowała się, korzystając, że są w miarę blisko, uderzyć "przeciwniczkę" łapką w nos, a niech ma, nie wkładała w to dużej siły, ale miała nadzieję, że jej to wyjdzie, żeby mogła, hm, chociaż trochę obwieścić wygraną?

Rolling 1d10+2: 9 +2 = 11

[Onyks]

xxxxMusiała przyznać, że lekko bawiła ją ta mini sprzeczka między nimi, która zaczęła się już nawet nie pamiętała czemu - prawie jakby zaczęły bić się parę pór temu, ale na pewno dawało jej to miłe uczucie w brzuchu, jakby naprawdę mogła z kimś po prostu pożartować. Możliwe też, że dlatego złotooka przywaliła jej w nos dosyć potężnym walnięciem, które posłało jej podłużny pysk prosto w dół, a ona aż musiała otrząsnąć łeb z wrażenia. Znaczy, nie żeby nie widziała tych mięśni jakie posiadała kocica, ale żeby aż tak?
xxxx– Zaraz mój nos będzie różowy – rzuciła z lekkim śmiechem, a potem wyskoczyła w stronę szyi czarnofutrej, by skubnąć jej futerko na karku, a może nawet wyrwać kłaczka czy dwa. Oczywiście, by to zrobić, musiałaby się schylić najpierw i wystawić szyję, a to… było ryzykowne, że nie wyjdzie.

Rolling 1d10+4: 1 +4 = 5

[Kukułka..]

- Przynajmniej będziesz wtedy wyglądać unikalnie - rzuciła, szczerząc się z zadowoleniem jak małe kocię. Bo oto, drodzy moi mili, w końcu się udało i trafiła Onyks. I choć nie był to nie wiadomo jak górnolotny atak, to ha, przynajmniej się udało. I co prawda długo nie mogła się cieszyć, bo z radości trochę zapomniała o obronie i o tym, jak powinno się unikać, ale hej! Onyks rzuciła się w jej stronę, Kukuła spanikowana odsunęła nieco łeb do tyłu, widząc gdzie ta celuje i praktycznie w ogóle nie dostała. Onyks milimetrami minęła się z jej sierścią, acz prawie osiągnęła swój zamiar - kłapnęła zębami zaraz przy sierści i praktycznie wyrwała jej włoska, czy dwa! A to prawie to, co sobie wymarzyła, prawda?
W każdym razie, korzystając, że były tak blisko siebie, Kukułka okręciła się szybko, by owinąć się łapami dookoła jej szyi, od góry, od karku, a co.

Rolling 1d10+2: 1 +2 = 3

[Onyks]

xxxxPrychnęła z głupoty żarciku jakim dostała po uszach od Kukułki, ale jednak mały uśmiech i tak wpłynął na jej mordkę, niezależnie od tego czy chciała to pokazać, czy nie. Kotka wygrała tę walkę, wścibsko przecisnęła się przez maskę teatralności jaką Onyks posiadała. Dodatkowo jeszcze ominęła jej chapnięcie zostawiając tylko parę włosków w zębach, które musiała od razu wypluć, bo jednak nie to chciała i nie na to się pisała! Mały grymas pojawił się na jej pysku, a chwilę później już była po drugiej stronie Kukułki omijając zwinnie pomysł zakleszczenia jej w uścisku. – A Ty masz coś do przytulania mnie normalnie – rzuciła z wredno-wesołym uśmieszkiem, by zaraz zaatakować jej ramię przednimi łapami. Niech będzie, pora wywrócić złotooką i zobaczyć czy piórka naprawdę posypią się na ziemię.

Rolling 1d10+4: 1 +4 = 5

[Kukułka..]

- Widzisz jak cię lubię? A ty mnie tylko krzywdzisz - wypaliła z szerokim uśmiechem, który wypełzł jej na mordce, mimo nieudanego ataku, który nijak znów nie wyszedł. Gdzie jej godność? Gdzie umiejętności nabyte w klanie? Czy jak się z niego odeszło, to Gwiezdni skazywali kota na tortury całe życie pozbywając go wszystkich umiejętności, których nabył na treningu? Czy do końca życia miała nie trafiać w żadnego kota, z którym się biła? O Gwiezdni, okażcie łaskę!
Spróbowała uniknąć ataku Onyks, ale na nic się to stało, bo ta przywaliła jej łapami w ramię. I choć tylko zakołysało to Kukułką, a ona nie upadła, to stanowczo zaburzyło to jej równowagę, dlatego jedyne, na co się odważyła w odwecie, to podskoczenie do Onyks bokiem, żeby całym ciężarem ciała ją wywalić, o!

Rolling 1d10+2: 8 +2 = 10

[Onyks]

xxxx– Jeszcze jestem miła! Nie wiem o jakiej krzywdzie mówisz – wyznała z udawaną (i wyczuwalną) teatralnością, bo uśmiech cisnął jej się na mordkę, a zapanować nad nim nie potrafiła. Po prostu. Naprawdę kto by przypuszczał, że zwykłe spotkanie klanowego kota mogło na sam koniec dnia przysporzyć jej tyle kłopotów? Nie tylko otworzyła się przed Kukułką, ale autentycznie czuła się przy niej swobodnie… przynajmniej przez większość czasu. Nie da się w końcu w jeden dzień Rzymu zbudować, prawda? Inna sprawa - sądziła, że ich małe sprzeczki i tak dochodziły do końca, a właściwie tak się wydawało Onyks, bo nie spotkały się po to, by się tylko dzisiaj naparzać jak dzieciaki. Czy jednak pamiętała dokładnie jaki był powód ich spotkania? Nie bardzo. Czy było to ważne? Nie.
xxxxDała się wywrócić na ziemię z dość mocnym hukiem, bo złotooka nie oszczędzała siły, a więc czarna piękność przyjęła to z lekkim jękiem bólu. Sama nie bardzo wiedziała co zamierzała, ale wyrzuciła łapy do przodu z nadzieją owinięcia ich wokół szyi Kukułki i sprowadzenia jej na ziemię obok siebie.

Rolling 1d10+4: 4 +4 = 8

[Kukułka..]

- O tej, jak ja w ogóle cię nie trafiam, bo mam do ciebie szacunek, a ty mnie non stop bijesz - odpowiedziała żartobliwie; oczywiście sama nie trafiała, bo miała tylko i wyłącznie pecha, ale czy powiedziałaby to na głos? Niekoniecznie.
Ale no, panowie drodzy, kolejny atak już jej wyszedł całkiem potężnie - zmiótł on czarną orientalkę na ziemię, choć ta nie zamierzała się tak łatwo poddać i, jak to mówią - pociągnąć za sobą na dno kogoś jeszcze. A tym kimś, oczywiście, była Kukułka, która nie spodziewała się tak szybkiego odwetu i nie zdołała umknąć przed silnymi, długimi łapami, które owinęły się dookoła jej szyi, niczym wąż, a następnie upadła z cichym syknięciem bólu obok orientalki.
- Czy to remis? - spytała, podnosząc się na łokciach i uśmiechając niewinnie, a następnie wyciągając łapę, by na sam koniec klapnąć go po nim delikatnie, niczym taki pstryczek w nos, o.

Rolling 1d10+2: 2 +2 = 4

[Onyks]

xxxxPrychnęła wesoło na słowa przyjaciółki, bo to chyba właśnie żarcikami próbowała doprowadzić do rozproszenia zielonookiej. Kukułka mogła jednak pomarzyć, że Onyks tak łatwo dałaby się tym zagrywkom (przynajmniej dosłownie tym, bo inne może by zadziałały), dlatego też skończyły obie na glebie, a nie tylko ona w pojedynkę.
xxxx– A co Ty próbujesz na sam koniec! – wykrzyknęła rozbawiona chwilę po tym jak uniknęła łapy prosto w nos. Najgorsze w tym wszystkim, że prawie dała się złapać tak po prostu! Bo się zagapiła na roześmianą kotkę. Czy to było normalne w zachowaniu Onyks? Być tak nierozważną i beztroską? Pewnie nie. Jednak czy to była jej wina, że w sumie nie miała takich sytuacji za wiele w życiu? Chyba połowicznie tak, ale to inna sprawa. Serce zabiło jej mocniej i ścisnęło się z bólu zarazem, bo ile razy pragnęła takich zwykłych dni, a nigdy ich nie dostawała? – Wiesz Ty co, a podobno mnie szanujesz – wymruczała prostując się lekko, tak by górować nad złotooką i przybliżyła swój pysk do kocicy, by tak chwilę nad nią powisieć (może też ją tym zdziwić), a następnie postarała się przywalić czołem prosto w czoło Kukułki.

[Kukułka..]

No i atak, który chciała wysforować na końcu, który był przecież nieprzewidziany, bo jak mógł być, skoro zrobiła go już po wszystkim, się nie udał, więc tylko przewróciła oczami, ale z szerokim uśmiechem na pysku, bo jakże inaczej - nie była tak naprawdę przecież zła, że się nie udał, ani że orientalna kotka się go w jakiś sposób domyśliła, albo zrobiła unik z powodu jakiegoś dzikiego instynktu, ale no kurczaki, naprawdę musiała chyba więcej poćwiczyć, bo to aż smutne, jak świetnie jej szło!
- Ja po prostu się dostosowuję do przeciwnika - odpowiedziała, szczerząc się jak dziecko. - Ty grasz nie czysto i mnie nie szanujesz, to ja się odwdzięczam.
Następnie zaś w końcu zamilkła, bo faktycznie nie spodziewała się, że jak już skończy swoje podśmiechujki, to nagle pojawi się nad nią pysk Onyks, która postanowiła... strzelić jej czółko. Zamrugała z zaskoczeniem, najpierw że ta nagle zaczęła nad nią górować, a potem drugi raz, gdy poczuła uderzenie.
- NO I KTO GRA NIECZYSTO, HA?! - wykrzyczała. Oczywiście, żartowała, co zaraz udowodniła krótkim parsknięciem śmiechu, bo nie mogła się powstrzymać, ale postarała się po chwili przybrać wyjątkowo oburzony wyraz pyska.

[Onyks]

xxxx– Ale wymyślasz, wiesz? – zapytała retorycznie, chociaż ciepło rozlało jej się po ciele, a kiedy zobaczyła niepewność i zdziwienie w oczach przyjaciółki kiedy tak nad nią wisiała… no po prostu było to coś miłego. Nie widziała tam grama nieufności, co najwyżej niewiedzę co się wydarzy, a nawet ona sama nie spodziewała się przywalić kotce z dyńki. – Oj tam… lekkie czółko i już nieczysto gram! – odpowiedziała równie roześmianym głosem, ale złotooka chyba jednak chciała dalej bawić się w tę przepychankę słowną co przyjęła z delikatnym uśmiechem. – No chyba się nie będziesz na mnie obrażać? – zapytała łagodnie i przysunęła bliżej, by położyć głowę na futrze przyjaciółki. Nie wiedziała co dokładnie się tutaj dzieje, ale musiała przyznać, że było to wystarczająco przyjemne, by w głowie zakodować, że najchętniej przeprowadziłaby jeszcze milion takich zabawa z Kukułką.

[Kukułka..]

- Nie wymyślam! - odpowiedziała z oburzeniem, oczywiście nadal udawanym. - Zresztą, tak, to było bardzo nieczyste! Kto to widział, po zakończonej już walce tak po prostu stanąć nad przeciwnikiem, który się tego nie spodziewa, i mu zrobić tak o?!
Toż to chyba przeczyło wszystkim zasadom fair play, co? Gdy już się zakończy walkę, taką prawdziwą, to jasne, że dobrze było skorzystać z elementu zaskoczenia i doskoczyć do przeciwnika, który się tego nie spodziewa. Ale w takiej udawanej, gdzie nie walczyły na śmierć i życie było to po prostu niedopuszczalne i powinno zdecydowanie znaczyć, iż Kukułka wygrała! Z czystych zasad, które właśnie teraz pojawiły się jej w głowie.
- Będę. Nie masz prawa znajdować się tak blisko mnie, najlepiej trzy lasy dalej - burknęła, choć obrażona wcale nie była. Ale oczywiście pozory sprawiać musiała, prawda? Nawet poruszyła się nieznacznie, jakby chciała ją z siebie zrzucić, by dała jej spokój, ale w zasadzie ten mały ciężar jej wcale nie przeszkadzał.