Trening Paprociowej Łapy

[Skrzące Słowo]

Paprociowa Łapa miał szczęście... do ptaków. Jedno pochował jednego, a do jego uszu już dotarło charakterystyczne uderzanie o korę drzew drugiego. Pytanie tylko, czy się nim przejmie, skoro ten rodzaj zwierzyny ma już zaliczony, czy może pójdzie szukać dalej, żeby nie marnować energii.

Paprociowa Łapa
lvl: 3 | S: 9 | Zr: 7 | Sz: 9 | Zm: 7 | HP: 75 | W: 39/45
> przerzut: 0/2

[Spalająca Gwiazda]

Cynamonowy zastanawiał się przez chwilę, czy powinien minąć zwierzynę, czy też zostać, pokazując, że umie polować bardziej niż perfekcyjnie, ucierając nosa Skrze. Miał czas do końca dnia, czyż nie? A zwierzyny nigdy za mało! Tak z całą pewnością postąpiłby przywódca, więc i on tak zrobi. Bez dłuższych przemyśleń, zaczął rozglądać się na boki w poszukiwaniu zwierzyny, dokładniej źródła, z jakiego dobiegał dźwięk. Złapie go w prostym ruchu, przeświadczająca Skrę, że już mogą zakończyć trening, mianując go na przywódcę.

[Skrzące Słowo]

Lokalizacja źródła dźwięku nie trwała wcale długo. Dzięciołek siedział na pobliskim drzewie, na najniższej gałęzi i pukał sobie w korę jakby nigdy nic. Nie zdawał sobie sprawy z zagrożenia, jakie na niego czyhało. Cóż, jak większość ofiar podczas polowania. Każdego szkoda.

Paprociowa Łapa
lvl: 3 | S: 9 | Zr: 7 | Sz: 9 | Zm: 7 | HP: 75 | W: 39/45
> przerzut: 0/2

[Spalająca Gwiazda]

Dobrze, że była to najniższa gałąź, bo nie umiał wdrapywać się na drzewa. Uśmiechnął się ponownie, kryjąc się jednak wpierw w gąszczu, nie chcąc być wyhaczonym przez zwierzaka. Ugiął jeszcze łapy, brzuch zawiesił nad ziemią, zaś łeb, ogon i tułów ułożył w jednej linii, jak nakazywało polowanie. Później starał się już tylko czekać na sprzyjający wiatr, omiatając uważnie teren pod jego łapami, po czym zaczął skradać się w gąszczu, lub stojąc jak dąb, jeśli zajdzie potrzeba, w kierunku ptaka. Jeśli tylko dopisałoby mu szczęście, skoczyłby wtedy z tylnych łap na wysokość piszczki, po czym ugryzłby ją w ciało jednym, szybkim ruchem zabijając na miejscu.

[Skrzące Słowo]

No i proszę. Ptaszyna pozostała nieświadoma zagrożenia do samego końca, albowiem gdy Paprociowa Łapa w końcu do niej doskoczył, od razu pozbawił jej życia. Zwierzyna ani się nie stresowała, ani nie przejmowała, po prostu w sekundę uleciało z niej życie. To całkiem dobra śmierć, jakby nie patrzeć.

Paprociowa Łapa
lvl: 3 | S: 9 | Zr: 7 | Sz: 9 | Zm: 7 | HP: 75 | W: 39 - 3 = 36/45
> przerzut: 0/2

[Spalająca Gwiazda]

I o to dokładnie mu chodziło. Już słyszał, jak Skra chmurzy się gdzieś w lesie, marudząc, że dostał tak genialnego terminatora, lepszego od niego we wszystkim. Zakopał zwierzynę, podziękował za nią Gwiezdnym, jak nakazywał Kodeks i oznaczył ją listkiem, by jej nie zapomnieć. Nie czekając na rozwój sytuacji, skoczył w las, szukając kolejnej zwierzyny, by dokończyć to głupie zadanie, a co za tym idzie - trening.

[Skrzące Słowo]

Ptaszyna zabita, a na jej miejsce, jak na złość, żadnej zwierzyny zastępczej. Może należało sobie odpuścić i poszukać czegoś innego? A może to cisza przed burzą i lada moment Paprociowa Łapa zostanie zasypany zwierzyną?

Paprociowa Łapa
lvl: 3 | S: 9 | Zr: 7 | Sz: 9 | Zm: 7 | HP: 75 | W: 36/45
> przerzut: 0/2

[Spalająca Gwiazda]

Cóż mógł rzec? Brakowało mu zwierzyny i to nawet bardzo. Wiedział jednak, że jeśli tylko sytuacja zacznie robić się krytyczna, a on może przez to podpaść Skrze, to Gwiezdni raz-dwa mu coś skołują, pomagając swojemu ulubieńcowi. Przecież za tamtą zwierzynę podziękował Gwiezdnym, więc gdzie jest następna? Jak on miał skończyć trening, kiedy Skra daje mu niewykonalne zadania? Głupie, głupi trening, głupi mistrz. Ale szukał, bo nie lubił się poddawać.

[Skrzące Słowo]

Cóż, podziękowania to chyba troszkę za mało, patrząc na to, że Paprociowa Łapa w dalszym ciągu nie był w stanie nic znaleźć. Mało tego! Z okolicznego drzewa spadła na niego szyszka, uderzając prosto w głowę. I w sumie to było to jedyne urozmaicenie. Nic więcej się tu nie działo, ani zwierzyny, ani przeciwnika, nic, kompletnie.

Paprociowa Łapa
lvl: 3 | S: 9 | Zr: 7 | Sz: 9 | Zm: 7 | HP: 75 | W: 36/45
> przerzut: 0/2

[Spalająca Gwiazda]

Zignorował szyszkę równie szybko, co swoją złość. Przecież to nie było jego winą, że nic nie mógł znaleźć, prawda? Nie zachowywał się jakoś głośno, uważał, na co mógł, żeby nie spłoszyć zwierzyny. Więc co mogło się stać? Może Skra zabierał mu wszystko? Albo on tak dobrze polował, że po całym lesie rozniosła się wieść o jego osobie w tych stronach? Z całą pewnością był to jeden z powodów. Tak czy siak - chodziło dalej, bo co innego mógł zrobić.

[Skrzące Słowo]

Nie jego wina, zdecydowanie. Zwierzyna po prostu się pochowała i tyle ją widzieli. Najbardziej irytujące było jednak to, że nic się pod tym względem nie chciało zmienić. Dalej nic, ugh.

Paprociowa Łapa
lvl: 3 | S: 9 | Zr: 7 | Sz: 9 | Zm: 7 | HP: 75 | W: 36/45
> przerzut: 0/2

[Spalająca Gwiazda]

Gwiezdni, doprawdy, chyba sobie kpili. Czy naprawdę nie było tutaj nic, na co można byłoby zapolować? Czuł już, jak złość buzuje mu w żyłach. Doprawdy, lada chwilę Skra usłyszy niemiłe słowa oskarżeń o skradzenie zwierzyny. Szukał dalej, bo co mógł robić.

[Skrzące Słowo]

Czy będzie to szok dla kogokolwiek, jesli okaże się, że Paprociowa Łapa w dalszym ciągu nie był w stanie niczego znaleźć? Nie? To fantastycznie, bo tak właśnie było. Nic, kompletnie.

Paprociowa Łapa
lvl: 3 | S: 9 | Zr: 7 | Sz: 9 | Zm: 7 | HP: 75 | W: 36/45
> przerzut: 0/2

[Spalająca Gwiazda]

To. Był. Żart. Nawet nieśmieszny. Niemożliwe, żeby nie miał szczęścia, bo był przywódcą, ani Gwiezdni odbierali mu każdą zwierzynę. To Skra, ten cały głupi Skra uważający, że jeśli zabierze mu całą zwierzynę, to będzie lepszy. Ale cynamonowy się nie poddał i szedł dalej, bo jest przywódcą.

[Skrzące Słowo]

Ku zdziwieniu mas, Paprociowa Łapa w dalszym ciągu nie był w stanie nic zlokalizować, a czas powoli się kończył. Czy zdąży wypełnić zadanie mistrza? Póki co się na to nie zapowiadało.

Paprociowa Łapa
lvl: 3 | S: 9 | Zr: 7 | Sz: 9 | Zm: 7 | HP: 75 | W: 36/45
> przerzut: 0/2