Pszczele Chaszcze

[Medard]

Ograniczenie praw nie przeszkadzało Medardowi. Był obserwatorem z zewnątrz, chciał dowidzieć się jak najwięcej o grupie, a nie beztrosko ingerować w jej ważne decyzje. Superwizję opiekuna również uważał za sensowną. Był nowy, obcy i tak jak Tundra powiedziała, nie obdarzą go od razu zaufaniem, zaś obecność opiekuna mogłaby mu w tym pomóc. Miał by świadka, że nie działa na szkodę stada, a w razie podejrzanych wydarzeń ów opiekun mógłby potwierdzić jego alibi. Co więcej taki kot jako pierwszy stanowiłby dla niego źródło informacji. Ta myśl sprawiła, że chciałby jak najszybciej poznać osobę, która będzie sprawować nad nim pieczę.
Wstał na równe łapy, gotowy do dalszej wędrówki.
- Nie mogę się już doczekać rozpoczęcia współpracy z Opiekunem.- Wyznał szczerze, czekając aż Opoka ruszy, a gdy tak się stało, podążył za nią w ciszy. Wkrótce wejdzie do obozu, ujrzy innych członków i będzie mógł w końcu rozpocząć zgłębianie tajemnicy, która podsycała jego głód od spotkania Dettlaffa. Dreszcz ekscytacji powędrował wzdłuż kręgosłupa kocura, a na pysku pojawił się krzywy uśmiech.

// zt

[Pokrzywa..]

XXX Idąc od Leśnych Ostępów, najbliższa część granic Nowego Świtu leżała tuż przy Topiołkach. Spory kawałek od obozu. Samotniczka przyczaiła się pomiędzy rosnącymi nieopodal drzewami, w taki sposób, aby nikt z oddali nie był w stanie jej dostrzec i przez dłuższą chwilę obserwowała okolicę. Dopiero gdy upewniła się, że w zasięgu wzroku jest pusto, wychynęła ze swojej kryjówki i ze spuszczonym łbem podeszła pod samą granicę.
XXX Wzięła głęboki wdech, zaciągając się zapachem terenów, które pomogła odnaleźć. Dla nich. Ona była tutaj. Nie dalej jak kilka dni temu, a może wcale nie? Może Pokrzywa zwyczajnie odeszła od zmysłów i tak bardzo pragnęła poczuć zapach Tundry, że sobie go wyobrażała. Co ona o tym wszystkim pomyśli? Postąpiła poniekąd samolubie, stawiając swoją potrzebę ochrony rodziny ponad cały Nowy Świt. Nie zasługiwała na powrót. Już tu nie należała. Skreślili ją. Tundra ją skreśliła.
XXX Samotniczka uśmiechnęła się do siebie gorzko, kładąc pod swoje łapy żałośnie małą garstkę zdobytych medykamentów. Zbyt małą. Niewystarczającą, żeby odpłacić się za swój błąd. Zresztą jakakolwiek ilość lekarstw nie była w stanie zrównoważyć temu, co zrobiła. Nie powinna tu być. Nie powinna była wracać. Odwróciła się i uciekła, mając nadzieję, że patrol nie przeoczy drobnego podarunku i będzie wiedział co z nim zrobić.

[zt]
medykamenty: 1 liść ogórecznika, 2 liście pokrzywy, 2 kawałki kory olchy
+ owoce olchy, łodyga i korzeń ogórecznika

[Artem]

W końcu przyszedł ten dzień kiedy Artem powinien po raz kolejny spotkać się z Alojzym. W końcu dane słowo powinno coś znaczyć i samotnik powinien zgodnie z obietnicą nauczyć go tego i owego o innych medykamentach. Dodatkowo jako że Aura również w tym leczeniu siedział albo przynajmniej chciał, ale był zbyt młody na tak długą wyprawę na Osiedle -i nie oszukujmy się, Artem spędził w tamtym miejscu jakiś kawał swojego życia, znał zasady tam panujące, a Aura nie- to ciemnobrązowy point postanowił go ze sobą na te nauki zabrać. A niech ma. Wałęsający się medyk nigdy nie powiedział, że Artem nie może przyprowadzić towarzystwa, prawda? Ciemnobrązowy point nigdy takiego zakazu od niego nie usłyszał. A co nie jest zakazane to jest dozwolone.
Ciemnobrązowy point stanął w końcu i rozejrzał się dookoła. Znalazł się w końcu w umówionym miejscu, więc miał nadzieję, że Alojzy szybko się pojawi jeśli jeszcze go tutaj nigdzie przypadkiem nie ma.

//Aura + MG

[Aura]

Rozprostowanie nóg dobrze zrobi Aurze. A słysząc, że Artem możliwie zdobył zaufanie tego całego... Alojzego... dziecko Tsunami bardzo podekscytowało. W końcu Aura jest uczniem, konkretniej uczniem na Zielarza. Musi znać wszystkie medykamenty, zanim zacznie wychodzić z obozu by ich szukać. Z tego co kojarzy, to Artem jest natomiast uczniem na Znachora, więc starszy kot będzie się zajmować inną dziedziną medycyny. Zaś gdy Pokrzywa skończy Nowicjat... to w sumie Aura nie jest pewien, na którą rolę będzie się szkolić kotka. Cóż, nie jest to teraz ważne. Teraz będą... mogli się nauczyć czegoś ciekawego, tylko Aura i Artem.
Młodszy kot idzie za Artemem po mniej znanym terenie Nowego Świtu, rozglądając się po terenach. Prędzej czy później pozwiedza sobie więcej okolice swojego domu. Prawdopodobnie prędzej niż później, bo szczerze, łapy już dość mocno swędzą do zwiedzania.

[Pochmurny Sen]

Koty nie musiały czekać długo aż w końcu w ich polu widzenia znalazł się Alojzy. Na pysku miał przyjazny wyraz, który jednak zmienił się w zatroskanie, gdy zobaczył, że prócz Artema czeka na niego jeszcze jeden kot.
- Dzień dobry - przywitał się, podchodząc. - Zgodziłem się nauczać jednego kota, nie dwa. Oczywiście mogę nauczać waszą dwójkę wspólnie, ale będzie to wymagało dalszej zapłaty. No chyba, że twój towarzysz zamierza się wkrótce oddalić...?
Nie wyglądało na to, by kocur był zły z tego powodu, czy też miał w planach zupełnie wstrzymywać nauki. Wyraźnie jednak chciał, by ta kwestia została wyjaśniona.

[Artem]

Artem ucieszył się, że wędrujący medyk jednak przyszedł, ale zaraz westchnął zastanawiając się jak tę kwestię z Alojzym wyjaśnić. Aura zdecydowanie nie jest gotowy na żadną wyprawę na Osiedle, żeby szukać jakiś Gałganków, a ciemnobrązowy point nie za bardzo chciał niańczyć i chuchać na młodego przez kolejne bite trzy dni. Zwłaszcza że niedawno z Osiedla wrócił i wolałby tam jak na razie nie wracać.
-Pytanie kontrolne, jak miałaby wyglądać ta dalsza zapłata? -zapytał, praktycznie od razu przechodząc do interesów. Artem chętnie by dał Aurze szansę nauki u samego źródła, jednak wyprawa na Osiedle młodego nie wchodziła w grę, więc jeśli nie będzie wyjścia to będą musieli pokombinować jakoś inaczej. To przecież nie tak, że wędrowny medyk zaklei mu potem pyszczek, żeby przypadkiem ciemnobrązowy point nikomu więcej wiedzy nie przekazał. No, ale jeśli miałoby to być coś innego niż kolejna wędrówka to problem robił się mniejszy.

[Aura]

Rudy kot się zjawił. To tak na prawdę jeden z pierwszych nieznajomych w życiu Aury. Ktoś spoza Nowego Świtu. Ktoś inny.

Ktoś, kto chciał zapłaty za szkolenie dwóch kotów, zamiast jednego. Najmłodszy z kotów lekko się przejął. W końcu... co mają, czego Alojzy by chcieli? Aura nic nie mówi, bo nie są pewni, co powiedzieć. Może Artemowi uda się to załatwić bez ingerencji najmłodszego kota. Jeśli nie to... przecież może odejść. To w końcu Aura, nie Artem, dołączyła się do Znachorskiego Szkolenia. Miejmy nadzieję, że zapłata nie będzie za duża. Bladorudo-biały kot nie był w końcu pewien, co wcześniej musieli zapłacić Artem, aby przekonać rudego Znachora do nauki.

Najmłodszy kot nic nie mówi, czekając na odpowiedź na pytanie Artema.

[Pochmurny Sen]

Alojzy popatrzył na kocura który od razu przeszedł do rzeczy, oraz na młodzika, wyraźnie przejętego sytuacją, po czym westchnął.
- W takim razie... Przydałby mi się zapas pajęczyny, łopianu, oraz coś na ząb. Jakiś bażant byłby całkiem miłą zapłatą - powiedział z drobnym uśmiechem na pysku. Wyraźnie widać było, że odpuszcza młodzikowi wyprawy na osiedle lub w inne dalekie miejsce, które mógłby mieć w głowie. Zamiast tego prosił o rzeczy, które dwa koty mogą znaleźć nie dość, że wspólnie to i nie tak daleko od domu. - Wiecie w ogóle na co jest pajęczyna i łopian? W końcu nie wiem czego was uczyć jeśli nie wiem co już wiecie.

[Artem]

Ciemnobrązowy point odetchnął z ulgą kiedy Alojzy nie kazał wybierać się młodemu na wyprawę na Osiedle tak jak jemu. Znalezienie medykamentów, o które wędrowny znachor prosił oraz upolowanie czegoś było rzeczą dużo prostszą niż taka wyprawa. No i nie będą musieli kombinować z jakimś przekazywaniem sobie informacji i Aura również będzie mógł dowiedzieć się wszystkiego ze źródła, zadawać pytania jeśli będą potrzebne i w ogóle takie tam duperele, które się pojawiają przy nauce czegoś nowego.
-O pajęczynie wiem, znam też kilka innych medykamentów jak na przykład pokrzywa, nagietek, czosnek, cis, ostrokrzew czy psianka. Ostatnio mówiłeś mi też o jałowcu, ogóreczniku i miodzie, ale o łopianie jeszcze nie słyszałem -odparł na pytanie Alojzego, a następnie zwrócił się do Aury- A ty coś wiesz czy tak nie za bardzo? Ja nie wiem ile umiesz -zapytał. W końcu nie wiedział czy Aura uczył się może czegoś wcześniej, interesował się albo chociażby zasłyszał może gdzieś przy kręceniu się po lecznicy. Dopóki młody sam tego nie zdradzi to nikt nie będzie wiedział. W końcu ani Artem, ani Alojzy nie potrafią czytać w myślach.

[Aura]

Co, o co prosił Alojzy nie było chyba okropną zapłatą. Problem tkwił w tym, że Aura nie mieli pojęcia jak wygląda łopian, ani bażant. Tym bardziej nie umiałby zapolować na takiego bażanta. Miejmy nadzieję, że będzie w stanie jakoś się podzielić tym zadaniem z Artemem.

— Wiem, że pokrzywa. Działa na ból brzucha. Przy zatruciu. Ale też do czyszczenia ran. Pajęczyna służy do opatrunku owych ran. Oraz. Wiem, że zwykle jagody. To trucizny. — wyjaśnia, co wie w najkrótszych słowach. Dużo więcej chyba niestety jednak nie wie. — Artem. Nie umiem polować. To może... Ja poszukam tej pajęczyny. I łopianu, jak się. Dowiem jak wygląda. — proponuje starszemu kotu (kocurowi, chyba. Przypadkiem spojrzał Artemowi między ogon.).

[Pochmurny Sen]

- A widzisz, nie wszystkie jagody są trujące. Na przykład bo na przykład borówki są całkiem smaczne, a ponadto można je użyć do zabarwiania rzeczy - odparł Alojzy pogodnie.
Kocur zrobił na chwilę zamyśloną minę, wyraźnie zastanawiając się nad tym co usłyszał. W końcu nie było tej wiedzy dużo, ale było tego coś. Po chwili pokiwał głową, bardziej do siebie niż do towarzyszy i wstał, rozciągając się przy tym.
- Przejdźmy się po okolicy, opowiem wam o tym co znajdziemy, będzie łatwiej. - Alojzy poczekał aż pozostałe koty się podniosą po czym ruszył w kierunku pierwszych ziół, które rzuciły mu się w oczy w okolicy. - Mamy szczęście! Podejdźcie tutaj. Tu rośnie młody krzaczek łopianu, jest jeszcze mały więc można by z niego zerwać tylko kilka liści, tak by mógł się później rozrosnąć w wielki szeroki krzak, bo potrafią osiągnąć bardzo duże rozmiary. Liście ma sercowate, z charakterystycznym szarawym spodem, niedługo powinien też zakwitnąć na fioletowo, kwiatami które wyglądają jakby je otaczały kolce. Pod rośliną z kolei jest korzeń, który też można wykopać. Korzeń powinien być białawy, o nieprzyjemnym zapachu ale za to słodkim smaku. Zarówno korzeń jak i liście stosuje się na rany, by pomagały z infekcjami i szybszym zamknięciem ran. Macie może pomysł, jak się je na te rany nakłada? Lub może któryś z was chce wykopać i spróbować korzenia?

[Artem]

-Okej, tak zróbmy -pokiwał głową na słowa Aury. To był całkiem dobry plan jak na ich ograniczone możliwości. No i skoro Aura faktycznie nie umie polować to lepiej jak się rozdzielą w taki sposób.
No cóż. Gdyby Artem lub Aura mieli dużo wiedzy medycznej to raczej by ich tutaj nie było. Więc to nic dziwnego, że skoro tutaj są to ich wiedza była raczej... szczątkowa. Ciemnobrązowy point zastrzygł uszami kiedy usłyszał słowa Alojzego. W końcu zaczęło się robić ciekawiej. Artem spojrzał na Aurę i pokazał gestem głowy, żeby ruszyć za wędrownym znachorem, a potem sam point ruszył za Alojzym.
Słuchał wędrownego znachora uważnie. Artem wiedział już że ten ma obszerną wiedzę i to w dodatku mówi prawdę. W końcu gdyby nie on to ciemnobrązowy point pewnie dalej jeszcze by paradował z poparzonym pyskiem oraz łapą i eksperymentował na nich z losowymi roślinami, żeby jakoś się tego pozbyć.
-Wydaje mi się, że wiem, ale mogę się mylić -Artem wzruszył barkami. Kilka kotów już leczył, więc on akurat coś tam wiedzieć chyba może, nie?- Gryzie się je na papkę, a następnie nakłada na rany -powiedział pewny swoich słów.

[Aura]

— No pewnie tak. Nie wszystkie. Borówki, jak wyglądają? — pyta się, jako że... niekoniecznie wie. A przydałaby się taka wiedza, może do kontynuacji czymkolwiek było to, co odbyło się na poprzednim zebraniu, gdzie Wieszczy coś dał starszym dzieciom Tsunami coś barwiącego na nosy. Więc może to się przyda? I są dobre, według Alojzego. Może można by je dodać do zwierzyny?

Na propozycję małego spaceru Aura kiwa głową. To dobry pomysł, zobaczą w praktyce roślinę, zamiast tylko słyszeć jej opis. To chyba dobry pomysł. Rudo-biały kot tak więc wstaje ze swojego miejsca i rusza za jeszcze bardziej rudym kotem. Obserwuje krzew łopianu, przygląda się mu i zapamiętuje jego wygląd.

Słucha konkretnego opisu Alojzego. Trudno było poradzić sobie z zapamiętaniem całości opisu, ale może zapamięta przynajmniej część, a Artem drugą część...? Postara się jednak zapamiętać całość. Na pytanie Alojzego Aura zastanawia się przez chwilę i w tym czasie Artem wydusił z siebie własną odpowiedź, więc bladorudo-biały kot zamknął pysk.

— Ale... niektóre rośliny. Się podaje do zjedzenia. Racja? I hm... chcę. Wykopać ten korzeń. Jak to zrobić, by nie zniszczyć rośliny? — co do jedzenia korzenia... hm. Może innym razem. Wykopanie korzenia byłoby jednak dobrym doświadczeniem, racja?

[Pochmurny Sen]

Najpierw zwrócił uwagę na Aurę, któremu posłał ciepły uśmiech.
- Borowina to takie niskie zielone krzewinki, sięgające nie wyżej niż do nadgarstków, na których rosną okrągłe granatowe jagody! - wyjaśnił szybko. - Całość pachnie tymi jagodami, ale tylko jagody są smaczne i najbardziej barwią.
Następnie spojrzał na Artema i pokiwał twierdząco głową.
- Masz rację! Z łopianu należy zrobić maść, którą można w ten sposób nałożyć na ranę. Ale twój towarzysz też ma rację w pewnym stopniu, bo nie wszystkie rośliny traktuje się tak samo. Z niektórych należy zrobić maść, inne podać doustnie, a z innych robi się okłady. Dlatego tak ważne jest by wiedzieć, którą część rośliny i w jaki sposób należy wykorzystać - mówiąc to Alojzy wstał i zbliżył się bardziej do omawianej rośliny. Chcąc jak najlepiej wytłumaczyć o co mu chodzi zaczął rysować linie na ziemi. - Widzisz, w tym miejscu, pomiędzy tą rośliną, a tą obok, można założyć, że korzenie są mocno splątane razem ze sobą. Żeby nie uszkodzić całej kępy najlepiej wybrać roślinę, która rośnie najbardziej z brzegu i wykopać ją. Niestety nie dasz rady na tym etapie wykopać samego korzenia, bo roślina jest zbyt młoda, więc lepiej wykopać ją w całości i w całości zużyć, niż uszkodzić i dać zwiędnąć. W takim wypadku należy po prostu nie brać zbyt wielu roślin z jednego miejsca, tak by na przyszłość mogły się rozrosnąć, zamiast przestać istnieć w danym miejscu. Samym kopaniem zajmij się ostrożnie, jak najdelikatniej odgarniając ziemię jak najbliżej łodygi. No, spróbuj, ziemia tu jest wilgotna więc powinno ci łatwo pójść. - Posłał młodemu kocurowi zachęcający uśmiech, a sam odsunął się na dwa kroki, by zrobić mu miejsce.

[Artem]

Artem słuchał uważnie słów Alojzego. W końcu przecierpiał tyle po to żeby zdobyć wiedzę oferowaną przez wędrownego znachora. Kiwnął głową na znak, że przyjął jego słowa do wiadomości. No tak, w końcu nie wszystko podaje się w ten sam sposób. Potem Alojzy zaczął znów mówić do Aury, więc ciemnobrązowy point jak na razie milczał i sam przysłuchiwał się instrukcjom znachora, które ten kierował do młodego kocura. Może i to nie Artem będzie kopał, ale dodatkowa wiedza na pewno nie zaszkodzi. Natomiast kiedy Alojzy skończył już mówić i odsunął się, żeby zrobić miejsce Aurze niebieskie oczy byłego samotnika także zwróciły się w stronę młodego. Obserwowały co ten będzie dalej robił.