Mistrz: who dis Płeć: kotka Matka: Łania Ojciec: chaos
Drobnej budowy, buro-biała koteczka. Jej jasne, krótkowłose ciało pokrywa mozaika łat: większe obejmują oczy, uszy i tył głowy oraz cały grzbiet od łopatek do ogona. Mniejsze występują na tylnych łapach, palcach, biodrach i ramieniu. Wszystkie są delikatnie pręgowane w typie broken mackerel. Zawsze roześmianą mordkę wieńczy pomarańczowy, perkaty nos na tle białego trójkąta oraz duże, owalne oczy z figlarnym połyskiem w kolorze mosiądzowym (lśniącym żółtobrązowym).
Pozbawiona empatii socjopatka, która nie wybacza. Pamiętliwa, pyskata, zawistna, zarazem posiadająca dar do tworzenia chaosu, który jest dla niej niczym pożywienie. Uwielbia prowokować i nie ma hamulców przed wyrażeniem własnego, zwykle kontrowersyjnego zdania. Gardzi słabością oraz tchórzostwem. Nie potrafiąc wykrzesać z siebie naturalnych uczuć, zdecydowała zabawiać się cudzymi. Dopiero po bliższym poznaniu ukazuje swoje drugie oblicze - dużego, rozpieszczonego, pokrętnie uroczego kociaka, z którego nigdy nie zdołała wyrosnąć.
Wapienna Łapa
Księżycowa Łapa napisałxdrobna poprawka: dwa tygodnie, nie miesiąc.
I co przepraszam w ciągu tych dwóch tygodni ulegnie zmianie? Kandydaci pozostaną przecież tacy sami - szczerze WĄTPIĘ, by ktokolwiek zdążył przerobić cały trening (Piasek i Paproć chyba nawet nie założyli jeszcze tematów, albo mi umknęły), co będzie naciągane i nienaturalne.
Jedynie fabuła się przeciągnie, bo znowu trzeba będzie zwoływać cerkę i znowu czekać, a wszystko po to, by naprawić błąd, który można naprawić od zaraz bez żadnych konsekwencji fabularnych.
Klan Gromu nie ma medyka od jak dawna? Kogo zdziwi, jeśli Gorej jest w gorszej kondycji zdrowotnej? Wystarczy JEDEN post administracji w imieniu tego NPCta (quality fabuła btw) i wymyślenie CZEGOKOLWIEK: ubzdurało mu się, że nie jest godzien, po degradacji Błyska i wjeździe GK z buta stał się klanowym męczennikiem i nie chce stołka, jest chory albo może woli posadę medyka (której na całe szczęście nie dostanie).
Kwestia jednej reakcji i naprawienia wyjątkowo pochopnie udzielonej zgody. W porównaniu z poprzednimi cerkami ta nawet nie stoi obok słowa "chaos".
Cytat:To akurat jest mówione z doświadczenia, bo pamiętam kilka spin na forumku pod tytułem "specjalnie dajesz mi słabych termów!" :'D To czy Trzmiel ma kogoś na oku nie ma znaczenia, wystarczy że ktoś dojdzie do wniosku, że owszem, kogoś na pewno ma.
Dokładnie. Już abstrahując od potencjalnych żali do Przywódcy, wyobraźcie sobie pretensje wobec przypadkowego terminatora, który nie wyrobił się fizycznie z przerobieniem treningu w miesiąc/dwa tygodnie albo pod koniec weźmie nieobecność i przez to inny wojownik zostanie z miejsca mianowany XD.
Podpisując się pod słowami Oka: wszelkie ingerencje administracji, NPC i GK w fabułę były i są ostatecznością, co dla graczy nie jest ani przyjemne, ani ciekawe - czego żywym przykładem jest Klan Gromu i sposób zakończenia poprzednich rządów jedną wielką dziurą, w której mogła znaleźć się rebelia, podział Klanu albo nawet wojna, chociaż po raz kolejny przekonałam się, że artemida nie jest jeszcze gotowa na akcje takiego kalibru. A szkoda.
po jej drobnym wypadku, jej wygląd przeszedł wiele zmian. Przycięte do połowy prawe ucho, zerwane niemal całe lewe, do tego blizna przechodząca od brody aż nad prawe oko - a to tylko sam pysk. Na szyi widnieją ślady po pazurach, choć te w dużym stopniu zostały zasłonięte przez futro. Długie ślady po kocich pazurach są również przez całą długość grzbietu, do tego na prawej przedniej i lewej tylnej są ślady po ugryzieniach. Jej futro wciąż pozostaje czysto białe i długie, a ślepia mają ten sam kolor - lewe zielone i prawe niebieskie. Wciąż jest smukła i wysoka, lecz do dawnej piękności jej daleko. Na szyi ma ciemnoczerwoną obrożę z kontaktem do jej człowieka.
podobnie jak wygląd, jej charakter przeszedł zmiany. podczas dochodzenia do siebie po walce z samotnikiem miała wiele czasu na przemyślenia, co miało na nią zaskakująco dobry wpływ, być może przez towarzystwo, jakie miała. w efekcie nie tylko jej ciało, jak i jej umysł przeszły przez proces leczenia, dzięki czemu jest w pewnym sensie weselsza. nadal jest mocno wyciszonym kotem, jednak znacznie łatwiej jest się jej uśmiechać. wciąż jest bezpośrednia w swoich słowach, często nie przejmując się tym, jak może to wpłynąć na jej rozmówców, ale zaskakująco nabrała nieco charakteru, więc zdarzy jej się dogryzać innym tu i ówdzie, oczywiście oczekując tego samego w swoją stronę. są to jednak niegroźne uszczypnięcia, nie obrazy. zdecydowanie chętniej też rozmawia, a jej ciekawość została na nowo rozpalona i nie boi się pytać, jeśli coś ją zainteresuje. nadal zostało w niej jednak wiele mniejszych lub większych problemów, z którymi ciężko jej sobie poradzić, jak strach przed opuszczeniem przez bliskich czy problemy ze snem.
Faktycznie, naszym błędem było uznanie, że już zbyt późno na zmianę i za to przepraszamy. Żadne z nas nie chce, aby inni gracze czuli się niesprawiedliwie potraktowani, tak więc Gorejący Krzew odmówi oficjalnie pozycji zastępcy - prosimy tylko o cierpliwość, ponieważ nie chcemy, żeby wyglądało to chaotycznie.
Aby w przyszłości uniknąć takich sytuacji proponujemy wrzucić do regulaminu taki zakaz (obok limitu postaci jednego gracza na wysokich stołkach) z zastrzeżeniem, że coś takiego może mieć miejsce w sytuacji podobnej do tej z Deszczowym Dniem.
there's so much more here, a life worth living and with time you drown the FEELING out it's so n o s t a l g i c maybe all the love was worth the pain?
Patrzy na świat dziecięco nieprzeniknionymi turkusami, których granicę wyznacza tylko mocna oprawa ślipek. Perłowe futro, przyjemne w równej mierze jak plusz, jest jednolitej barwy, bez żadnych znaczących odprysków ciemniejszego koloru. W słońcu zaś zwykło się ono srebrzyć, aby w tej mało ambitnej kategorii dla próżnych rywalizować z pyzatym księżycem...
Sylwetka terminatora stanowi podsumowanie jego życia - jest dość lekka, przystosowana do rozwijania dużych prędkości, ale jednocześnie coraz lepiej można przyjrzeć się mięśniom, nieprzesadzenie, lecz wyraźne zarysowanych pod szarym futrem. Spośród reszty klanowych kocurów wyróżnia go nie tyle godny pozazdroszczenia wzrost, co specyficzny sposób bycia, mianowicie nasz bohater ma zawsze przesadnie ściągnięte barki, lekko uniesiony pyszczek... Sprawia przez to mylne wrażenie sztywnego, aroganckiego, takiego, co to stwarza wokół siebie niewidzialną barierę, aby daleko odepchnąć innych.
Bez urazy, ale gdybyśmy chcieli ująć w regulamin każdą pierdółkę, musiałby to być niezwykle obszerny akt forumowego prawa ^^' A jeszcze te wszystkie wyjątki... I po co? Jeżeli uznajemy tylko naczelną zasadę, czyli że na forum najważniejsza jest rozgrywka, to już stąd można wywieść stosowną interpretację takich zagrywek jak zapychanie stołka NPC. I widocznie ta interpretacja jest dla większości jasna, skoro tylu ludzi jest zgodnych.
Reasumując, oponuję, by pisać o tym w regulaminie. Bez przesady.
Zbyt kazuistyczny regulamin staje się nieczytelny po prostu. Dużo lepszy jest regulamin ogólny, z którego wywodzi się pewne wnioski.
Jeden z masywniejszych i być może największy ze wszystkich kociaków w miocie, który najprawdopodobniej sprawił matce nieco więcej katorgi przy narodzinach, aby chwilę później okazać dumnym rodzicom swoje prawdziwe wdzięki. Między innymi największy atut w postaci osobliwej sylwetki, o tęgich aczkolwiek krótkich łapkach, prężnie utrzymujących barczysty korpus. Na jakim spoczywa całkiem spora głowa z lekko wypukłym czołem oraz zaokrąglonymi policzkami, które w pewien sposób potęgują jej wielkość. Gdzie równocześnie można spostrzec parę okrągłych nad wyraz ciekawskich tęczówek koloru złotego. To wszystko zwieńcza średniej długości puszysty ogon zwężający się ku końcowy który jest zaokrąglony, oraz okrywająca go szata w postaci krótkiej, choć gęstej a także twardej sierści koloru szarego. Jednocześnie mieniącej się w blasku słońca delikatnym błękitem. Sam malec porusza się dosyć nieporadnie, wydając przy tym stosunkowo zabawny tupot, poniekąd spowodowany jego niedźwiedzią masą.
Nie da się ukryć iż od samego początku sprawił ojcu mały zawód, albowiem tuż po wydostaniu się na ziemski padół bardzo szybko okazało się iż brakowało mu zadziornego pazura, do jakiejkolwiek walki choćby o swoje, przeważnie pozostając biernym na wszystkie zaczepki ze strony własnego rodzeństwa. Które z jednej strony okazywały się przy jego słusznej posturze delikatnymi kuksańcami niewartymi większego zachodu, zaś z drugiej strony bardzo łatwo było wywnioskować iż w pełnej gamie odziedziczył poczciwy charakter matki, z którą najlepiej się dogadywał. Po za jedynym subtelnym wyjątkiem w postaci przeogromnej fascynacji opowieściami oraz naukami ojca dotyczącymi gwiezdnego klanu, które w krótkim czasie stały się dla niego w dużym stopniu bardziej absorbujące aniżeli beztroskie zabawy z rodzeństwem wraz z całą sferą doczesnego świata.
Zajęczy Sus napisałxTworzy się mały kabarecik, bo to zabawne, że już drugi kot...
Co w tym takiego zabawnego? A gdyby Trzmiel wybrał kogoś z realnych postaci i tak samo by mu odmówiła? Trzecia i czwarta itd. Życie mości Panie i Panowie, mój kierownik ma tak co tydzień kiedy wydzwania do ludzi z pytaniem kto zostanie na nadgodziny w weekend. Następnym razem podpowiem mu, żeby zadzwonił do Goreja xD
Mętnooki napisałxBez urazy, ale gdybyśmy chcieli ująć w regulamin każdą pierdółkę
Zgadzam się, zwłaszcza że dzień wcześniej wyraziłem na sb swoją dezaprobatę do owego pomysłu. Więc samo już to, powinno było zapalić jakieś światełko aby zapytać resztę ludzi co sądzą na temat takiego rozwiązania -)
A fabularnie Gorej zawsze może powiedzieć że jest już za stary na zabawę w Zastępce i daje wolną łapę młodym. Choćby swoim pociechom, którą mógłby teraz fabularnie zaproponować na ceremonii, ewentualnie kogoś innego (Czmiel dałaby tylko cynk administracji na kogo by się teraz zdecydowała) I proszę wszystko domyka się idealnie na ostatni guzik. Tylko nie zabijać mi starego! xD
_Non est ad astra mollis e terris via_ Peace is a Lie • There is only Passion
Through Passion • I gain Strength
Through Strength • I gain Power
Through Power • I gain Victory
Through Victory • My chains are Broken
The Dark Forest shall free me
po jej drobnym wypadku, jej wygląd przeszedł wiele zmian. Przycięte do połowy prawe ucho, zerwane niemal całe lewe, do tego blizna przechodząca od brody aż nad prawe oko - a to tylko sam pysk. Na szyi widnieją ślady po pazurach, choć te w dużym stopniu zostały zasłonięte przez futro. Długie ślady po kocich pazurach są również przez całą długość grzbietu, do tego na prawej przedniej i lewej tylnej są ślady po ugryzieniach. Jej futro wciąż pozostaje czysto białe i długie, a ślepia mają ten sam kolor - lewe zielone i prawe niebieskie. Wciąż jest smukła i wysoka, lecz do dawnej piękności jej daleko. Na szyi ma ciemnoczerwoną obrożę z kontaktem do jej człowieka.
podobnie jak wygląd, jej charakter przeszedł zmiany. podczas dochodzenia do siebie po walce z samotnikiem miała wiele czasu na przemyślenia, co miało na nią zaskakująco dobry wpływ, być może przez towarzystwo, jakie miała. w efekcie nie tylko jej ciało, jak i jej umysł przeszły przez proces leczenia, dzięki czemu jest w pewnym sensie weselsza. nadal jest mocno wyciszonym kotem, jednak znacznie łatwiej jest się jej uśmiechać. wciąż jest bezpośrednia w swoich słowach, często nie przejmując się tym, jak może to wpłynąć na jej rozmówców, ale zaskakująco nabrała nieco charakteru, więc zdarzy jej się dogryzać innym tu i ówdzie, oczywiście oczekując tego samego w swoją stronę. są to jednak niegroźne uszczypnięcia, nie obrazy. zdecydowanie chętniej też rozmawia, a jej ciekawość została na nowo rozpalona i nie boi się pytać, jeśli coś ją zainteresuje. nadal zostało w niej jednak wiele mniejszych lub większych problemów, z którymi ciężko jej sobie poradzić, jak strach przed opuszczeniem przez bliskich czy problemy ze snem.
Co do regulaminu - cóż, to tylko luźna propozycja z naszej strony.
Wracając jednak do sprawy gromowego zastępcy - decyzję podjęliśmy szybko i bez konsultacji z graczem Trzmielej Gwiazdy, za co należą jej się oficjalne przeprosiny z naszej strony. Dostaliśmy od niej propozycję niedługo po moim poście i uznaliśmy za stosowne, żeby wrzucić ją również tutaj, jako że jest dość szybka, a nie wymaga od nikogo zmiany postu w ceremonii.
Mianowicie Gorejący Krzew pozostaje zastępcą tylko do końca ceremonii - niedługo (1-2 dni) po niej udaje się na patrol lub polowanie i zostaje poturbowany przez jakiegoś drapieżnika, przez co ląduje albo na jakiś czas w lecznicy, albo zostaje ranny na tyle, żeby skończyć w legu starszych, jak książkowy Longtail. Tak czy inaczej uznaje to za znak od Gwiezdnych, że nie powinien być zastępcą i należy oddać to miejsce komuś młodszemu, tym samym rezygnuje ze stanowiska.
Co sądzicie?
there's so much more here, a life worth living and with time you drown the FEELING out it's so n o s t a l g i c maybe all the love was worth the pain?
Rudy kocur z lekkimi pręgami.
Od strony brzucha i przy łapach ma białe znaczenia.
Należy do niższych kotów w Klanie Gromu.
Ma duże, ciemnozielone oczy.
Charakterystyczny jest też jego ukruszony lewy górny kieł.
Kot pełen sprzeczności. Z jednej strony jest spokojny i cierpliwy, a z drugiej gwałtowny i dynamicznie podejmujący decyzje. Uwielbia się uczyć. Jest też ambitny. Stara się być jak najlepszym wojownikiem, a jednocześnie nie lubi walczyć, uważa walkę za zbędną. Niepoprawny optymista, wszędzie doszukuje się pozytywów. Do wszystkich kotów odnosi się przyjaźnie, o ile nie zagrożą jego rodzeństwu bądź klanowi. Stał się też nieco złośliwy, choć widać to jedynie, gdy jest wściekły.
Mewia Łapa [KR], Słodki Język [GK], Spopielona Łapa [GK]
Według mnie to dobre rozwiązanie
Gwoli ścisłości, trening Słowiczej Łapy założyłem, bo ktoś w to wątpił :P
Potomkini władców, arystokratka w każdym calu, od czubków łap aż po nieduże, ciemnoszare pędzelki na uszach. Wzrost nie należy do karłowatych, ale nie jest też wyjątkowo pokaźny, choć kilku centymetrów dodaje jej z pewnością zawsze dumnie uniesiona głowa. Futra w kolorze czystego srebra, podszytego szarością i bielą pozazdrościłaby niejedna elegantka, podobnie jak puszystego, długiego ogona. Biada temu, kto zagrozi jego absolutnej perfekcji, bo każdego śmiałka, który odważy się je ubrudzić lub zmoczyć potraktuje pazurami... z wyjątkiem jej dzieci lub Zastępcy Klanu Rzeki. Oczy godne jadowitej żmii, zielone, błyszczące chłodem i pogardą dla wszystkich, kto śmie wejść jej w drogę.
Przede wszystkim dumna. Przyjęła postawę 'nikogo z was nie potrzebuję' i uparcie się jej trzyma. Traktuje wszystkich dookoła jak wrzody na zdrowym ciele Klanu Wichru... JEJ Klanu, należałoby dodać. Co do tego nie ma żadnych wątpliwości. Uważa wojowników za bezmyślnych idiotów, Gwiazdę za niekompetentną a terminatorów za jeszcze większych idiotów. Ach, ten kompleks wyższości.
W dzieciństwie była często niezauważana i stała w cieniu swojego brata, Skałka. Za życiowy cel przyjęła sobie przewyższenie go... pod każdym względem. Zawsze walczyła o względy matki i próbowała zwrócić na siebie jej uwagę, uważając, że poświęca jej zdecydowanie mniej czasu niż reszcie rodzeństwa. To odbiło się na jej dorosłym życiu: Poranek zawsze musi być najlepsza. Kto to widział, by plebs przewyższał księżniczkę? Bywa egoistyczna, złośliwa i pozbawiona skrupułów. Niełatwo ją zadowolić. To jeden z licznych powodów dla którego wciąż pozostaje samotna: nikt nie jest wystarczająco dobry, by się z nią zaprzyjaźnić, o związku nie wspominając.
Ma wiele negatywnych cech, oczywiście. Ale głęboko w niej ukryte są także zalety.
Jest bezwzględnie lojalna tylko i wyłącznie Klanowi Wichru.
Jeśli sprawa miałaby być rozbita na dwie ceremonie (ceremonię i zebranie?) tylko po to, by już na aktualnej nie mieszać i ściągnąć Goreja zaraz po niej - idk, dla mnie osobiście takie rozwiązanie jest w porządku. Wyszłoby pewnie naturalniej niż wymuszone odgrywanie Goreja przez administrację na czas tej cerki (bo to ooc, bo ja sobie wyobrażałem inaczej, już nie wspomnę o tym, że któraś postać może chcieć wdać się z Gorejem w dyskusję albo go wybuczeć jak wybuczano Trawę XDD), a z tym więcej zachodu niż to imo konieczne.
Tylko nie czekałabym 1-2 realne dni tylko... no, proponowałabym założenie zebrania zaraz jak obecna cerka się skończy i umiejscowienie jej następnego dnia, żeby już nie plątać? I zaraz po skończeniu obecnej cerki Trzmiel poinformowałby o losie Goreja Klan i wybrał jego następcę. Wilk syty i owca cała, bo gracze nie muszą kisić się z kartonowym Zastępcą i udawać że jest kiedy go nie ma, kandydaci będą ci sami bo w trakcie jednego fabularnego dnia i tak nikt nie wytrenuje terma, a postać Trzmiela też nie wychodzi na debila który nie wie kto i czy nadaje się/jest chętny na Zastępcę.
Authority must be obeyed OR IT MUST BE OVERTHROWN.
Poprzez ciężką pracę, zbudowała potężne mięśnie. Szeroka w barkach, jednocześnie jest dość niska jak na członka Klanu Gromu - jej głowa wchodzi kotu o przeciętnym wzroście pod szyję. Krótka, zadbana i błyszcząca sierść przylega do ciała, eksponując wszystko, co Malina ma do zaoferowania, jednak w jednym miejscu na szyi sierść się kończy, ustępując miejsca bladej, krótkiej bliźnie z dzieciństwa. Złote oczy patrzą ze spokojem, który ukrywa zmęczenie, a krok jest pewny i energiczny. Przy wargach, zaczęły się pojawiać pojedyncze, widoczne dopiero z bliskiej odległości, siwe włoski.
Zagłusza swoje problemy i rozterki skupianiem się na swoich obowiązkach. Obecnie zrezygnowała z części patroli, ograniczając się jedynie do tych niezbędnych, by móc opiekować się lecznicą oraz kotami w niej się znajdującymi. Stara się, aby dodatkowe obowiązki nie odbiły się na jej terminatorach, co się jej udaje. Obecnie stara się wzbudzić część utraconej wrażliwości, aby móc lepiej pomagać członkom klanu po sytuacji z Ognistym Żarem, a także uczy się dobierać odpowiednie słowa i rozwiązywać problemy innymi sposobami, niż zazwyczaj.
Moim zdaniem dobrze będzie zrobić tak, jak mówi Malina - od razu po zakończeniu cerki założyć zebranie i powiadomić klan o zmianie zastępcy. Zanim wszyscy się zbiorą to akurat minie
I_f e l t_likeI won,but I_w a s n' t_done,--------- the_nightmare_repeatsitselfevery_t i m e-
gottokeepmy calm,andcarry on stayawakeuntilthe sunwill shine
----------butI'm notso_s t r o n g, and they're notgone --they'restill out there totake what'sleft of_m i n e
Trzmiel to w głównej mierze biały z pręgowaniem na niebieskich łatach na głowie oraz grzbiecie, jaki ogonie z niemalże czarną końcówką, oraz ciemnopomarańczowych ślepiach. Jego sylwetkę można raczej zamknąć w kształcie zbliżonym do kwadratu. Wyrósł nieco powyżej średniej wzrostu kocurów w Klanie Gromu, ale pod względem tuszy zajmuje w klanie czołowe miejsce. Pod znacznym tłuszczykiem rozbudowały się porządne mięśnie. Kocur-czołg.
Blizny: przedłużony uśmiech od lewego kącika pyska aż po ucho; oderwana część małżowiny prawego ucha od boku od zewnętrznej strony po całej wysokości. Po udarze w wieku 65 księżyców jego lewe oko się nie domyka, a lewy kącik pyska jest wiecznie opuszczony.
Życie Trzmiela nie było raczej zbyt emocjonujące. Właściwie on sam nigdy nie kierował się emocjami, które starał się ukrywać bardzo głęboko w sobie. Zaczął uczyć się tego chwilę przed zostaniem wojownikiem, a obecnie wypracował swoje kamienne, obojętne i niczym niewzruszone lico do perfekcji. Rzadko kiedy się unosił, czy denerwował. Nabrał trochę więcej szacunku do nieznanych mu kotów i przestał być aż tak zarozumiały jak kiedyś (co nie zmienia faktu, że nadal trochę jest). Kocur jest oschłym, obowiązkowym i ambitnym typem, który lubi jak wszystko chodzi, jak w zegarku, a najlepiej po jego myśli. Nadal nie przepada za tym, gdy ktoś wchodzi mu w drogę, jednakże stał się na tyle obojętny (przynajmniej zewnętrznie), że przestał pokazywać jakiekolwiek oznaki irytacji. Odkąd urodziły mu się kocięta zmiękł nieco, choć nadal jest twardy i bardziej przypomina zimny kamień niż delikatny kwiat.
Poranna Rosa napisałxTylko nie czekałabym 1-2 realne dni tylko... no, proponowałabym założenie zebrania zaraz jak obecna cerka się skończy i umiejscowienie jej następnego dnia, żeby już nie plątać? I zaraz po skończeniu obecnej cerki Trzmiel poinformowałby o losie Goreja Klan i wybrał jego następcę.
Wlasnie o to Cierń chodziło. Określenie "1-2dni" odnosi się do prawdopodobnego czasu zakończenia obecnej ceremonii.
Jeden z najmniejszych kocurów w całym Wichrze. Jego futerko jest bure tygrysio pręgowane z białymi znaczeniami na piersi, brodzie, tylnych łapach i palcach przednich łap, a oczy - bladozielone. Ma bliznę na brodzie i oderwane 3/4 małżowiny lewego ucha. Powoli zaczyna mieć problemy ze wzrokiem, jego chód jest nieco sztywniejszy, niż kiedyś, a na pyszczku, nad białą żuchwą, pojawiają się pierwsze siwe włoski.
Stosunkowo mało pewny siebie, ale zdaje sobie sprawę ze swoich mocnych stron i bardzo się stara, by być dobrym wojownikiem, mistrzem, oraz po prostu dobrym kotem. Kiedyś robił to, by jego nieżyjący ojciec mógł na niego spojrzeć z dumą, teraz jednak chce być taki przede wszystkim dla siebie. Wciąż ma w sobie ciekawość świata, ostatecznie jednak przegrała ona z lojalnością wobec klanu, w którym się urodził. Dość wrażliwy i emocjonalny, przejmuje się wieloma rzeczami i nawet najdrobniejsze krzywe spojrzenie ze strony kogoś innego może sprawić, że będzie o tym myślał wiele dni, nie mówiąc już o poważnych sytuacjach, typu niepowodzenia związane z treningami jego terminatorów. Z reguły spokojny i opanowany, stosunkowo towarzyski, ale też się nie lubi narzucać innym, czasem nawet radosny i gadatliwy. Może się jednak wydawać, że te ostatnie dwie cechy trochę przygasły pod wpływem wszystkich wydarzeń, jakie miały miejsce w jego życiu. Łatwo się przywiązuje, za bliskich gotów jest poświęcić życie, podobnie zresztą za klan Wichru. Wypowiada się nieco chaotycznie i nie potrafi kłamać czy chociażby ukrywać prawdy, dlatego większość bardzo łatwo odczytuje jego emocje. Niestety, w sytuacjach stresujących czy takich, gdzie czuje się bezsilny, czasami nie potrafi powstrzymać irytacji i potrafi powiedzieć o parę słów za dużo, chociaż stara się nad tym panować.
Poranna Rosa napisałxJeśli sprawa miałaby być rozbita na dwie ceremonie (ceremonię i zebranie?) tylko po to, by już na aktualnej nie mieszać i ściągnąć Goreja zaraz po niej - idk, dla mnie osobiście takie rozwiązanie jest w porządku. Wyszłoby pewnie naturalniej niż wymuszone odgrywanie Goreja przez administrację na czas tej cerki (bo to ooc, bo ja sobie wyobrażałem inaczej, już nie wspomnę o tym, że któraś postać może chcieć wdać się z Gorejem w dyskusję albo go wybuczeć jak wybuczano Trawę XDD), a z tym więcej zachodu niż to imo konieczne.
Tylko nie czekałabym 1-2 realne dni tylko... no, proponowałabym założenie zebrania zaraz jak obecna cerka się skończy i umiejscowienie jej następnego dnia, żeby już nie plątać? I zaraz po skończeniu obecnej cerki Trzmiel poinformowałby o losie Goreja Klan i wybrał jego następcę. Wilk syty i owca cała, bo gracze nie muszą kisić się z kartonowym Zastępcą i udawać że jest kiedy go nie ma, kandydaci będą ci sami bo w trakcie jednego fabularnego dnia i tak nikt nie wytrenuje terma, a postać Trzmiela też nie wychodzi na debila który nie wie kto i czy nadaje się/jest chętny na Zastępcę.
Mistrz: Bursztynowy Wschód Płeć: kocur Matka: Ognistopręga[*] Ojciec: Rudzikowy Ogień[*]
Najogólniej rzecz ujmując, Kałuża sprawiedliwie upodobnił się trochę do matki, a trochę do ojca. Po Ognistopręgiej odziedziczył, a to ci dopiero, ognisty kolor futerka i ciemniejsze nań tygrysie pręgi, natomiast z Rudzikowym Ogniem łączy go krótka, gładko przylegająca do skóry sierść. Nie jest jednak idealną kopią kolorystyczną rudej kotki, bo brak mu białych znaczeń, albo chociaż jaśniejszych przebarwień, które w jakiś sposób koiłyby intensywną, płomienną barwę puchatego futra. Nos ma w typowym dla rudzielców, ciemnoróżowym odcieniu. Jedynej odskoczni od ciepłych tonów można szukać w bystrych oczach kocura, bowiem te zawsze z porównywalną dozą wesołkowatości błyszczą raz bardziej zielonkawo, raz bardziej niebiesko - w zależności od światła. Po ojcu wyrósł na wysokiego, szczupłego kocura o sprężystym kroku, lubiącego wywijać zwartym ogonem w powietrzu.
Niezwykle tolerancyjny kocur, który równie chętnie co przystaje na dziwactwa kociąt, widzi też w klanie Rzeki miejsce dla samotników i zbłąkanych pieszczochów. Jest opanowany w tym sensie, że praktycznie nie da się go wytrącić z równowagi, ani sprowokować. Kompletnie nie przejawia wobec innych agresji, ponieważ wierzy, że absolutnie z każdym da się zawsze dogadać. Z drugiej strony nie boi się zwrócić uwagi, jeżeli ktoś jego zdaniem przegina. Przy tej okazji widać, jak Kałuża jest kontaktowy, otwarty, wręcz naturalnie charyzmatyczny. A poza tym troskliwy, pomocny i odpowiedzialny wobec wszystkich! Nigdy nie ma dość towarzystwa, każdy może sobie z nim uciąć pogawędkę, gdyby tego akurat potrzebował, a i on sam chętnie inicjuje rozmowy. To również kocur, który potrzebuje dużo ruchu oraz wielu bodźców. Spontaniczny i dynamiczny wulkan emocji, które tak szybko jak przychodzą, tak i odchodzą.
Przeżyta w bardzo wczesnym wieku rozłąka z bliskimi, choć traumatyczna, jedynie wzmocniła u niego bazowe cechy. Stąd nie brak mu optymizmu i hartu ducha napędzających do żywego działania na przekór przeciwnościom losu.
Szara Kora, Goryczka, Aronia
Mam pytanko, bo było wokół tego tyle rozmów, że właściwie nie wiem na czym stanęło.
Czy postać, która daje sobie na start w Zmysłach 3/2 jest jakoś zmysłowo upośledzona? Bo wiem, że były rozmowy, żeby ukrócić ten proceder kokszenia postaci kosztem statystyki Zmysłów, ale nie wiem, jaka jest ostatecznie procedura.
Więc? :)
Sierść w kolorze piasku, zawsze czysta i lśniąca - oto znak rozpoznawszy Rzecznej medyczki. Pokryta jest niewiele ciemniejszymi pręgami, które na bokach układają się w grube zawijasy. Nie brak także mlecznobiałych akcentów, które zdobią jej mordkę, gardło, brzuch, palce oraz końcówkę ogona. Aparycja Księżyc jest zupełnie nieimponująca; przykrótkie łapy noszą smukły, nieco wydłużony korpus oraz zaokrągloną głowę, na której osadzone są nieduże uszy, orzechowe oczy i nos o barwie łososiowej. Jej skóra jest wolna od blizn, za to na brzuchu, bokach i biczowatym ogonie widać niemal łyse fragmenty - efekt zbyt intensywnego czyszczenia futra w momentach stresu. Głos Rzeczniaczki jest dość charakterystyczny; jako że transpłciową kotką musi nad nim pracować, by był wyższy i brzmiał jak głos kotki.
Sztywna jak kłoda, wiecznie poważna perfekcjonistka.
nie jest, ale powinno się zaznaczać w takiej sytuacji, że postać ma trochę gorsze zmysły od przeciętnego kota. jakby dalej to funkcjonowało wg spisu, że np. postać z 2 w zmysłach jest jakoś upośledzona pod tym względem, to ślepy kot z dużą ilością punktów w zmysłach nie miałby sensu, plus wraz z każdym kolejnym poziomem liczba ta i tak się podnosi, co oznacza, że postać w pewnym momencie musiałaby przestać być "zmysłowo upośledzona", co też byłoby dość dziwne. już nie wspominając o tym, jak by to miało iść w drugą stronę, z kotem, powiedzmy, z 18 w zmysłach.
x
x
x x x x x x xxxxxxxxxxxxxxxxx˚ ༘ ೀ⋆｡˚
mybirds of a kind, they more and more are looking like centurions than any little messiah; and as I prune my feathers like leaves from a vine I find that we havefewer and fewer in kind, but my palms and fingers still reek of gasoline fromthrowing fuel to the fireof that Greco-Roman dream, purifying the holy rock to melt the gilded seams; it don't bring me relief, no it don't bring menothing that.
Kotka ma krótką sierść w kolorze intensywnie rudym, pokrytą nieco ciemniejszymi pręgami (pręgowanie tygrysie). Charakterystycznego wyglądu dodaje jej biały pyszczek oraz ciemniejszy kolor końcówek uszu. Jest nieco większa i mocniej zbudowana niż przeciętne kotki w jej wieku. Oczy ma koloru bursztynowego. Od innych kotów łatwo można ją rozpoznać patrząc na jej puchaty ogon, który nienaturalnie przekrzywia się w lewo. Od urodzenia przeszkadzał on kotce w swobodnym poruszaniu się - został jednak naprawiony przez medyka i od tego czasu funkcjonuje prawidłowo, jednak wygląda nieco inaczej niż ogony innych kotów. W dodatku zdarza się jej być nieco niezdarną, ponieważ jej rozwój przebiegał inaczej niż u przeciętnego kociaka.
Z nieco wycofanej, nieśmiałej kotki przeistoczyła się w jedną z najodważniejszych kocic w Klanie Rzeki - o ile nie w całym lesie. Nie jest może zbyt wygadana czy charyzmatyczna, ale zdecydowanie nie boi się wyrażać swojej opinii, a jej wypowiedzi są zawsze przemyślane. Przez zdecydowaną większość swojego życia na pierwszym miejscu stawiała sprawy Klanu Rzeki i jest gotowa do poświęceń, co niejednokrotnie udowodniła ratując życia współklanowiczom. Po przejściu do Starszyzny jednak przestała być na bieżąco ze sprawami Klanu, skupiając się bardziej na swojej rodzinie.
Gradowy Podmuch (KW), Bagienna Trzcina (KC), Dymne Niebo (KC), Kamienny Potok (KG), Niski Krok (GK), Lady (P/Z), Kacza Łapa (KR)
Moim zdaniem jednak powinny być większe konsekwencje jak ktoś daje 1-2 punkty w Zmysły. To jest bardzo łatwa droga do stworzenia kota OP w walce praktycznie bez żadnych konsekwencji (okej, kiepsko na polowaniach, ale można cisnać expy w sparingach).
A to, że zmysły rosną wraz z poziomem? Cóż, to, że postać ma w jakimś stopniu ułomny któryś zmysł nie oznacza, że nie może się rozwijać. Tutaj problemem byłoby jedynie jakby ktoś nagle zaczął ładować wszystkie możliwe punkty w zmysły - ale to łatwo wyłapać przy klepaniu awansu + nie widzę, żeby ktoś miał w tym jakiś cel.
Panie dzieju, ja to już nie jednych takich przeżyłam.
Panie dzieju, nie jedno widziałam, gdy się tak tu kręciłam.
Nosiłam wdechy takich, wdechy takich, wdechy takich cnych
Nosiłam gnojów jak but głupich, tych do cna, tych do cna złych.
Sierść w kolorze piasku, zawsze czysta i lśniąca - oto znak rozpoznawszy Rzecznej medyczki. Pokryta jest niewiele ciemniejszymi pręgami, które na bokach układają się w grube zawijasy. Nie brak także mlecznobiałych akcentów, które zdobią jej mordkę, gardło, brzuch, palce oraz końcówkę ogona. Aparycja Księżyc jest zupełnie nieimponująca; przykrótkie łapy noszą smukły, nieco wydłużony korpus oraz zaokrągloną głowę, na której osadzone są nieduże uszy, orzechowe oczy i nos o barwie łososiowej. Jej skóra jest wolna od blizn, za to na brzuchu, bokach i biczowatym ogonie widać niemal łyse fragmenty - efekt zbyt intensywnego czyszczenia futra w momentach stresu. Głos Rzeczniaczki jest dość charakterystyczny; jako że transpłciową kotką musi nad nim pracować, by był wyższy i brzmiał jak głos kotki.
Sztywna jak kłoda, wiecznie poważna perfekcjonistka.
wtedy trzeba by wymyślać konsekwencje dla wszystkich statystyk, które mają, powiedzmy, 1-3 punkty, co moim zdaniem jest już zbyt dużym kombinowaniem. plus naprawdę, nie każdy robi tak, że ładuje we wszystko poza zmysłami, bo jest dużo kotów, które mają bardziej zbalansowane statystyki. poza tym, nie rozumiem tej ostatniej części. nie można zabronić graczom dawać dodatkowe punkty tylko w zmysły przy awansie. plus wciąż stanowiłoby to problem przy kotach, które mają 18 w zmysłach, bo jeśli 1=upośledzenie, a 5/6=norma, to w takim razie 15-18=wyczuwanie przeciwników nawet pod wiatr? z odległości paru kilometrów? i nie mówię, że jest dużo kotów z takimi statystykami, bo najczęściej są to medycy, ale wtedy też trzeba by wymyślić co by było w drugą stronę, jak to "1" w zm jest taką skrajnością jak upośledzenie.
Cytat:Cóż, to, że postać ma w jakimś stopniu ułomny któryś zmysł nie oznacza, że nie może się rozwijać.
tak samo może rozwijać się postać, która ma "upośledzone zmysły", i nagle by się okazało, że już nie ma żadnego upośledzenia, co jest, jak już wspomniałem, trochę dziwne. dlatego moim zdaniem lepiej pozostać przy tym, że jest jakaś różnica i kot z małą ilością punktów w zmysłach ma je gorsze, ale już bez przesadzania, że wręcz upośledzone. jestem pewien, że w naturze też są zwierzęta, które w obrębie gatunku mają gorszy i lepszy węch od przeciętnego. plus, jak mówiłem, wtedy każda niska liczba musiałaby być w jakiś sposób upośledzeniem, nie tylko w tym jednym przypadku. i myślę, że na tym można na spokojnie zakończyć dyskusję, bo z tego co pamiętam pojawia się nie pierwszy raz i zawsze są takie same wnioski: za dużo kombinowania i trzeba by znów edytować system, co imo mogłoby wywołać niepotrzebny chaos, a wcale nie usprawniałoby rozgrywki. jednak fakt faktem można pilnować, by statystyki w jakiś sposób miały przełożenie na chociażby fizyczność postaci(to znaczy, żeby nie wyglądało to totalnie absurdalnie), choć, jak mówiłem, bez przechodzenia w przesadyzm.
x
x
x x x x x x xxxxxxxxxxxxxxxxx˚ ༘ ೀ⋆｡˚
mybirds of a kind, they more and more are looking like centurions than any little messiah; and as I prune my feathers like leaves from a vine I find that we havefewer and fewer in kind, but my palms and fingers still reek of gasoline fromthrowing fuel to the fireof that Greco-Roman dream, purifying the holy rock to melt the gilded seams; it don't bring me relief, no it don't bring menothing that.
Mistrz: Bursztynowy Wschód Płeć: kocur Matka: Ognistopręga[*] Ojciec: Rudzikowy Ogień[*]
Najogólniej rzecz ujmując, Kałuża sprawiedliwie upodobnił się trochę do matki, a trochę do ojca. Po Ognistopręgiej odziedziczył, a to ci dopiero, ognisty kolor futerka i ciemniejsze nań tygrysie pręgi, natomiast z Rudzikowym Ogniem łączy go krótka, gładko przylegająca do skóry sierść. Nie jest jednak idealną kopią kolorystyczną rudej kotki, bo brak mu białych znaczeń, albo chociaż jaśniejszych przebarwień, które w jakiś sposób koiłyby intensywną, płomienną barwę puchatego futra. Nos ma w typowym dla rudzielców, ciemnoróżowym odcieniu. Jedynej odskoczni od ciepłych tonów można szukać w bystrych oczach kocura, bowiem te zawsze z porównywalną dozą wesołkowatości błyszczą raz bardziej zielonkawo, raz bardziej niebiesko - w zależności od światła. Po ojcu wyrósł na wysokiego, szczupłego kocura o sprężystym kroku, lubiącego wywijać zwartym ogonem w powietrzu.
Niezwykle tolerancyjny kocur, który równie chętnie co przystaje na dziwactwa kociąt, widzi też w klanie Rzeki miejsce dla samotników i zbłąkanych pieszczochów. Jest opanowany w tym sensie, że praktycznie nie da się go wytrącić z równowagi, ani sprowokować. Kompletnie nie przejawia wobec innych agresji, ponieważ wierzy, że absolutnie z każdym da się zawsze dogadać. Z drugiej strony nie boi się zwrócić uwagi, jeżeli ktoś jego zdaniem przegina. Przy tej okazji widać, jak Kałuża jest kontaktowy, otwarty, wręcz naturalnie charyzmatyczny. A poza tym troskliwy, pomocny i odpowiedzialny wobec wszystkich! Nigdy nie ma dość towarzystwa, każdy może sobie z nim uciąć pogawędkę, gdyby tego akurat potrzebował, a i on sam chętnie inicjuje rozmowy. To również kocur, który potrzebuje dużo ruchu oraz wielu bodźców. Spontaniczny i dynamiczny wulkan emocji, które tak szybko jak przychodzą, tak i odchodzą.
Przeżyta w bardzo wczesnym wieku rozłąka z bliskimi, choć traumatyczna, jedynie wzmocniła u niego bazowe cechy. Stąd nie brak mu optymizmu i hartu ducha napędzających do żywego działania na przekór przeciwnościom losu.
Szara Kora, Goryczka, Aronia
1) powinno być zaznaczone, że ma kiepsko rozwinięty jakiś zmysł taki kot, a jak tak przeglądam kp, to nie widzę, żeby ktoś ze zmysłami 2 (już mniejsza o 3) tak robił. Jak mówi Ogni - to raczej droga do robienia op postaci, nabijania innych statystyk kosztem jednej z nich. Uważam, że jeżeli ktoś daje w Zm 2 to równocześnie decyduje się na grę postacią ze słabo rozwiniętym zmysłem/zmysłami. Bo po co innego taki rozdział stat?
2) jeżeli kot nie ma jakiegoś zmysłu, albo ma bardzo słabo rozwinięty zmysł, np jest całkowicie lub prawie całkowicie ślepy, to ten zmysł nie powinien móc iść cały czas w górę. Z perspektywy czasu widzę, że taki Jasny Poranek był pod tym względem sporym faux pas. Ok, trochę można punkcików w zmysłach nabić w ten sposób bo wyostrzają się pozostałe zmysły itd., ale bez przesady. Powinien istnieć jakiś górny limit w przypadku takich postaci.
![[Obrazek: HOz3QDY.png]](https://i.imgur.com/HOz3QDY.png)
</td>
![[Obrazek: wAuc6Vj.png]](https://imgur.com/wAuc6Vj.png)
![[Obrazek: ie169_hchyba.png]](http://img24.otofotki.pl/obrazki/ie169_hchyba.png)
![[Obrazek: gW9Bx1V.gif]](https://i.imgur.com/gW9Bx1V.gif)
![[Obrazek: IMLaaWP.png]](http://i.imgur.com/IMLaaWP.png)
![[Obrazek: 4X60gRV.png]](https://i.imgur.com/4X60gRV.png)
![[Obrazek: BSznWcn.png]](https://i.imgur.com/BSznWcn.png)
</td> <td>
![[Obrazek: ItvDGz5.png]](https://i.imgur.com/ItvDGz5.png)
