Imię: Łopian
Grupa: Samotnicy
Ranga: -
Płeć: Kocur
Wiek: 12ks
Cechy wyglądu:

• Budowa: Przeciętnego wzrostu, pulchny
  
• Długość futra: Długowłose
  
• Umaszczenie: Płowe
  
• Pręgowanie: Ticked
  
• Białe znaczenia: Pojedyncze białe włoski na piersi, ogonie i brzuchu; biel ciągnąca się od palców do łokcia przedniej lewej łapy oraz na palcach przedniej prawej łapy
  
• Kolor oczu: Jasnozielone
  
• Cechy szczególne: brak
  

Wygląd:
Przeciętnej wielkości kocur o nieco pulchnej sylwetce i dużych łapach. Zaokrąglenie jest pozostałością po jego wygodnym życiu u dwunogów. Porasta go długa, płowa sierść. Jednolitość zakłócają jednak pojedyncze białe włoski na piersi, ogonie i brzuchu. W dodatku nieco więcej bieli zbiera się na jego przedniej lewej łapie i palcach prawej przedniej łapy. Biel nie jest jednak jedynym co psuje jednolitość jego osoby, bowiem na łapach, pysku i ogonie dostrzec można pręgi. Ponadto od głowy do końca ogona biegnie ciemniejszy nalot. W oczy rzucają się na ogół przyjazne jasnozielone ślepia.


Charakter:
Uprzejmy i dobrze wychowany, a przynajmniej na takiego się kreuję, bo w taki sposób najłatwiej osiągnąć to czego się chce. Udaje miłego, gdy potrzebuje przysługi, ale niezwykle łatwo pokazać mu prawdziwą twarz, gdy tylko coś nie pójdzie po jego myśli. Jest cierpliwy do czasu. W środku prawdziwy z niego egoista, który chciałby tylko żyć na cudzym utrzymaniu. Nie lubi, gdy sprawy eskalują do przemocy, woli tego unikać.


Historia:
Wszystko zaczęło się od momentu, w którym Pierwiosnkowy Przesmyk znalazł w ogródku swoich dwunogów ranną samotniczkę - Puder. Od tamtego momentu kocica zamieszkała wraz z kocurem i nie trzeba było dużo czasu, żeby para doczekała się potomstwa. Na świat przyszło czworo kociąt, w tym Łopian i to właśnie on jako jedyny ze swojego rodzeństwa pozostał w domu wraz z rodzicami.
Puder szybko doszła do wniosku, że jej partner jest raczej dość uległym typem, pozbawionym kręgosłupa, co wykorzystywała na każdym kroku. A to domagała się jego porcji jedzenia, a to prosiła, żeby odstąpił najlepsze legowisko do spania, czy żeby kocur przyjął winę na siebie, gdy coś przypadkiem zniszczyła, i inne takie. Tego samego uczyła swojego syna, który niestety chłonął ideały wpajane przez matkę niczym mokra gąbeczka. Tak więc również i on zaczął wykorzystywać dobre serduszko swojego ojca.
Łopianowi od dzieciństwa były przekazywane opowieści o czterech klanach zamieszkujących las. Najwięcej dowiedział się o Klanie Rzeki, z którego wywodził się jego ojciec. Wiedział wszystko o jego rodzinie, jego randze i podstawie kodeksu. Jako kocie chłonął te opowiadania z zapałem, gdy jednak podrósł stały się one jedynie nic nie wartymi bajkami, których szczegóły zniknęły w czeluściach jego pamięci.
Jego życie było sielanką, miał wszystko czego zapragnął - dach nad głową, jedzenie, dobre miejsce do spania, kozła ofiarnego. Do czasu. Do czasu aż Pierwiosnkowy Przesmyk pokonała bliżej mu nieznana choroba, której weterynarz nie wyleczył na czas. Od tamtego momentu o wszystko rywalizował z matką, z którą często się kłócił. Teraz, gdy nie mieli kogoś kto działał kojąco na ich trudne charaktery nie mogli siebie znieść. Z tego też powodu którejś nocy zdecydował się uciec z domu. Przypomniały mu się opowiadania ojca o klanach. Postanowił odnaleźć Klan Rzeki i tam poszukać szczęścia. Pierwiosnek był tam przecież kimś ważnym, zastępcą czy kimś podobnym, więc logicznym było, że przyjmą go, jego jedynego syna, jako kogoś ważnego.


Statystyki:

• 20 punktów do rozdzielenia:
  • Siła (S): 3
    
  • Zręczność (Zr): 7
    
  • Szybkość (Sz): 3
    
  • Zmysły (Zm): 7
  
  
  
• 100 punktów do rozdzielenia:
  • Punkty Życia (HP): 70
    
  • Punkty Wytrzymałości (W): 30

Czy zgadzasz się na ewentualną adopcję postaci? Nie