niski wzrost, szczupły, długie łapy; krótkowłosy; bury, pręgowany tygrysio, z białymi znaczeniami; brązowooki; parę blizn
Podobny do dawnego siebie, jednak znacznie mniej ufny. Nie zacznie rozmowy z samotnikiem, a prędzej ucieknie, gdy tylko pojawi się podejrzenie, że napotkany kot ma zamiar go zaatakować. Mniej odważny, omijający ryzyko szerokim łukiem. Czasem niekontrolowanie drży mu powieka, szczególnie w sytuacjach napięcia, choć niekiedy również poza nimi.
Często ogarnia go rozpaczliwa chęć porzucenia czujności, ale zdaje sobie sprawę, że byłoby to bardzo niebezpieczne. Zdarza mu się zagłębić w marzeniach, szczególnie przed snem - teraz wirują one głównie wokoło powrotu do Klanu Wichru, do rodzeństwa i rodziców, dzieci Zaśnieżonej (których prawie w ogóle nie pamięta, bo gdy ostatni raz je widział, były maleńkie), ale też życia wojownika, które zapewnia więcej stabilizacji niż żywot samotnika, nawet jeśli wiąże się czasem z ryzykiem, zapewnia sens. Wytrwale zmierza w kierunku klanowych ziem, choć jednocześnie rozsądnie. Nie pędzi na łeb na szyję, a posuwa się dość powoli, choć systematycznie. Szuka jakichś kryjówek, poluje, na wypadek, gdyby dziś jednak nie był dzień, gdy trafi do obozu.
ni ma || gwiżdżący wiatr [kw/nkt]; porośnięta łapa [kc/nkt]; hucząca łapa [gk/kr]; zmrok [nkt/kg]
Biały, to na pewno, a przy tym dość mały oraz chuderlawy. Wrażenie bycia kruchym pogłębia jeszcze futro, którego fakturę - choć nie długość - odziedziczył po ojcu, w związku z czym czasami odstaje ono śmiesznie na wszystkie strony, jeśli Krokus lub Zielony nie przyłożą się dokładnie do toalety syna. Śnieżne łapki przypominają patyki, w dodatku te takie łamliwe i delikatne, a i średniej długości ogon nie należy do najpewniej wyglądających. Przy nasadzie ogona pojawia się średniej wielkości nieregularna kremowa łata, na pierwszy rzut oka wyglądająca, jakby zwyczajnie czymś się pobrudził. Na pyszczku za to biel przełamana jest jasnym różowym noskiem, a między nim oraz kształtnymi, trójkątnymi uszami znajduje się para oczu, które już niebawem zaczną wybarwiać się na zielono.
Ciekawski świata, jak każdy kociak w jego wieku, ale przy tym ostrożny i niepewny, jakby nie do końca ufał otaczającemu go światu. Nie jest mrukliwy, ale z pewnością bardziej małomówny niż przeciętny kot. Przez to częściej można go zobaczyć, jak stara się cicho zagadywać rodziców o to czy owo, zamiast na własną łapę podbijać świat. Unika bójek czy kłótni, jakby świadomy, że nie ma zbyt dużych szans wyjść z nich zwycięsko; woli przesiadywać z matką oraz śledzić krok w krok ojca, bo dzięki temu ma pewność, że nic go nie zaskoczy lub przestraszy.
Księżyce: 51 Mistrz: Wężowy Błysk (KG) + Truskawkowy Gąszcz (KG) Płeć: kotka Matka: Sucha Gałązka [NPC] Ojciec: Nieznany Partner: Too good for You!!!
Kocica przerasta sylwetką standardowego kota, chociaż nie jest olbrzymia. Powojnik wydaje się zawsze być nieco pulchna przez swoje krótkie, zaokrąglone, puszyste i mięciutkie futro. Kocica prezentuje się szynszylowym umaszczeniem w jasno-szarym kolorze. Tak samo ogon kocicy jest puchatą, zaokrągloną kitą. Oczy Powojki są koloru niebieskiego, a niewielki nosek ma barwę ceglaną. Na lewym policzku kocicy znajduje się niewielka blizna, po pewnym incydencie z pieszczochem.
Z biegiem księżycy, Powojnikowy Pęd stała się kocicą która nie da sobie łatwo wejść na głowę. Znana jest z oślego uporu i pewnej kapryśności. Nadal także nie porzuciła ambicji by stać się medykiem. W postępowaniu moralnym na pierwszym miejscu nadal kładzie dobro Klanu Gromu, który uważa za dom. Jednak jest ciekawską istotą i czasem ją gdzieś poniesie. Obowiązek jednak zawsze stoi przed zachcianką. Powojnik także cechuje niecodzienne zainteresowanie roślinnością.
W kontakcie z kotami jest dość otwarta w stosunku do tych którym ufa. Jednak cechuję ją znaczna nieufność i ksenofobia w stosunku do kotów żyjących poza klanami (wyjątek stanowią kocięta), w tym przypadku zwłaszcza pieszczochów.
Mistrz: matka Płeć: kocur Matka: Butelka Ojciec: no podobno był Partner: -
Średniego wzrostu, krótkowłosy klasycznie pręgowany bury kocur. Białe łaty na pyszczku i gardle. Żółto-zielone oczy. Blizna na szyi, lewe ucho naderwane.
Egoista, ceniący sobie swoją wolność i niezależność. Pogodny i gadatliwy, lubi poznawać nowe koty. Dobry aktor i kłamca. Ciekawy świata, dużo podróżuje. Tchórz.
Czereśniowa Gałązka; krz , Jaśmin; kw
- mysia łapa, paczka III
- lamparcia cętka, paczka 4
- lamparcia cętka, paczka 4
jak zajęte czy coś, to proszę mnie kopać
i'mx- ̗̀ BORN TO RUN ̖́- _________________________________downrockycliffs give megrace,_bury mysins ⇢shatteredglassandblackholes⇠ can'thold mebackfrom where ineedto go
Księżyce: 110 Mistrz: Czerwony Mak / Cisowa Jagoda Płeć: kocur Matka: Czerwony Mak Ojciec: idk Partner: Zachód Trwałe urazy: długa, zlokalizowana na lewym boku, odznaczająca się pod krótkim futrem blizna po borsuczych pazurach; na przednich kończynach blade ślady po drucie; natomiast na końcu ogona swoje zęby odcisnął szczupak
Księżyce: 110 Mistrz: Czerwony Mak / Cisowa Jagoda Płeć: kocur Matka: Czerwony Mak Ojciec: idk Partner: Zachód Trwałe urazy: długa, zlokalizowana na lewym boku, odznaczająca się pod krótkim futrem blizna po borsuczych pazurach; na przednich kończynach blade ślady po drucie; natomiast na końcu ogona swoje zęby odcisnął szczupak
Wyrósł na wysokiego i masywnego kocura. Zaczął nawet ogarniać swoje przerośnięte gabaryty i chociaż nadal porusza się flejowato i nie raz zdarzy mu się potknąć, czy zaszurać łapami, kiedy zepnie się w sobie, jest w stanie chyżo biegać czy skutecznie się skradać. Zwykle garbi plecy, chowając głowę między szerokimi barkami i łypie spod byka ślepiami, wybarwionymi na jaskrawą - jak u Czerwonego Maku - pomarańcz. Od koniuszka ogona, aż po nos jest czarny jak węgiel. Futerko ma krótkie, zazwyczaj rozczochrane i brudne, bo szkoda mu czasu na takie szczegóły jak jego układanie. Przez całe swoje dzieciństwo nie wymawiał "r" i nadal mu się zdarza zapomnieć o tej niepotrzebnej spółgłosce, zwłaszcza, gdy włączy tryb pospieszny w mówieniu.
Rozwój emocjonalny Konika zakończył się dawno temu, jeszcze zanim na dobre się rozpędził. To duży (no dobra, BARDZO duży) dzieciak. Księżyce przeżyte samodzielnie poza Klanem dodały mu co prawda trochę powagi i zapobiegliwości, ale co gorsza, również pewności siebie i buty. Nie do końca wprawnie ocenia swoje dobre i słabe strony, a należy zaznaczyć, że jest nieuleczalnym fajtłapą, a do tego zapominalskim roztrzepańcem. Mówi zdecydowanie szybciej niż myśli i bywa bezczelnie bezpośredni. Z kontrolą emocji jest również na bakier i niewiele mu trzeba by się zezłościć, czy rozbawić, ale znacznie więcej by posmutnieć, bo w ogólnym rozrachunku to bardzo pozytywny gość.
Mistrz: Skrzecząca Mewa; Jasne Serce Płeć: kocur Matka: Zaćmiony Księżyc Ojciec: Lodowa Skóra Partner: brak Trwałe urazy: Poszarpane blizny po ugryzieniu borsuka na jednym udzie.
Okrywa włosowa kocura jest w kolorze białym, beż żadnych widocznych znaczeń. W dotyku futro jest całkiem miękkie, chociaż wydaje się lekko potargane. Sierść jest najdłuższa i najgęstsza na piersi, policzkach i ogonie kota. Pod futrem są mięśnie, które jednak łatwo nie są widoczne gołym okiem. Oczy Mruczka są koloru złotego, okazjonalnie wpadające w lekki pomarańcz, zależnie od nachylenia światła. Na udzie kocura można zobaczyć sporą bliznę pozostawioną przez borsuka. Mruczek jest także kastratem.
Typowy przykład przeciętnego kota pochodzącego z klanów. Całkiem ambitny i pracowity kocur, jednak nie wyróżniający się szczególnie ponad innych. Księżyce pozostawania w tyle za innymi sprawiło że ma dość chwiejne poczucie własnej wartości.
Na ogół towarzyski kocur, który jest w stanie w dużej mierze przystosować się do stylu bycia innych kotów. Chociaż okazjonalnie może mieć problem ze zrozumieniem emocji innych.
Podziela wiarę w Gwiezdny Klan z większością klanowych kotów. Także incydent z borsukiem spowodował u niego fobię przed borsukami, przez co czuję nieznaczną niepewność, będąc poza obozem klanu lub innym bezpiecznym schronieniem. Zdecydowanie ma także uraz do dwunogów.
Chaos to naprawdę urodziwa kotka. Filigranowa, o smukłej sylwetce umieszczonej na cienkich nogach, z biczowatym ogonem i małej główce zawieszonej na chudej szyjce. Jej gładziutkie, połyskliwe futerko wydaje się miłe w dotyku, choć w rzeczywistości jest sztywne i niemal kłujące. Miesza w sobie czerń, spontanicznie rozrzucone rude smugi, które pewien ład i symetrię zachowują jedynie na środku pyszczka, oraz biel, zdobiącą jej szyje, nogi i pyszczek. Nad śliczną, kształtną mordką górują uszy, których wnętrze dekorują drobniutkie piegi, a oblicze dopełniają wyraziste kości policzkowe i ogromne, połyskliwe, jasnopomarańczowe oczy o okrągłym kształcie.
Bywają osoby, których natura funkcjonuje w głębokiej niezgodzie z postawą – taka jest Chaotyczny Lot. Wewnętrznie funkcjonuje jako stworzenie emocjonalne, skłonne do gwałtownych pasji, fascynacji, pogardy, obrzydzenia i zachwytu. Na zewnątrz woli jednak pokazywać tak mało, jak to możliwe. Zawsze stara się zachowywać spokój, kalkulować każdą decyzję, ważyć każde słowo. Na spontaniczność pozwala sobie przy nielicznych bliskich kotach, albo wtedy, gdy nie potrafi powściągnąć targających nią uczuć. Wszystko to dlatego, że jest prawdziwą egocentryczką – ma swoje cele i pragnienia i potrafi z dużą determinacją dążyć do ich spełnienia.
Wilk może i jest staruszkiem, ale trzyma się nieźle.
Być może nieco się skurczył z wiekiem, ale nie ma nikogo, kto mógłby to stwierdzić, szczególnie, że wciąż jest dużym i postawnym kocurem. Tylko mięśnie, niegdyś sprawnie pracujące, zmieniły się bardziej w tłuszcz, jakże niezbędny do ochrony i ogrzewania coraz słabszego ciała. Futro wciąż jest srebrne o czarnych tygrysich pręgach, chociaż być może nieco wypłowiałe, a już na pewno nieco posiwiałe na pysku, szczególnie koło nosa i ust. Mroźne, błękitne oczy wciąż jednak błyszczą radośnie, zapowiadając te wszystkie żarty, gotowe wysypać się z wiecznie uśmiechniętego pyska.
Wyobraź sobie najbardziej wkurzającego dziadka jakiego da się spotkać. Gratulacje, oto Wilk.
Po wielu, wielu latach podróżowania, zwiedzania, rozwoju, poznawania nowych kotów i tracenia bliskich, Wilk już nie ma czym się przejmować. Żadne z jego czynów nie mogą mieć konsekwencji, bo jest na to zwyczajnie za stary. Głupie żarty trzymają się go jak kolce sierści, jest wredny w najbardziej przyjazny i nieszkodliwy sposób jaki tylko się da być wrednym. Zwyczajnie... Jest zmęczony. Życiem. Zmianami. Tym, że przetrwał, gdy inni już odeszli. A mimo to wciąż prze do przodu, przed siebie, z uśmiechem na pysku, gotowy przynieść jeszcze trochę szczęścia do świata, jeszcze trochę uśmiechu, jeszcze trochę radości. Miał do czynienia z tyloma kotami, tyle różnych doświadczeń przeżył i usłyszał o nich - niewiele go zdziwi i na wszystko ma jakąś odpowiedź, nieważne jak głupią. Jedyne co go teraz obchodzi to odwiedzić rodzinne strony ten ostatni raz, zanim będzie musiał ruszyć dalej, poza ten świat.
Pochmurny Sen || Zbożowa Łapa, Jabłoniowa Łapa, Pieśń
Księżyce: 113 Mistrz: Płomykówkowy Lot 【*】 Płeć: kocur Matka: Jaskółczy Głos 【*】 Ojciec: Iglasty Grzbiet 【*】 Partner: Ostry Kwiat Trwałe urazy: odgryziona zewnętrzna małżowina lewego ucha; głębokie blizny po lisich zębach na prawej przedniej łapie; długie, ciągnące się niżej blizny na gardle; brak 3/4 ogona
Jest tęgi, a jego sylwetka postawna, choć nie ociężała. Ma bardzo przeciętny wzrost, kark masywny, żuchwę wyraźną, a grzbiet twardy i mocny. Silne ciało pokrywa gęsta, często zmierzwiona, długa sierść. Kolorem zbliżona do jasnego brązu, przecinana czarnymi zawijasami, w niektórych miejscach ustąpiła bieli, na grzbiecie nosa w postaci małej, podłużnej plamki, żuchwie, gardle, gdzie po odstępie pojawia się na piersi i brzuchu, a także na obu piętach, w prawej przedniej łapie na nadgarstku, w lewej zaś tylko okala palce. Ma poskręcane wibrysy, ponad którymi widnieje para łagodnych, zielono-żółtych oczu. Uszy ma stosunkowo małe, szeroko osadzone, kończą je czarne pędzle. Ogólnie rzecz biorąc, wygląda groźnie z aparycji, choć daleko mu do poważnego, surowego kota.
Z wiekiem i doświadczeniem stał się bardziej stonowany i spokojny, choć wciąż momentami w jego ślepiach nie trudno dostrzec energii i radości z życia - tak potrafi w odpowiednich momentach zachować powagę, zagryźć zęby, lub ugryźć się w język. Kot o pełnym empatii, ciepłym wnętrzu, który z nikim celowo nie szuka zwady, który stara się jak tylko może aby nie popełnić żadnej gafy, który nie zawaha się skoczyć w ogień za swoimi klanowiczami. Jego wierności wobec Klanu nie da się w żaden sposób podważyć. Myśli racjonalnie, analizuje, czasami gubi się we własnych myślach, ale jedynie dlatego, że nie do końca jeszcze wie, co jest najlepsze dla niego i dla Klanu, choć bardzo stara się ufać swojemu sercu, które częściej bierze górę nad rozumem. Szczery, powoli uczy się stanowczości i powoli dorasta do pełnienia roli przywódcy, co spadło na niego niczym grom z jasnego nieba. Nie boi się wziąć odpowiedzialności za swoje błędy, ale próbuje ich nie popełniać. Nie stroni od towarzystwa, pomimo obowiązków zawsze znajdzie czas na rozmowę, spróbuje udzielić pomocnej rady lub wskazówek. Zawsze stara się wszelkie konflikty rozwiązywać pokojowo, nie czynami, a rozmową. Jest w nim jednak mnóstwo obaw i lęków, którym nie pozwala wyjść na zewnątrz i ujrzeć światła dziennego.
wartki potok & żółta łapa [cień]; grzechotnik [samotnik]; barwnoskrzydła [gk]
Wykapana mamusia - jego krótkie, czarne futro widać w samo południe, gdy tako czarna, długa plamka przechadza się przez Obóz Rzeki. Nawet jako kociak nie był typową tłustą kuleczką, lecz raczej wyciągniętym chudzielcem, przez co nie ma wątpliwości, kto jest jego mamą. Uszka, ustawione zwykle na sztorc, gotowe słuchać co popadnie, długi smukły ogonek i dłuższe niż u przeciętnego kota łapki, z ciemnymi podusiami - ot kocurek jak kocurem, chociaż wyglądem może niektórym starszym kotom przypominać kogoś ze swojej rodziny. Czarny nosek, drobniutki i praktycznie zlany kolorytem z resztą ciała daje o swojej obecności tylko, gdy Gawronek obliże nosek, przez co odbija wtedy światło. Jedyne, co wyróżnia się z tej całej chodzącej czarnej dziury są oczy, które z szarości zaczęły wybarwiać się na coraz to bardziej wściekły, zielony kolor. Tak, zdecydowanie kogoś przypomina...
Jako kociak jego temperament był nie do uspokojenia. Dopiero wizyta w lecznicy uziemiła go na tyle, aby mógł w ogóle pozostać w jednym miejscu i ze smutkiem wyglądać w stronę wyjścia, z nadzieją na lepsze jutro. Co oczywiście nie oznacza, że zrobił się z niego smutas, oj to, to nie! Gawronkowi daleko do złych i posępnych humorków, a raczej chodzi wesoło, posyłając wszystkim olśniewające uśmiechy, mając nadzieję polepszyć komuś dzień. Wciąż jednak potrafi potykać się o własne nogi, zwłaszcza że są dosyć nieproporcjonalnie długie, ale wszelką kolizję i upadek zbywa cichym śmiechem i rusza dalej. Ciekawość i ambicja dopiero się u niego rozkręca, a Gawron jest gotowy podbić już cały świat!
Średniego wzrostu, o smukłej ale mocnej budowie ciała. Długie łapy, trójkątna głowa, spore uszy zakończone frędzlami, podłużny nos i złoto-brązowe oczy. Puszyste, wyglądające jakby się falowało futerko w mlecznym odcieniu, dłuższe na piersi, ogonie i szyi, gdzie tworzy charakterystyczną delikatną grzywę.
Baran ma radosną, otwartą naturę, jest bardzo ufny i towarzyski. Nie brakuje mu śmiałości i pewności siebie, z łatwością wchodzi w interakcje. W bliższym kontakcie jest bardzo ciepły i empatyczny. Cechuje go duża wrażliwość. Jest też bardzo opiekuńczy.
Księżyce: 113 Mistrz: Płomykówkowy Lot 【*】 Płeć: kocur Matka: Jaskółczy Głos 【*】 Ojciec: Iglasty Grzbiet 【*】 Partner: Ostry Kwiat Trwałe urazy: odgryziona zewnętrzna małżowina lewego ucha; głębokie blizny po lisich zębach na prawej przedniej łapie; długie, ciągnące się niżej blizny na gardle; brak 3/4 ogona
Jest tęgi, a jego sylwetka postawna, choć nie ociężała. Ma bardzo przeciętny wzrost, kark masywny, żuchwę wyraźną, a grzbiet twardy i mocny. Silne ciało pokrywa gęsta, często zmierzwiona, długa sierść. Kolorem zbliżona do jasnego brązu, przecinana czarnymi zawijasami, w niektórych miejscach ustąpiła bieli, na grzbiecie nosa w postaci małej, podłużnej plamki, żuchwie, gardle, gdzie po odstępie pojawia się na piersi i brzuchu, a także na obu piętach, w prawej przedniej łapie na nadgarstku, w lewej zaś tylko okala palce. Ma poskręcane wibrysy, ponad którymi widnieje para łagodnych, zielono-żółtych oczu. Uszy ma stosunkowo małe, szeroko osadzone, kończą je czarne pędzle. Ogólnie rzecz biorąc, wygląda groźnie z aparycji, choć daleko mu do poważnego, surowego kota.
Z wiekiem i doświadczeniem stał się bardziej stonowany i spokojny, choć wciąż momentami w jego ślepiach nie trudno dostrzec energii i radości z życia - tak potrafi w odpowiednich momentach zachować powagę, zagryźć zęby, lub ugryźć się w język. Kot o pełnym empatii, ciepłym wnętrzu, który z nikim celowo nie szuka zwady, który stara się jak tylko może aby nie popełnić żadnej gafy, który nie zawaha się skoczyć w ogień za swoimi klanowiczami. Jego wierności wobec Klanu nie da się w żaden sposób podważyć. Myśli racjonalnie, analizuje, czasami gubi się we własnych myślach, ale jedynie dlatego, że nie do końca jeszcze wie, co jest najlepsze dla niego i dla Klanu, choć bardzo stara się ufać swojemu sercu, które częściej bierze górę nad rozumem. Szczery, powoli uczy się stanowczości i powoli dorasta do pełnienia roli przywódcy, co spadło na niego niczym grom z jasnego nieba. Nie boi się wziąć odpowiedzialności za swoje błędy, ale próbuje ich nie popełniać. Nie stroni od towarzystwa, pomimo obowiązków zawsze znajdzie czas na rozmowę, spróbuje udzielić pomocnej rady lub wskazówek. Zawsze stara się wszelkie konflikty rozwiązywać pokojowo, nie czynami, a rozmową. Jest w nim jednak mnóstwo obaw i lęków, którym nie pozwala wyjść na zewnątrz i ujrzeć światła dziennego.
wartki potok & żółta łapa [cień]; grzechotnik [samotnik]; barwnoskrzydła [gk]
Jak coś to avki można klepać dopiero wtedy, kiedy zostanie zaakceptowana karta postaci
wysoki; smukły; atletyczna sylwetka; przystojny;
Jako dorosły kocur, Olcha, jest wysokim, smukłym i atletycznie zbudowanym kocurem o eleganckim, lekkim kroku. Olcha odziedziczył długie, ciemno-bure pokryte smolistymi, grubymi i klasycznymi pręgami gdzie nie gdzie prześwitujące ciemnym beżem futro. Jego futro jest zawsze nieskazitelnie ułożone i czyste, a to tego wciąż charakterystycznie puchate. Posiada charakterystyczną, ciemną maskę na mordce ze zlanych, grubych pręg, jasny pyszczek i obwódki wokół oczu. Krągła mordka stała się wizualnie nieco kwadratowa, została jednak jego prosta kufa, szary nosek i trójkątne uszka pozbawione frędzelków. Jego ślepia są już w pełni wybarwione na zielono. Nie posiada żadnych widocznych blizn.
małomówny; pogodny; wesoły; skryty; inteligentny
Olcha wciąż jest tym wesołym i ciekawskim kotem co za czasów dzieciństwa. Z wiekiem jednak zyskał znacznie lepszą percepcje. Jest spostrzegawczy i inteligentny. Jedną, niezmienną i znaczącą rzeczą jest fakt, że Olcha wciąż niewiele mówi zarówno w zwykłych rozmowach, czy osobie. Jak musi, odzywa się zwięźle i na temat, wiele z tego co sądzi o danej sprawie, zostawiając tylko i wyłącznie dla siebie. Jest za to dość wylewny w kwestii mimiki czy gestów; ogon, uszy, wąsy, kufa, ślepia czy łapy; wszystko pracuje wraz ze zmieniającymi się emocjami Olchy. Myśli do przodu, wiele spraw rozstrzyga sam przed sobą. Typ myśliciela, częściowego obserwatora, tła.
Pogodny i przyjazny kocur, który gotów jest poświęcić własne dobro w imię rodzinnej spuścizny. [reszta w KP]
Księżyce: 113 Mistrz: Płomykówkowy Lot 【*】 Płeć: kocur Matka: Jaskółczy Głos 【*】 Ojciec: Iglasty Grzbiet 【*】 Partner: Ostry Kwiat Trwałe urazy: odgryziona zewnętrzna małżowina lewego ucha; głębokie blizny po lisich zębach na prawej przedniej łapie; długie, ciągnące się niżej blizny na gardle; brak 3/4 ogona
Jest tęgi, a jego sylwetka postawna, choć nie ociężała. Ma bardzo przeciętny wzrost, kark masywny, żuchwę wyraźną, a grzbiet twardy i mocny. Silne ciało pokrywa gęsta, często zmierzwiona, długa sierść. Kolorem zbliżona do jasnego brązu, przecinana czarnymi zawijasami, w niektórych miejscach ustąpiła bieli, na grzbiecie nosa w postaci małej, podłużnej plamki, żuchwie, gardle, gdzie po odstępie pojawia się na piersi i brzuchu, a także na obu piętach, w prawej przedniej łapie na nadgarstku, w lewej zaś tylko okala palce. Ma poskręcane wibrysy, ponad którymi widnieje para łagodnych, zielono-żółtych oczu. Uszy ma stosunkowo małe, szeroko osadzone, kończą je czarne pędzle. Ogólnie rzecz biorąc, wygląda groźnie z aparycji, choć daleko mu do poważnego, surowego kota.
Z wiekiem i doświadczeniem stał się bardziej stonowany i spokojny, choć wciąż momentami w jego ślepiach nie trudno dostrzec energii i radości z życia - tak potrafi w odpowiednich momentach zachować powagę, zagryźć zęby, lub ugryźć się w język. Kot o pełnym empatii, ciepłym wnętrzu, który z nikim celowo nie szuka zwady, który stara się jak tylko może aby nie popełnić żadnej gafy, który nie zawaha się skoczyć w ogień za swoimi klanowiczami. Jego wierności wobec Klanu nie da się w żaden sposób podważyć. Myśli racjonalnie, analizuje, czasami gubi się we własnych myślach, ale jedynie dlatego, że nie do końca jeszcze wie, co jest najlepsze dla niego i dla Klanu, choć bardzo stara się ufać swojemu sercu, które częściej bierze górę nad rozumem. Szczery, powoli uczy się stanowczości i powoli dorasta do pełnienia roli przywódcy, co spadło na niego niczym grom z jasnego nieba. Nie boi się wziąć odpowiedzialności za swoje błędy, ale próbuje ich nie popełniać. Nie stroni od towarzystwa, pomimo obowiązków zawsze znajdzie czas na rozmowę, spróbuje udzielić pomocnej rady lub wskazówek. Zawsze stara się wszelkie konflikty rozwiązywać pokojowo, nie czynami, a rozmową. Jest w nim jednak mnóstwo obaw i lęków, którym nie pozwala wyjść na zewnątrz i ujrzeć światła dziennego.
wartki potok & żółta łapa [cień]; grzechotnik [samotnik]; barwnoskrzydła [gk]
Schronisko - rezerwacje
![[Obrazek: YqG0rkR.png]](https://i.imgur.com/YqG0rkR.png)
![[Obrazek: eHYL5AB.png]](https://i.imgur.com/eHYL5AB.png)
![[Obrazek: M9UFBkK.png]](https://i.imgur.com/M9UFBkK.png)
![[Obrazek: 3XGuCPO.png]](https://i.imgur.com/3XGuCPO.png)
![[Obrazek: 3zdG0QT.png]](https://i.imgur.com/3zdG0QT.png)
![[Obrazek: L6tBwFF.png]](https://i.imgur.com/L6tBwFF.png)
![[Obrazek: ijcPIE2.png]](https://i.imgur.com/ijcPIE2.png)
![[Obrazek: kpDPcPQ.png]](https://i.imgur.com/kpDPcPQ.png)
![[Obrazek: meCBwP6.png]](https://i.imgur.com/meCBwP6.png)
![[Obrazek: 4yd9vv4.png]](https://i.imgur.com/4yd9vv4.png)
![[Obrazek: DvGCugk.png]](https://i.imgur.com/DvGCugk.png)
![[Obrazek: l2WsBws.png]](https://i.imgur.com/l2WsBws.png)
![[Obrazek: P1jPba8.jpg]](https://i.imgur.com/P1jPba8.jpg)
![[Obrazek: uO60xxg.png]](https://i.imgur.com/uO60xxg.png)
![[Obrazek: XwleGUL.png]](https://i.imgur.com/XwleGUL.png)
![[Obrazek: ahqaruW.png]](https://i.imgur.com/ahqaruW.png)
- mysia łapa, paczka III![[Obrazek: O7Ayqd2.png]](https://i.imgur.com/O7Ayqd2.png)
- lamparcia cętka, paczka 4![[Obrazek: J0s68XY.png]](https://i.imgur.com/J0s68XY.png)
- lamparcia cętka, paczka 4![[Obrazek: p7bDVNJ.png]](https://i.imgur.com/p7bDVNJ.png)
![[Obrazek: BbuwEy5.png]](https://i.imgur.com/BbuwEy5.png)
![[Obrazek: 3DtgHdW.png]](https://i.imgur.com/3DtgHdW.png)
![[Obrazek: 1lsf8b4.png]](https://i.imgur.com/1lsf8b4.png)
![[Obrazek: 9w8OAP.png]](https://imagizer.imageshack.com/img923/8923/9w8OAP.png)
![[Obrazek: Fwy5trd.png]](https://imgur.com/Fwy5trd.png)
![[Obrazek: vm41yKb.png]](http://i.imgur.com/vm41yKb.png)
z https://artemida.webd.pl/viewtopic.php?p=254088#254088![[Obrazek: Oc94rQI.png]](https://i.imgur.com/Oc94rQI.png)
z https://artemida.webd.pl/viewtopic.php?p=246934#246934
![[Obrazek: mlGNJlh.png]](https://i.imgur.com/mlGNJlh.png)
![[Obrazek: 5kRnbvs.png]](https://i.imgur.com/5kRnbvs.png)
![[Obrazek: kggOi5y.png]](https://i.imgur.com/kggOi5y.png)
![[Obrazek: OSOXgWm.png]](https://i.imgur.com/OSOXgWm.png)
![[Obrazek: W5q6q1e.png]](https://i.imgur.com/W5q6q1e.png)
![[Obrazek: 3z4Dym3.png]](https://i.imgur.com/3z4Dym3.png)
![[Obrazek: EPk5w8e.png]](https://i.imgur.com/EPk5w8e.png)
![[Obrazek: 1mYmn4Y.png]](https://i.imgur.com/1mYmn4Y.png)
![[Obrazek: jCP41EQ.png]](http://i.imgur.com/jCP41EQ.png)
![[Obrazek: QAfWXi9.jpg]](https://i.imgur.com/QAfWXi9.jpg)
![[Obrazek: lNWugAU.png]](https://imgur.com/lNWugAU.png)
![[Obrazek: 8g3Pm0h.png]](https://i.imgur.com/8g3Pm0h.png)
![[Obrazek: a7riwK4.png]](https://i.imgur.com/a7riwK4.png)
![[Obrazek: NLysFKg.png]](https://i.imgur.com/NLysFKg.png)
![[Obrazek: mIqvXwh.png]](https://i.imgur.com/mIqvXwh.png)
![[Obrazek: gNXsELc.png]](https://i.imgur.com/gNXsELc.png)
![[Obrazek: NDc6pUP.png]](https://i.imgur.com/NDc6pUP.png)
