Księżyce: 28
Mistrz: milczące moczary
Płeć: agender
Zaimki: ona/jej
Matka: śpiewający raniuszek, zgniłe jabłko, gasnący dech
Ojciec: biały kruk
Trwałe urazy: połowiczna ślepota (-2 do zmysłów) (prawe oko zamglone); wrażliwość na światło, delikatna skóra: skłonność do oparzeń słonecznych | niewielka pojedyncza blizna na lewym policzku pod okiem | płytkie blizny na lewej przedniej łapie | podłużne szramy po szponach ptaka drapieżnego na grzbiecie, wzdłuż kręgosłupa, symetryczne po obu bokach
Księżyce: 28
Mistrz: milczące moczary
Płeć: agender
Zaimki: ona/jej
Matka: śpiewający raniuszek, zgniłe jabłko, gasnący dech
Ojciec: biały kruk
Trwałe urazy: połowiczna ślepota (-2 do zmysłów) (prawe oko zamglone); wrażliwość na światło, delikatna skóra: skłonność do oparzeń słonecznych | niewielka pojedyncza blizna na lewym policzku pod okiem | płytkie blizny na lewej przedniej łapie | podłużne szramy po szponach ptaka drapieżnego na grzbiecie, wzdłuż kręgosłupa, symetryczne po obu bokach
przepełniona smutkiem i melancholią, pozbawiona sensu życia... do niedawna. empatyczna i altruistyczna, choć niesamowicie skryta, introwertyczna i małomówna. nieufna i sceptycznie nastawiona do innych kotów
Nick konta: Księżycowa Łapa Obecna grupa: zaginieni Docelowa grupa: samotnicy Link do KP:https://artemida.webd.pl/thread-11203-po...#pid531073 Opis aktualizacji: Księżycowa Łapa -> Księżyc
zniknęła z Klanu Cienia za młodu, spędziła cały ten czas na osiedlu i w jego okolicach, włócząc się apatycznie bez żadnego celu w życiu. Po ocaleniu przed sową kocięcia (Jagnię) nad Lipowym Zalewem poczuła się za nie odpowiedzialna, dodatkowo Jagnię wcale nie chciało się od niej odczepić. około jednego księżyca spędziła z kociakiem na osiedlu, opiekując się nim najlepiej, jak potrafiła. rany po starciu z ptakiem nie goiły się tak, jak powinny; osłabiona Księżyc, póki jeszcze miała siłę chodzić, zdecydowała się zaprowadzić swojego nowego podopiecznego do rodzimego Klanu chcąc zapewnić mu jakąkolwiek przyszłość
don't you know that i'll be around to guide you through your weakest moments to leave them behind you? returning nightmares, only shadows. we'll cast some light and you'll be alright, we'll cast some light and you'll be alright, for now
Malutka, tycia koteczka. Ma krótkie futerko, w większości białe z kilkoma niebieskimi maźnięciami. Oczka niebieskie, ale część lewego przybiera złotą barwę.
Cicha, wycofana, brakuje jej pewności siebie. Przeraża ją samotność, a w głowie panuje ciągły mętlik.
Kwitnący Jaśmin [kr], Zmierzchająca Gwiazda [kg], Jaskrowa Łapa [kw], Atak [grom], Ciepła Łapa [gk], Płotkowy Potok [gk]
Nick konta: Niezapomniana Łapa Obecna grupa: Nieaktywni Docelowa grupa: Klan Wichru Link do KP:https://artemida.webd.pl/thread-9718.html Opis aktualizacji: Pajka Pajkowała i nie wychylała nosa poza lecznicę
Żaba ewoluował z puchatej kluseczki w całkiem zgrabnego podlotka, którego długie futro pozostaje zawsze nienagannie ułożone. W większości rude, klasyczno pręgowane z białymi znaczeniami na stopach, brzuchu, spodzie ogona i podgardlu. Porusza się zawsze wyprostowany, dystyngowanym krokiem. Łapy musiał odziedziczyć po tacie, długie i tylko dzięki okrywie włosowej nie wyglądające jak cienkie słomki, bo i cały kocurek jest raczej szczupły i niestety, nie zapowiada się na najwyższego kota w Klanie Wichru. Ale, ale, kurdupelkiem, na którego zapowiadał się po przyjściu na świat również nie zostanie! Odpowiednio podkarmiony za kociaka, wygląda na zwykłego, średniego przeciętniaka, którego oczy wybarwiły się na bliżej nieokreśloną mieszankę zieleni i błękitu, lub zieleni i żółci, w zależności od tego jak pada światło.
Miesiące spędzone w lecznicy wpłynęły na charakter małego Żaby. Ograniczony kontakt z rówieśnikami, a za to długie rozmowy z chorującymi kotami sprawiły, że szybko zaczął wysławiać się podobnie do nich, chętnie używając tych "dorosłych słów", które pozwalają mu brzmieć mądrze. Bo Żaba lubi brzmieć mądrze, a jeszcze bardziej lubi być podziwiany, dlatego też stara się zachowywać i wyglądać odpowiednio w każdej sytuacji, najczęściej mówiąc to co wypada, a nie to co naprawdę ma na myśli. No chyba, że może kogoś uraczyć pogardliwym spojrzeniem, ale to już inna bajka. Oprócz tego kocurek ma zapędy do dramatyzowania i wyolbrzymiania, przez co nie zawsze udaje mu się wypaść na tak dostojnego, jakby tego chciał.
Przeciętnej budowy i wzrostu, czarna z białymi plamami na końcach łap, piersi, gardle i pyszczku. Czarny nosek, oczy oliwkowe.
Nie wyróżniająca się niczym kotka. Nieśmiała, otwiera się dopiero po poznaniu drugiego kota. Dostosowuje do rozmówcy, stara się zawsze wypaść jak najlepiej w oczach innych. People pleaser.
Nick konta: Jaskrowy Pyłek Obecna grupa: Nieaktywni Docelowa grupa: Klan Wichru Link do KP:https://artemida.webd.pl/thread-10566.html Opis aktualizacji: Po zerwaniu złapała jakieś drobne choróbsko, ale została w lecznicy jak najdłużej by mieć jak najmniej niezręcznych interakcji z Lisem
nowlistenc l o s e youowe meearsfor droppingeaves f o r g e txi txa l l youcaught mein a momentweak andsometimesI justcan't helpmyself sometimesI can't helpmyselfat all are wealliesorenemies?xxxxx xxxxxthis will bethe deathof me
Krótkowłosy, czarno-biały kocurek z przewagą bieli. Znajduje się przy dolnej granicy średniego wzrostu, jednak nadrabia dość pulchnymi kształtami. Małe oliwkowe oczka i różowy nosek z czarną kropką wybijają się na prawie całkowicie białej mordce.
Na pierwszy rzut oka - nieśmiały, mało rzucający się w oczy. Po krótkim poznaniu jednak na wierzch wychodzi przyjazny, gadatliwy i pełen energii kocur, choć wciąż bardzo niezręczny. Chce się pokazać od jak najlepszej, najprzyjaźniejszej strony. Uwielbia obwiniać siebie za różne przewinienia, rzadko znajdując winę u innych.
Nick konta: Kwitnący Jaśmin Obecna grupa: Nieaktywni Docelowa grupa: Klan Wichru Link do KP:https://artemida.webd.pl/thread-8687-pos...#pid399939 Opis aktualizacji: Po prostu żył w tle, większość czasu spędzając u boku Korzenia.
Wiem że typ teoretycznie nie żyje, ale jeśli można chciałabym rzucić tym ostatnim postem z jego śmiercią :pray:
‧₊˚❀༉‧₊˚. howlonghave Ibeenout oftown? 'causesometimesI wonderif I hadkissedher howdifferentlifewould beright now IsmilewhenI cryto hidewhat I felt xxx "I'mdoin'fine" speakforyourself xxx I should'vejustaskedfor help xxx
Ogromny i puchaty buro-biały kocur o zielonych oczach. Bury znajduje się na czubku głowy, grzbiecie, ogonie i podbródku. Biel z kolei na brzuchu, łapach i szyi. Posiada różową obrożę.
Strachliwy, kłamliwy, nerwowy, a do tego łatwo się stresuje, las przyprawia go o dreszcze. Z pozytywów: raczej sympatyczny, ale mała szansa, żeby za kogoś nadstawiał karku (z małymi wyjątkami).
Nick konta: Trzmieli Puch Obecna grupa: Nieaktywni Docelowa grupa: Klan Cienia Link do KP:https://artemida.webd.pl/thread-9725.html Opis aktualizacji: żył sobie w tle Klanu, nie chcąc rzucać się w oczy
Nick konta: Dmuchawcowa Łapa Obecna grupa: Nieaktywni Docelowa grupa: Klan Rzeki Link do KP:https://artemida.webd.pl/thread-11675-po...#pid558514 Opis aktualizacji: złapała go choroba i troszeczkę musiał przeleżeć w lecznicy
Księżyce: 47
Mistrz: Płotkowy Potok, Wiewiórczy Skok
Płeć: Kocur
Zaimki: on/jego
Matka: Ślimacza Muszla* [NPC]
Ojciec: Ostowy Kolec* [NPC]
Trwałe urazy: brak lewego oka
Kocur ma umaszczenie czarne srebrne pręgowane. Jego futro jest długie jasnoszare z ciemniejszymi pręgami oraz trochę jaśniejszą szyją, pyszczkiem i brzuszkiem. Uszy ma długie, a pozostałe oko złotawe. Kwiat jest duży wzdłuż, wszerz oraz wzwyż, jak taki potężny klocek. Od kiedy zaczął trening jego mięśnie się uwydatniły i syn Ślimaczej Muszli zrobił się silniejszy, a do tego wygląda całkiem pokaźnie już z daleka.
Kwiat w dalszym ciągu jest precyzyjny, punktualny i obowiązkowy, jednak z czasem intensywność tych cech zaczęła opadać i stanęła na chyba całkiem znośnym dla innych poziomie. Po tym co zrobił mu Czarna Łapa, po zaginięciu matki i śmierci ojca, syn Ślimaczej Muszli wyciągnął trochę lekcji z życia po swojemu. Przede wszystkim uznał, że te wszystkie trudności, które los rzucał mu pod nogi miały na celu zahartować jego ducha aby Kwiatka nic nie mogło odciągnąć od celu, który ten sobie postawi. Zaczął też wierzyć, że świat urządzony jest w sposób racjonalny i że z każdej sytuacji można wyjść w jakiś sposób pozytywnie jeśli tylko się o to postara, a on po prostu w przeszłości popełniał błąd za błędem przez swoje narwaństwo i dlatego tak skończył jak skończył. To sprawiło, że się uspokoił i bardziej myśli o swoich słowach, jednak nie sprawiło że stał się milszy niż wcześniej. Jeśli chodzi o intensywność upartości co do jego przekonań to w tym przypadku nic się nie zmieniło, tak samo z jedzeniem.
Nick konta: Klakson Obecna grupa: Nieaktywni Docelowa grupa: Samotnicy Link do KP:https://artemida.webd.pl/thread-11719-po...#pid561836 Opis aktualizacji: Jeździł sobie częściej tirem z człowiekiem, więc było go mniej w okolicy
Nick konta: Nakrapiana Łapa Obecna grupa: Nieaktywni Docelowa grupa: Klan Rzeki Link do KP:https://artemida.webd.pl/thread-11105-po...#pid527365 Opis aktualizacji: Chora na coś, I guess, bo pewnie inaczej by obowiązków nie zaniedbała
Wysoka, bardzo, kotka o pewnym siebie, a mimo to delikatnym chodzie; ciało posiada smukłe, chude, umięśnione. Futro krótkie, bure, bez białych plam, jedynie prześwity na pysku; pręgowanie dzikie – jak ona sama – sprawiające że najwięcej widzianych pręg pojawia się na ogonie, łapach i pysku. Oczy ostre, chociaż spojrzenie wesołe, kolor zieleni jest podstawą, heterochromia centralna w obu oczach przebija jednak sporo brązowego. Pysk ma długi, smukły – jak na orientala dość typowy – pomiędzy oczami jedna z pręg wyróżnia się dziwnym kształtem, wygląda jak półksiężyc obrócony "otwartą" stroną ku górze.
Ekstrawertyczka, która uczy się jak być sama w świecie, zaznajomiona ze sztuką manipulacji i iluzji, używa tego do zabawy, psot. Kocha wszystko co tajemnicze, wszystko co może być tajemnicą – kocha być tajemnicą. Rozsądek jest jej znany, ale równie bardzo kocha przygody, więc czasami najlepiej po prostu się sparzyć i złamać, niż czegoś nie przeżyć (oczywiście jakiś plan do tego jest potrzebny!). Wesoła i przede wszystkim pełna życia, pełna chęci dowiadywać się i szukać odpowiedzi.
Już teraz, jako młode kocię, zapowiada się na jednostkę wysoką i o mocniejszej budowie. To nie jest jednak tak zaskakujące, jak fakt, że... Tęcza jest prawie-że kompletną kopią swojej matki. Jej ciało okala długie futro w kolorze czarno-rudym dymnym, przecinane grubymi, klasycznymi pręgami. Chociaż większość jej futra jest czarna, bycie rudzielcem okazuje się między innymi pomiędzy jej oczami, zachodząc na łuk brwiowy nad lewym okiem, na prawej łapie, gdzie sięga łokcia, jako większe lub mniejsze plamy na tylnych łapach oraz rozprowadzona jest nierównomiernie po grzbiecie kotki, gdzie przegrywa w starciu z czernią.
Do tego wszystkiego dołącza biel, między innymi na pyszczku, schodząca w dół przez gardło na klatkę piersiową i przez brzuch. Na przednich łapach jest jako skarpetki, zaś na tylnych jako skarpetki niesięgające wyżej niż biodro.
Oczy, póki co niebieskoszare, w przyszłości wybarwią się na dwa specyficzne kolory — prawe stanie się niebieskie, lewe zaś zielone.
Spokojna, opanowana, a jednocześnie niesamowicie niezręczna w środku kotka. Tęcza utrzymuje stoicki wyraz pyszczka, nawet (albo nawet zwłaszcza) w chwilach, gdy w jej środku buzuje masa emocji, których nie okazuje na zewnątrz. Dlatego też skłonna większość rzeczy zatrzymywać dla siebie, nie dzieląc się nimi z innymi, pozostawiając je kotłujące się w środku. Mająca kłopot z okazywaniem uczuć.
O tendencji do powtarzania w głowie każdej interakcji, którą przeżyła danego dnia, gdy leży wieczorem w legowisku, co rusz odtwarzając to, czy zachowała się odpowiednio, czy nie wyraziła się źle, co pomyślał o niej drugi kot. Niezręczna społecznie, nie odzywa się dużo, dopóki nie pozna kogoś lepiej. Wydawać by się mogło, że wiecznie niezadowolona — chodzi z neutralnym wyrazem pyszczka, nawet w momencie, gdy jest to najszczęśliwszy jej dzień i cała buzuje z radości w środku.
Nick konta: Tęczowa Łapa Obecna grupa: Nieaktywni Docelowa grupa: Klan Cienia Link do KP:https://artemida.webd.pl/thread-11553.html Opis aktualizacji: znowu zachorowała bo jest frajerem totalnym </3
budowa europejska • masywny, barczysty, zbity, szeroki • wysoki • dymny • długowłosy, sierść bardzo włochata • brak bieli • oliwkowe oczy • nadmierna ilość sierści na czole, kryzie, karku i za uszami, bródka • skrócony ogon • wory pod oczami
Miesiące spędzone głównie w samotności nauczyły go trzymać się na uboczu i nie dopuszczać do siebie nikogo zbyt blisko. Jest kotem trudnym do rozgryzienia, skrytym i niezwykle ostrożnym w kontaktach z innymi. Na pierwszy rzut oka sprawia wrażenie chłodnego, zdystansowanego i nieco nieprzystępnego. Nie jest szczególnie rozmowny lub wylewny, niechętnie opowiada o samym sobie i swoim życiu, a na zbyt osobiste pytania odpowiada powściągliwie i wymijająco lub całkowicie zmienia temat. Ceni sobie swoją własną prywatność, choć zdaje sobie sprawę z tego, że są momenty, w których warto jednak zabierać głos.
Mimo grubej, chłodnej skorupy, nie jest tak pozbawiony emocji. Po prostu nauczył się trzymać je głęboko pod powierzchnią i nie pozwalać, by ktokolwiek miał do nich dostęp. Wiele rzeczy przeżywa po swojemu, po cichu, nie dzieląc się swoimi przemyśleniami nawet wtedy, gdy coś wyraźnie go trapi. Nie przepada za okazywaniem słabości, dlatego w trudniejszych chwilach najczęściej znika, zaszywając się w swojej własnej kryjówce. Nie szuka towarzystwa na siłę, ale też nie stroni od niego całkowicie. Trudno mu zaufać komukolwiek i sam nie potrafi wczuć się w skórę innych, dlatego też często nie jest w stanie podejść do problemów z odpowiednią dozą delikatności - woli rozwiązania proste, szybkie i skuteczne, bez zbędnych ceregieli.
Jest jednak jedna kwestia, co do której nie można odmówić mu zaangażowania. Bowiem kocur zdaje się być obsesyjnie wręcz zainteresowany losem i życiem swoich bliskich, zwłaszcza kociąt, które są dla niego oczkiem w głowie. Nieba by im przychylił, a sobie od pyska odjął.
polny chwast, wartki potok, barwnoskrzydła [gk]; bulwa [cień]
Nick konta: Siarczysta Łapa Obecna grupa: Zaginieni Docelowa grupa: Samotnik Link do KP:https://artemida.webd.pl/thread-10380.html Opis aktualizacji: Siarczysta Łapa -> Zawierucha
pies go zaatakował i pogonił z terenów, później okaleczył, ale znaleźli go dwunodzy, którzy zabrali go do siebie i wyleczyli. Potem udało mu się uciec i żył przez wiele księżyców na osiedlu, poznał tam kocice, z którą był w burzliwym związku i doczekali się kociąt, jednak ich matka stwierdziła, że ich nie chce i zostawiła go. Wychowywał je na osiedlu, ale nadchodząca zima sprawiła, że zdecydował się zaprowadzić je do lasu, a potem do Klanu Cienia. Pełna historia w kp.